¹Hodočasnička pjesma.

¹Mbaje mend, o Zot, Davidin dhe të gjitha mundimet e tij,

²Spomeni se, o Jahve, Davida i sve revnosti njegove: kako se Jahvi zakleo, zavjetovao Snazi Jakovljevoj:

²ashtu si ai iu betua Zotit dhe lidhi kusht me të Fuqishmin e Jakobit, duke thënë:

³"Neću ući u šator doma svog nit' uzaći na ležaj svoje postelje,

³"Nuk do të hyj në çadrën e shtëpisë sime, nuk do të hipi mbi shtratin tim;

⁴neću pustit' snu na oči nit' počinka dati vjeđama,

⁴nuk do t'i jap gjumë syve të mi as pushim qepallave të mia,

⁵dok Jahvi mjesto ne nađem, boravište Snazi Jakovljevoj."

⁵deri sa të kem gjetur një vend për Zotin, një banesë për të Fuqishmin e Jakobit".

⁶Eto, čusmo za nj u Efrati, nađosmo ga u Poljima jaarskim.

⁶Ja, dëgjuam të flitet për të në Efratah, e gjetëm në fushat e Jaarit.

⁷Uđimo u stan njegov, pred noge mu padnimo!

⁷Le të shkojmë në banesën e tij, le ta adhurojmë përpara fronit të këmbëve të tij.

⁸"Ustani, o Jahve, pođi k svom počivalištu, ti i Kovčeg sile tvoje!

⁸Çohu, o Zot, dhe eja në vendin ku pushon ti dhe arka e forcës sate.

⁹Svećenici tvoji nek' se obuku u pravednost, pobožnici tvoji nek' radosno kliču!

⁹Priftërinjtë e tu le të vishen me drejtësi, dhe le të këndojnë nga gëzimi shenjtorët e tu.

¹⁰Poradi Davida, sluge svojega, ne odvrati lica od svog pomazanika!"

¹⁰Për hir të Davidit, shërbëtorit tënd, mos e dëbo fytyrën e të vajosurit tënd.

¹¹Jahve se zakle Davidu zakletvom tvrdom od koje neće odustati: "Potomka tvoje utrobe posadit ću na prijestolje tvoje.

¹¹Zoti iu betua Davidit në të vërtetë dhe nuk do të ndryshojë: "Unë do të vë mbi fronin tënd një fryt të të përbrendëshmëve të tua.

¹²Budu li ti sinovi Savez moj čuvali i naredbe kojima ih učim, i sinovi će njini dovijeka sjedit' na tvom prijestolju."

¹²Në rast se bijtë e tu do të respektojnë besëlidhjen time dhe porositë e mia, që unë do t'u mësojë atyre, edhe bijtë e tyre do të ulen përjetë mbi fronin tënd".

¹³Jer Jahve odabra Sion, njega zaželje sebi za sjedište.

¹³Duke qenë se Zoti e ka zgjedhur Sionin, ai e ka dashur atë për banesën e tij:

¹⁴"Ovo mi je počivalište vječno, boravit ću ovdje jer tako poželjeh.

¹⁴"Ky është vendi im i pushimit përjetë; këtu do të banoj, sepse e kam dashur.

¹⁵Žitak ću njegov blagosloviti, siromahe nahraniti kruhom.

¹⁵Do të bekoj fort zahiretë e tij, do t'i ngop me bukë të varfërit e tij;

¹⁶Svećenike njegove u spas ću odjenuti, sveti će njegovi kliktati radosno.

¹⁶do t'i vedh priftërinjtë e tij me shpëtim, do të ngazëllojnë shenjtorët e tij me britma gëzimi.

¹⁷Učinit ću da ondje za Davida rog izraste, pripravit ću svjetiljku za svog pomazanika.

¹⁷Këtu do ta rris fuqinë e Davidit dhe do t'i jap një llambë të vajosurit tim.

¹⁸U sram ću mu obući dušmane, a na njemu će blistat' vijenac moj."

¹⁸Do t'i mbuloj me turp armiqtë e tij, por mbi të do të lulëzojë kurora e tij".