¹Zborovođi. Po napjevu "Košuta u zoru". Psalam. Davidov.

¹Perëndia im, Perëndia im, pse më ke braktisur? Pse më rri kaq larg dhe nuk vjen të më çlirosh, duke dëgjuar fjalët e ofshamës sime?

²Bože moj, Bože moj, zašto si me ostavio? Daleko si od ridanja moga.

²O Perëndia im, unë bërtas ditën, por ti nuk përgjigjesh, edhe natën unë nuk rri në heshtje.

³Bože moj, vičem danju, al'ne odvraćaš; noću vapijem i nema mi počinka.

³Megjithatë ti je i Shenjti, që banon në lëvdimet e Izraelit.

⁴A ipak, ti u Svetištu prebivaš, Nado Izraelova!

⁴Etërit tonë kanë pasur besim te ti; kanë pasur besim te ti dhe ti i ke çliruar.

⁵U tebe se očevi naši uzdaše, uzdaše se, i ti ih izbavi;

⁵Të klithën ty dhe u çliruan; patën besim te ti dhe nuk u zhgënjyen.

⁶k tebi su vikali i spasavali se, u tebe se uzdali, i postidjeli se nisu.

⁶Por unë jam një krimb dhe jo një njeri; turpi i njerëzve dhe përçmimi i popullit.

⁷A ja, crv sam, a ne čovjek, ruglo ljudi i naroda prezir.

⁷Tërë ata që më shohin më përqeshin, zgjatin buzën dhe tundin kokën,

⁸Koji me vode, podruguju se meni, razvlače usne, mašu glavom:

⁸duke thënë: "Ai i ka besuar Zotiit; le ta çlirojë, pra, ta ndihmojë, mbasi e do".

⁹"U Jahvu se on uzda, neka ga sad izbavi, neka ga spasi ako mu omilje!"

⁹Me siguri ti je ai që më nxori nga barku i nënes; bëre që të kem besim te ti qysh nga koha kur pushoja mbi sisët e nënes sime.

¹⁰Iz krila majčina ti si me izveo, mir mi dao na grudima majke.

¹⁰Unë u braktisa te ti qysh nga lindja ime; ti je Perëndia im qysh nga barku i nënes sime.

¹¹Tebi sam predan iz materine utrobe, od krila majčina ti si Bog moj.

¹¹Mos u largo nga unë, sepse ankthi është i afërt, dhe nuk ka asnjë që të më ndihmojë.

¹²Ne udaljuj se od mene, blizu je nevolja, a nikog nema da mi pomogne.

¹²Dema të mëdhenj më kanë rrethuar, dema të fuqishëm të Bashanit më rrinë përqark;

¹³Opkoliše me junci mnogobrojni, bašanski bikovi okružiše mene.

¹³ata hapin gojën e tyre kundër meje, si një luan grabitqar që vrumbullit.

¹⁴Ždrijela svoja razvaljuju na me k'o lav koji plijen kida i riče.

¹⁴Më derdhin si ujë dhe tërë kockat e mia janë të ndrydhura; zemra ime është si dylli që shkrihet në mes të zorrëve të mia.

¹⁵Kao voda razlih se, sve mi se kosti rasuše; srce mi posta poput voska, topi se u grudima mojim.

¹⁵Forca ime është tharë si një enë balte dhe gjuha ime është ngjitur te qiellza; ti më ke vënë në pluhurin e vdekjes.

¹⁶Grlo je moje kao crijep suho, i moj se jezik uz nepce slijepi: u prah smrtni bacio si mene.

¹⁶Sepse qentë më kanë rrethuar, një grup keqbërësish më rri rrotull; më kanë shpuar duart dhe këmbët.

¹⁷Opkolio me čopor pasa, rulje me zločinačke okružile. Probodoše mi ruke i noge,

¹⁷Unë mund t'i numëroj gjithë kockat e mia; ato më shikojnë dhe më këqyrin.

