¹David upravi Jahvi riječi ove pjesme u dan kad ga je Jahve izbavio iz ruku svih njegovih neprijatelja i iz ruke Šaulove.

¹Davidi i drejtoi Zotit fjalët e këtij kantiku ditën që Zoti e çliroi nga duart e të gjithë armiqve të tij dhe nga dora e Saulit. Ai tha:

²Pjevao je: "Jahve, hridino moja, utvrdo moja, spase moj;

²"Zoti është fortesa ime, kalaja ime dhe çlirimtari im,

³Bože moj, pećino moja kojoj se utječem, štite moj, spasenje moje, tvrđavo moja! Ti me izbavljaš od nasilja.

³Perëndia im, shkëmbi në të cilin strehohem, mburoja ime, fuqia e shpëtimit tim, strehimi im i lartë, streha ime. O shpëtimtari im, ti më shpëton nga dhuna!

⁴Zazvat ću Jahvu hvale predostojna i od dušmana bit ću izbavljen.

⁴Unë i kërkoj ndihmë Zotit që meriton të lavdërohet, dhe kështu më shpëtoi nga duart e armiqve të mi.

⁵Valovi smrti okružiše mene, prestraviše me bujice pogubne,

⁵Valët e vdekjes më kishin rrethuar dhe përrenjtë e shkatërrimit më kishin tmerruar.

⁶Užad Podzemlja sputiše me, smrtonosne zamke padoše na me:

⁶Dhimbjet e Sheolit më kishin zënë dhe lakun e vdekjes e kisha para syve.

⁷u nevolji zazvah Jahvu i Bogu svome zavapih. Iz svog Doma zov mi začu, i vapaj moj mu do ušiju doprije.

⁷Në ankthin tim i kërkova ndihmë Zotit dhe i klitha Perëndisë tim. Ai e dëgjoi zërin tim nga tempulli ku ndodhej dhe klithma ime arriti në veshët e tij.

⁸I zemlja se potrese i uzdrhta, uzdrmaše se temelji nebesa, pokrenuše se, jer On gnjevom planu.

⁸Atëherë toka u trondit dhe u drodh, themelet e qiejve u lëkundën dhe u shkundën, sepse ai ishte tërë zemërim.

⁹Iz nosnica mu dim se diže, iz usta mu oganj liznu, ugljevlje živo od njega plamsa.

⁹Një tym ngjitej nga fejzat e hundës së tij dhe një zjarr përvëlues i dilte nga goja; prej tij dilnin thëngjij.

¹⁰On nagnu nebesa i siđe, pod nogama oblaci mu mračni.

¹⁰Ai i uli qiejtë dhe zbriti me një mjegull të dendur poshtë këmbëve të tij.

¹¹Na keruba stade i poletje; na krilima vjetra zaplovi.

¹¹Ai rrinte kaluar mbi një kerubin, fluturonte dhe dukej mbi flatrat e erës.

¹²Ogrnu se mrakom kao koprenom, prekri se tamnim vodama i oblacima tmastim,

¹²Si shatorre rreth vetes kishte vënë terrin, errësirën e ujërave dhe retë e dendura të qiellit.

¹³od bljeska pred licem njegovim užga se ugljevlje plameno.

¹³Nga shkëlqimi që i priste dilnin thëngjij.

¹⁴Jahve s neba zagrmje, Svevišnjega glas se ori.

¹⁴Zoti gjëmoi në qiejt dhe Më i Larti bëri të dëgjohet zëri i tij.

¹⁵Odape strijele i dušmane rasu, izbaci munje i na zemlju ih obori.

¹⁵Hodhi shigjeta dhe shpërndau armiqtë, hodhi shigjetat e tij dhe i shpërndau.

¹⁶Morska dna se pokazaše, i temelji svijeta postaše goli od strašne prijetnje Jahvine, od olujna daha gnjeva njegova.

¹⁶Atëherë doli shtrati i detit dhe themelet e botës u zbuluan, me qortimin e Zotit, me erën që shfrynë, fejzat e hundës së tij.

