¹Zašto se bune narodi, zašto puci ludosti snuju?

¹Pse ziejnë kombet dhe pse popujt kurdisin gjëra të kota?

²Ustaju kraljevi zemaljski, knezovi se rotÄe protiv Jahve i Pomazanika njegova:

²Mbretërit e dheut mblidhen dhe princat këshillohen bashkë kundër Zotit dhe të vajosurit të tij,

³"Skršimo okove njihove i jaram njihov zbacimo!"

³duke thënë: "Le t'i këputim prangat e tyre dhe t'i heqim qafe litarët e tyre".

⁴Smije se onaj što na nebu stoluje, Gospod im se podruguje.

⁴Ai që ulet në qiejtë do të qeshë, Zoti do të tallet me ta.

⁵Tad im veli u svom gnjevu, žestinom ih on zbunjuje:

⁵Atëherë do t'u flasë në zemërimin e tij dhe do t'i trembë në indinjatën e tij të madhe,

⁶"TÓa ja kralja svog postavih nad Sionom, svojom svetom gorom."

⁶dhe do të thotë: "E vendosa mbretin tim mbi Sion, malin tim të shenjtë.

⁷Obznanjujem odluku Jahvinu: Gospodin mi reče: "Ti si sin moj, danas te rodih.

⁷Do të shpallë dekretin e Zotit. Ai më ka thënë: "Ti je biri im, sot më linde.

⁸Zatraži samo, i dat ću ti puke u baštinu, i u posjed krajeve zemaljske.

⁸Më kërko dhe unë do të jap kombet si trashëgimi për ty dhe mbarë dheun si zotërim tëndin.

⁹Vladat ćeš njima palicom gvozdenÄom i razbit ih kao sud lončarski."

⁹Ti do t'i copëtosh me një shufër hekuri, do t'i bësh copë-copë si një enë prej argjile"".

¹⁰Opametite se sada, vi kraljevi, Urazumite se, suci zemaljski.

¹⁰Tani, pra, o mbretër, tregohuni të urtë; pranoni ndreqjen, o gjyqtarë të dheut.

¹¹Služite Jahvi sa strahom, s trepetom se pokorite njemu,

¹¹Shërbeni me frikë Zotin dhe gëzohuni me drithma.

¹²da se ne razgnjevi te ne propadnete na putu, kad uskoro plane srdžba njegova. Blago svima koji se njemu utječu!

¹²Nënshtrohuni Birit, që të mos zemërohet dhe të mos vdisni rrugës, sepse zemërimi i tij mund të ndizet në një çast. Lum ata që gjejnë strehë tek ai.