¹⁸sve kosti svoje prebrojiti mogu, a oni me gledaju i zure na me.

¹⁸Ndajnë midis tyre rrobat e mia dhe hedhin në short tunikën time.

¹⁹Haljine moje dijele među sobom i kocku bacaju za odjeću moju.

¹⁹Por ti, o Zot, mos u largo; ti që je forca ime, nxito të më ndihmosh.

²⁰Ali ti, o Jahve, daleko mi ne budi; snago moja, pohiti mi u pomoć!

²⁰Çliroje jetën time nga shpata, jetën time të vetme nga këmba e qenit.

²¹Dušu moju istrgni maču, iz šapa pasjih život moj.

²¹Shpëtomë nga gryka e luanit dhe nga brirët e buajve. Ti m'u përgjigje.

²²Spasi me iz ralja lavljih i jadnu mi dušu od rogova bivoljih!

²²Unë do t'u njoftoj emrin tënd vëllezërve të mi, do të të lëvdoj në mes të kuvendit.

²³A sada, braći ću svojoj naviještat' ime tvoje, hvalit ću te usred zbora.

²³Ju që keni frikë nga Zoti, lëvdojeni; dhe ju të gjithë, pasardhës të Jakobit, përlëvdojeni; dhe ju të gjithë, o fis i Izraelit, kini frikë nga ai.

²⁴"Koji se bojite Jahve, hvalite njega! Svi od roda Jakovljeva, slavite njega! Svi potomci Izraelovi, njega se bojte!

²⁴Sepse ai nuk ka përçmuar as nuk ka hedhur poshtë vuajtjen e të pikëlluarit, dhe nuk i ka fshehur fytyrën e tij; por kur i ka klithur atij, ai e ka kënaqur.

²⁵Jer nije prezreo ni zaboravio muku jadnika, i nije sakrio lice svoje od njega; kad ga je zazvao, on ga je čuo."

²⁵Shkaku i lëvdimit tim në kuvendin e madh je ti; unë do t'i plotësoj zotimet e mia në prani të të gjithë atyre që kanë frikë nga ti.

²⁶Zato ću te hvaliti u zboru veliku, pred vjernicima tvojim izvršit' zavjete.

²⁶Nevojtarët do të hanë dhe do të ngopen; ata që kërkojnë Zotin do ta lëvdojnë; zemra juaj do të jetojë përjetë.

²⁷Siromasi će jesti i nasitit će se, hvalit će Jahvu koji traže njega: nek' živi srce vaše dovijeka!

²⁷Të gjitha skajet e tokës do ta mbajnë mend Zotin dhe do të kthehen tek ai; dhe të gjitha familjet e kombeve do të adhurojnë përpara teje.

²⁸Spomenut će se i Jahvi se vratit' svi krajevi zemlje; pred njim će n§icÄe pasti sve obitelji pogana.

²⁸Sepse Zotit i përket mbretëria dhe ai sundon mbi kombet.

²⁹Jer Jahvino je kraljevstvo, on je vladar pucima.

²⁹Gjithë të pasurit e dheut do të hanë dhe do të të adhurojnë; të gjithë ata që zbresin në pluhur dhe që nuk arrijnë të mbahen gjallë do të përkulen para teje.

³⁰Njemu će se jedinom klanjati svi koji snivaju u zemlji, pred njim se sagnuti svi koji u prah silaze. I moja će duša za njega živjeti,

³⁰Pasardhësit do t'i shërbejnë; do t'i flitet për Zotin brezit të ardhshëm.

³¹njemu će služiti potomstvo moje. O Gospodu će se pripovijedat'

³¹Ata do të vijnë dhe do t'i shpallin drejtësinë e tij një populli që nuk ka lindur akoma, dhe që ai vetë e ka krijuar.

³²slijedećem koljenu, o njegovoj pravdi naviještati narodu budućem: "Ovo učini Jahve!"