¹⁷On pruži s neba ruku i mene prihvati, iz silnih voda on me izbavi.

¹⁷Ai nga lart shtriu dorën dhe më kapi, më nxori nga ujërat e mëdha.

¹⁸Od protivnika moćnog mene oslobodi, od dušmana mojih jačih od mene.

¹⁸Më çliroi nga armiku im i fuqishëm dhe nga ata që më urrenin, sepse ishin më të fortë se unë

¹⁹Navališe na me u dan zlosretni, ali me Jahve zaštiti,

¹⁹Ata ishin ngritur kundër meje ditën e mjerimit tim, por Zoti qe përkrahësi im,

²⁰na polje prostrano izvede me, spasi me jer sam mu mio.

²⁰ai më çoi larg tyre; ai më shpëtoi sepse i pëlqej.

²¹Po pravednosti mojoj Jahve mi uzvrati, po čistoći ruku mojih on me nagradi,

²¹Zoti më ka shpërblyer simbas së drejtës sime dhe më ka dhënë simbas pastërtisë së duarve të mia,

²²jer čuvah putove Jahvine, od Boga se svoga ne udaljih.

²²sepse kam ndjekur rrugët e Zotit dhe nuk jam larguar pabesisht nga Perëndia im.

²³Odredbe njegove sve su mi pred očima, zapovijedi njegove nisam odbacio,

²³Sepse kam mbajtur para vetes të gjitha ligjet e tij dhe nuk jam larguar nga statutet e tij.

²⁴do srži odan njemu sam bio, čuvam se grijeha svakoga.

²⁴Kam qenë i ndershëm me të dhe i jam ruajtur paudhësisë.

²⁵Jahve mi po pravdi mojoj vrati, čistoću ruku mojih vidje.

²⁵Prandaj Zoti më ka dhënë simbas së drejtës sime, simbas pastërtisë sime përpara syve të tij.

²⁶S prijateljem ti si prijatelj, poštenu poštenjem uzvraćaš.

²⁶Ti tregohesh i mëshirshëm me njeriun e përshpirtshëm dhe i drejtë me njeriun e drejtë;

²⁷S čovjekom čistim ti si čist, a lukavca izigravaš,

²⁷ti tregohesh i pastër me njeriun e pastër dhe dinak me njeriun e çoroditur.

²⁸jer narodu poniženu spasenje donosiš a ponižavaš oči ohole.

²⁸Ti shpëton njerëzit e hidhëruar, por shikimi yt ndalet mbi kryelartët për t'i ulur.

²⁹Jahve, ti moju svjetiljku užižeš, Bože, tminu moju obasjavaš:

²⁹Po, ti je drita ime, o Zot; Zoti ndriçon terrin tim.

³⁰s tobom udaram na čete dušmanske, s Bogom svojim preskačem zidine.

³⁰Me ty mund të sulmoj një grup, me Perëndinë tim mund të kapërcej një mur.

³¹Savršeni su puti Gospodnji, i riječ je Jahvina ognjem kušana. on je štit svima, samo on, koji se k njemu utječu.

³¹Rruga e Zotit është e përsosur; fjala e Zotit është purifikuar me zjarrin. Ai është mburoja e të gjithë atyre që kanë shpresë tek ai.

³²Jer tko je Bog osim Jahve? Tko li je hridina osim Boga našega?

³²Në fakt kush është Perëndi përveç Zotit? Dhe kush është Kalaja përveç Perëndisë tonë?

³³Taj Bog me snagom opasuje, stere mi put besprijekoran.

³³Zoti është kalaja ime e fuqishme, ai e bën të përsosur rrugën time.

³⁴Noge mi dade brze ko u košute i postavi me na visine sigurne,

³⁴Ai i bën këmbët e mia si ato të drerit dhe më bën të mbahem mirë në vendet e mia të larta.

³⁵ruke mi za borbu uvježba i mišice da luk mjedeni napinju.

³⁵Ai i mëson duart e mia për betejë dhe krahët e mia mund të tendosin një hark prej bronzi.

