1Ja sam čovjek što upozna bijedu pod šibom gnjeva njegova.
1Unë jam njeriu që pa hidhërimin nën thuprën e tërbimit të tij.
2Mene je odveo i natjerao da hodam u tmini i bez svjetlosti.
2Ai më ka udhëhequr dhe më ka bërë të eci nëpër terr dhe jo në dritë.
3I upravo mene bije i udara bez prestanka njegova ruka.
3Po, kundër meje ai ka kthyer disa herë dorën e tij tërë ditën.
4Iscijedio je moje meso, kožu moju, polomio kosti moje.
4Ai ka konsumuar mishin tim dhe lëkurën time, ka coptuar kockat e mia.
5Načinio mi jaram, glavu obrubio tegobama.
5Ka ndërtuar fortesa kundër meje, më ka rrethuar me hidhërim dhe me ankth.
6Pustio me da živim u tminama kao mrtvaci vječiti.
6Ka bërë që unë të banoj në vende plot errësirë, ashtu si të vdekurit prej shumë kohe.
7Zazidao me, i ja ne mogu izaći, otežao je moje okove.
7Më ka ndërtuar një mur rreth e qark, me qëllim që unë të mos dal; e ka bërë të rëndë zinxhirin tim.
8Kada sam vikao i zapomagao, molitvu je moju odbijao.
8Edhe kur bërtas dhe kërkoj ndihmë me zë të lartë, ai nuk pranon të dëgjojë lutjen time.
9Zazidao mi ceste tesanim kamenom, zakrčio je putove moje.
9Ai i ka mbyllur rrugët e mia me gurë të prerë, i ka bërë shtigjet e mia plot me prita.
10Meni on bijaše medvjed koji vreba, lav u zasjedi.
10Ai ka qenë për mua si një ari në pritë, si një luan në vende të fshehta.
11U bespuća me vodio, razdirao, ostavljao me da umirem.
11Ka devijuar rrugët e mia, më ka coptuar dhe më ka dëshpëruar.
12Napinjao je luk svoj i gađao me kao metu za svoje strelice.
12Ka nderur harkun e tij dhe më ka bërë objekt të shigjetave të tij.
13U slabine mi sasuo strelice, sinove svoga tobolca.
13Ka bërë të depërtojnë në zemrën time shigjetat e kukurës së tij.
14Postao sam smiješan svome narodu, rugalica svakidašnja.
14Jam bërë tallja e tërë popullit tim, kënga e tij e tërë ditës.
15Gorčinom me hranio, pelinom me napajao.
15Më ka ngopur me hidhërim, më ka bërë të pij pelin.
16Puštao me da zube kršim kamen grizući, zakapao me u pepeo.
16Më ka coptuar dhëmbët me zall, më ka mbuluar me hi.
17Duši je mojoj oduzet mir i više ne znam što je sreća!
17Ke larguar shpirtin tim nga paqja, kam harruar mirëqënien.
18Rekoh: Dotrajao je život moj i nada koja mi od Jahve dolazi.
18Kam thënë: "Éshtë zhdukur besimi im dhe shpresa ime tek Zoti".
19Spomeni se bijede moje i stradanja, pelina i otrova!
19Kujtohu për pikëllimin dhe për endjen time, për pelinin dhe hidhërimin.
20Bez prestanka na to misli i sahne duša u meni.
20Shpirti im kujtohet gjithnjë për këtë dhe është i rrëzuar brenda meje.
21To nosim u srcu i gojim nadu u sebi.
21Këtë dua ta sjell në mëndje dhe prandaj dua të shpresoj.
22Dobrota Jahvina nije nestala, milosrđe njegovo nije presušilo.
22Éshtë një hir i Zotit që nuk jemi shkatërruar plotësisht, sepse mëshirat e tij nuk janë mbaruar plotësisht.
23Oni se obnavljaju svako jutro: tvoja je vjernost velika!
23Përtëriten çdo mëngjes; e madhe është besnikeria jote.
24"Jahve je dio moj", veli mi duša, "i zato se u nj pouzdajem."
24"Zoti është pjesa ime", thotë shpirti im, "prandaj do të kem shpresë tek ai.
25Dobar je Jahve onom koji se u nj pouzdaje, duši koja ga traži.
25Zoti është i mirë me ata që kanë shpresë tek ai, me shpirtin që e kërkon.
26Dobro je u miru čekati spasenje Jahvino!
26Gjë e mirë është të presësh në heshtje shpëtimin e Zotit.
27Dobro je čovjeku da nosi jaram za svoje mladosti.
27Gjë e mirë është për njeriun të mbajë zgjedhën në rininë e tij.
28Neka sjedi u samoći i šuti, jer mu On to nametnu;
28Le të ulet i vetmuar dhe të qëndrojë në heshtje kur Perëndia ia imponon.
29neka usne priljubi uz prašinu, možda još ima nade!
29Le ta vërë gojën e tij në pluhur, ndofta ka ende shpresë.
30Neka pruži obraz onome koji ga bije, neka se zasiti porugom.
30Le ti japë faqen atij që e godet, të ngopet me fyerje.
31Jer Gospod ne odbacuje nikoga zauvijek:
31Sepse Zoti nuk hedh poshtë për gjithnjë;
32jer ako i rastuži, on se smiluje po svojoj velikoj ljubavi.
32por, në rast se të hidhëron, do ti vijë keq sipas shumicës së zemërmirësive të tij,
33Jer samo nerado on ponižava i rascvili sinove čovjeka.
33sepse nuk e bën me kënaqësi poshtërimin dhe hidhërimin e bijve të njerëzve.
