¹Zalud je nadu u njega gojiti, na pogled njegov čovjek već pogiba.

¹A mund ta nxjerrësh Leviathanin me grep ose të mbash të palëvizur gjuhën e tij me një litar?

²Junaka nema da njega razdraži, tko će mu se u lice suprotstavit'?

²A mund t'i vësh një xunkth në flegrat e hundës ose t'i shposh nofullën me një çengel?

³Tko se sukobi s njim i živ ostade? Pod nebesima tog čovjeka nema!

³A do të të lutet ai së tepërmi apo do të të drejtojë fjalë të ëmbla?

⁴Prešutjet neću njegove udove, ni silnu snagu, ni ljepotu stasa.

⁴A do të lidhë një besëlidhje me ty, që ti ta marrësh si shërbëtor për gjithnjë?

⁵Tko mu smije razodjenut' odjeću, tko li kroz dvostruk prodrijeti mu oklop?

⁵A do të lozësh me të si me një zog apo do ta mbash lidhur për vajzat e tua?

⁶Tko će mu ralje rastvorit' dvokrilne kad strah vlada oko zubi njegovih?

⁶Miqtë e tu do të bëjnë me të takime të mrekullueshme apo do ta ndajnë vallë midis tregtarëve?

⁷Hrbat mu je od ljuskavih štitova, zapečaćenih pečatom kamenim.

⁷A mund të mbulosh lëkurën e tij me shigjeta dhe kokën e tij me fuzhnja?

⁸Jedni uz druge tako se sljubiše da među njima dah ne bi prošao.

⁸Vëri duart mbi trupin e tij; do të të kujtohet luftimi dhe nuk ke për ta rifilluar.

⁹Tako su čvrsto slijepljeni zajedno: priljubljeni, razdvojit' se ne mogu.

⁹Ja, shpresa e atij që e sulmon është e rreme; mjafton ta shikosh dhe të zë tmerri.

¹⁰Kad kihne, svjetlost iz njega zapršti, poput zorinih vjeđa oči su mu.

¹⁰Askush nuk ka aq guxim sa ta provokojë. Kush, pra, është në gjendje të qëndrojë i fortë para meje?

¹¹Zublje plamsaju iz njegovih ralja, iskre ognjene iz njih se prosiplju.

¹¹Kush më ka bërë një shërbim i pari që unë duhet ta shpërblej? Çdo gjë nën qiejt është imja.

¹²Iz nozdrva mu sukljaju dimovi kao iz kotla što kipi na vatri.

¹²Nuk do t'i kaloj në heshtje gjymtyrët e tij, forcën e tij të madhe dhe bukurinë e armaturës së tij.

¹³Dah bi njegov zapalio ugljevlje, jer mu iz ralja plamenovi suču.

¹³Kush mund ta zhveshë nga parzmorja e tij dhe kush mund t'i afrohet me një fre të dyfishtë?

¹⁴U šiji leži sva snaga njegova, a ispred njega užas se prostire.

¹⁴Kush mund të hapë portat e gojës së tij, e rrethuar siç është nga tmerri i dhëmbëve të tij?

¹⁵Kad se ispravi, zastrepe valovi i prema morskoj uzmiču pučini.

¹⁵Shumë të bukura janë rreshtat e mburojave të tij, të salduara fort si prej një vule.

¹⁶Poput pećine srce mu je tvrdo, poput mlinskoga kamena otporno.

¹⁶Ato janë aq afër njëra-tjetrës sa nuk kalon as ajri midis tyre.

¹⁷Pregibi tusta mesa srasli su mu, čvrsti su kao da su saliveni.

¹⁷Janë të ngjitura njëra me tjetrën, të bashkuara fort midis tyre, dhe nuk mund të ndahen.

¹⁸Zgodi li ga mač, od njeg se odbije, tako i koplje, sulica i strijela.

¹⁸Teshtimat e tij japin shkreptima drite dhe sytë e tij janë si qepallat e agimit.

¹⁹Poput slame je za njega željezo, mjed je k'o drvo iscrvotočeno.

¹⁹Nga goja e tij dalin flakë, dalin shkëndija zjarri.

²⁰On ne uzmiče od strelice s luka, stijenje iz praćke na nj k'o pljeva pada.

²⁰Nga flegrat e hundës së tij del tym, si nga një enë që vlon ose nga një kazan.

²¹K'o slamčica je toljaga za njega, koplju se smije kad zazviždi nad njim.

²¹Fryma e tij i vë zjarrin qymyrit dhe nga goja e tij del flakë.

²²Crepovlje oštro ima na trbuhu i blato njime ore k'o drljačom.

²²Forca qëndron te qafa e tij dhe para tij hedh valle tmerri.

²³Pod njim vrtlog sav k'o lonac uskipi, uspjeni more k'o pomast u kotlu.

²³Pjesët e flashkëta të mishit të tij janë fort kompakte, janë mjaft të ngjeshura mbi të dhe nuk lëvizin.

²⁴Za sobom svijetlu ostavlja on brazdu, regbi, bijelo runo bezdan prekriva.

²⁴Zemra e tij është e fortë si një gur, e fortë si pjesa e poshtme e mokrës.

²⁵Ništa slično na zemlji ne postoji i niti je tko tako neustrašiv.

²⁵Kur ngrihet, të fuqishmit kanë frikë, dhe nga tmerri mbeten të hutuar.

²⁶I na najviše on s visoka gleda, kralj je svakome, i najponosnijim."

²⁶Shpata që arrin nuk i bën asgjë, e njëjta gjë ndodh me ushtën, shigjetën dhe shtizën.

²⁷E quan hekurin si kashtë dhe bronzin si dru të brejtur nga krimbi.

²⁸Shigjeta nuk e bën të ikë; gurët e hobesë për të janë si kallamishte.

²⁹Topuzi i duket sikur është kashtë, ai tallet me vringëllimën e ushtës.

³⁰Poshtë ka maja të mprehta dhe lë gjurmë si të lesës mbi baltë.

³¹E bën të ziejë humnerën si ndonjë kazan dhe e bën detin si të ishte një enë me melhem.

³²Lë pas vetes një vazhdë drite dhe humnera duket si e mbuluar nga thinjat.

³³Mbi tokë nuk ka asgjë që t'i ngjajë, që të jetë bërë pa pasur fare frikë.

³⁴Shiko në fytyrë tërë njerëzit mendjemëdhenj; ai është mbret mbi të gjitha bishat më madhështore".