³⁶Daješ mi štit svoj koji spasava, tvoja me brižljivost uzvisi.

³⁶Ti më ke dhënë edhe mburojën e shpëtimit tënd dhe mirësia jote më ka bërë të madh.

³⁷Pouzdanje daješ mom koraku, i noge mi više ne posrću.

³⁷Ti i ke zgjedhur hapat e mia dhe këmbët e mia nuk kanë ngurruar në këtë rast.

³⁸Pognah svoje dušmane i dostigoh, i ne vratih se dok ih ne uništih.

³⁸Unë i kam ndjekur armiqtë e mi dhe i kam shkatërruar, nuk jam kthyer prapa para se t'i shfarosja.

³⁹Obaram ih, ne mogu se dići, padaju, pod nogama mi leže.

³⁹I kam shkatërruar dhe shtypur, dhe ata nuk kanë mundur më të ngrihen kundër meje; ata kanë rënë nën këmbët e mia.

⁴⁰Ti me opasa snagom za borbu, a protivnike moje meni podloži.

⁴⁰Ti më ke dhënë forcë në betejë, dhe bëre që të më përulen ata që ngriheshin kundër meje;

⁴¹Ti dušmane moje u bijeg natjera, i rasprših one koji su me mrzili.

⁴¹bëre që të më kthenin kurrizin armiqtë e mi përpara meje, dhe unë zhduka ata që më urrenin.

⁴²Vapiju u pomoć, nikog da pomogne, vapiju Jahvi - ne odaziva se.

⁴²Ata shikuan, por nuk pati njeri që t'i shpëtonte; i klithën Zotit, por ai nuk iu përgjigj atyre.

⁴³Smrvih ih kao prah na vjetru, zgazih ih ko blato na putu.

⁴³Unë i thërmova si pluhuri i tokës, i copëtova dhe i shkela si balta e rrugëve.

⁴⁴Ti me §izbavÄi od bune u mom narodu, postavi me glavarom pogana, puk koji ne poznavah služi mi.

⁴⁴Ti më ke çliruar nga mosmarrëveshjet e popullit tim, më ke ruajtur si udhëheqës i kombeve; një popull që nuk e njihja më ka shërbyer.

⁴⁵Svaki moj šapat pokorno on sluša. Sinovi tuđinci meni laskaju,

⁴⁵Bijtë e të huajve më nënshtrohen mua; sa më dëgjojnë, më binden.

⁴⁶sinovi tuđinski gube srčanost izlaze dršćuć iz svojih utvrda.

⁴⁶Bijtë e të huajve kanë humbur guximin, kanë dalë duke u dridhur nga fortesat e tyre.

⁴⁷Živio Jahve! Blagoslovljena hridina moja! Neka se uzvisi Bog, spasenje moje!

⁴⁷Rroftë Zoti! Qoftë e bekuar Fortesa ime! U lartësoftë në qiell Perëndia, Fortesa e shpëtimit tim!

⁴⁸Bog koji mi daje osvetu i narode meni pokorava.

⁴⁸Éshtë Perëndia që hakmerret për mua, që më nënshtron popujt,

⁴⁹Od dušmana me mojih izbavljaš i nad protivnike me moje izdižeš, ti mene od čovjeka silnika spasavaš.

⁴⁹dhe më liron nga armiqtë e mi. Ti më larton mbi ata që ngrihen kundër meje dhe më çliron nga njeriu i furishëm.

⁵⁰Zato te slavim, Jahve, među pucima i psalam pjevam tvome Imenu:

⁵⁰Prandaj, o Zot, do të të kremtoj midis kombeve dhe do të këndojë lavdinë e emrit tënd.

⁵¹umnožio si pobjede kralju svojemu, pomazaniku svome milost si iskazao, Davidu i potomstvu njegovu navijeke."

⁵¹Lirime të mëdha i siguron mbretit të tij, sillet dashamirës me të vajosurin, me Davidin dhe me pasardhësit e tij përjetë".