34Kad se gaze nogama svi zemaljski sužnjevi,
34Kur dikush shtyp nën këmbët e tij tërë robërit e dheut,
35kad se izvrće pravica čovjeku pred licem Svevišnjeg,
35kur dikush shtrëmbëron të drejtën e një njeriu në prani të Më të Lartit,
36kad se krivica nanosi čovjeku u parnici, zar Gospod ne vidi?
36kur dikujt i bëhet një padrejtësi në çështjen e tij, a nuk e shikon Zoti?
37Tko je rekao nešto i zbilo se? Nije li Gospod to zapovjedio?
37Vallë kush thotë diçka që më pas realizohet, në rast se Zoti nuk e ka urdhëruar?
38Ne dolazi li iz usta Svevišnjega i dobro i zlo?
38E keqja dhe e mira a nuk vijnë vallë nga goja e Më të Lartit?
39Na što se tuže živi ljudi? Svatko na svoj grijeh.
39Pse vallë ankohet një njeri i gjallë, një njeri për ndëshkimin e mëkateve të tij?
40Ispitajmo, pretražimo pute svoje i vratimo se Jahvi.
40Le të shqyrtojmë rrugët tona, t'i hetojmë dhe të kthehemi tek Zoti.
41Dignimo svoje srce i ruke svoje k Bogu koji je na nebesima.
41Le të ngremë lart zemrat tona dhe duart tona në drejtim të Perëndisë të qiejve.
42Da, mi smo se odmetali, bili nepokorni, a ti, ti nisi praštao!
42Ne kemi kryer mëkate, kemi qënë rebelë dhe ti nuk na ke falur.
43Obastrt gnjevom svojim, gonio si nas, ubijao i nisi štedio.
43Je mbështjellë në zëmërimin tënd dhe na ke ndjekur, na ke vrarë pa mëshirë.
44Oblakom si se obastro da molitva ne prodre do tebe.
44Ti je mbështjellë në një re, në mënyrë që asnjë lutje të mos kalonte dot.
45Načinio si od nas smeće i odmet među narodima.
45Na ke bërë plehra dhe mbeturina në mes të popujve.
46Razjapili usta na nas svi neprijatelji naši.
46Tërë armiqtë tanë kanë hapur gojën kundër nesh.
47Užas i jama bila nam sudbina, propast i zator!
47Na ka rënë mbi trup tmerri, laku, dëshpërimi i thellë dhe shkatërrimi.
48Potoci suza teku iz očiju mojih zbog propasti Kćeri naroda mojega.
48Rrëke uji rrjedhin nga sytë e mi për shkatërrimin e bijës së popullit tim.
49Moje oči liju suze bez prestanka, jer prestanka nema
49Syri im derdh lot pa pushim, pa ndërprerje,
50dok ne pogleda i ne vidi Jahve s nebesa.
50deri sa Zoti të mos vështrojë nga qielli dhe të mos shikojë.
51Moje mi oko bol zadaje zbog kćeri svih mojega grada.
51Syri im i sjell dhembje shpirtit tim për të gjitha bijat e qytetit tim.
52Uporno me k'o pticu progone svi što me mrze, a bez razloga.
52Ata që më urrejnë pa shkak më kanë gjuajtur si të isha zog.
53U jamu baciše moj život i zatrpaše je kamenjem.
53Kanë shkatërruar jetën time në gropë, më kanë hedhur gurë.
54Voda mi dođe preko glave, rekoh sam sebi: "Pogiboh!"
54Ujrat rrjedhin mbi kokën time, unë thoja: "Ka marrë fund për mua".
55I tada zazvah ime tvoje, Jahve, iz najdublje jame.
55Përmenda emrin tënd, o Zot, nga thellësia e gropës.
56Ti oču moj glas: "Ne začepljuj uši svoje na vapaje moje."
56Ti e dëgjove zërin tim; mos ia fshih veshin tënd psherëtimës sime, thirrjes time për ndihmë.
57Bliz meni bijaše u dan vapaja mog, govoraše: "Ne boj se!"
57Kur të kam thirrur ti je afruar; ke thënë: "Mos ki frikë!"
58Ti si, Gospode, izborio pravdu za dušu moju, ti si život moj izbavio.
58O Zot ti ke mbrojtur çështjen e shpirtit tim, ti ke çliruar jetën time.
59Ti, Jahve, vidje kako me tlače, dosudi mi pravdu.
59O Zot, ti ke parë dëmin që kam pësuar, prandaj mbro çështjen time!
60Ti vidje svu osvetu njinu, sve podvale protiv mene.
60Ti ke parë tërë frymën e tyre të hakmarrjes, intrigat e tyre kundër meje.
61Čuo si, Jahve, podrugivanje njihovo, sve podvale protiv mene.
61Ti ke dëgjuar fyerjet e tyre, o Zot, tërë intrigat e tyre kundër meje,
62Usne protivnika mojih i misli njine protiv mene su cio dan.
62fjalimet e tyre që ngrihen kundër meje, atë që mendojnë kundër meje tërë ditën.
63Kad sjede, kad ustaju, pogledaj samo: ja sam im pjesma-rugalica.
63Vër re kur ulen dhe kur ngrihen, unë jam kënga e tyre.
64Vrati im, Jahve, milo za drago, po djelu ruku njihovih.
64Shpërbleji, o Zot, sipas veprës së duarve të tyre.
65Učini da srca im otvrdnu, udari ih prokletstvom svojim.
65Bëji zemërgur, mallkimi yt qoftë mbi ta.
66Goni ih gnjevno i sve ih istrijebi pod nebesima svojim, Jahve!
66Ndiqi në zemërimin tënd dhe shkatërroi poshtë qiejve të Zotit.