¹Zborovođi. Sinova Korahovih. Poučna pjesma.

¹O Perëndi, e kemi dëgjuar me veshët tona, etërit tanë na kanë treguar veprën që ti ke bërë në ditët e tyre në kohërat e lashta.

²Bože, ušima svojim slušasmo, očevi nam pripovijedahu naši, o djelu koje si izveo u danima njihovim - u danima davnim.

²Për t'i vendosur me dorën tënde ti ke shpronësuar kombet, ke çrrënjosur popuj për t'u bërë vend atyre. Në fakt nuk e pushtuan vendin me shpatën e tyre dhe nuk qe krahu i tyre që i shpëtoi, por ishte dora jote e djathtë, krahu yt dhe drita e fytyr

³Rukom si svojom izagnao pogane, a njih posadio, iskorijenio narode, a njih raširio.

³ës sate, sepse të pëlqenin.

⁴Mačem svojim oni zemlju ne zauzeše niti im mišica njihova donese pobjedu, već desnica tvoja i tvoja mišica i lice tvoje milosno jer si ih ljubio.

⁴Ti je mbreti im, o Perëndi, që vendos fitoret për Jakobin.

⁵Ti, o moj Kralju i Bože moj, ti si dao pobjede Jakovu.

⁵Me anën tënde do të përmbysim armiqtë tanë; në emër tënd do të shkelim ata që ngrihen kundër nesh.

⁶Po tebi dušmane svoje odbismo, u tvome imenu zgazismo one koji se na nas digoše.

⁶Sepse nuk kam besim tek harku im dhe nuk do të jetë shpata ime ajo që do të më shpëtojë.

⁷U svoj se luk nisam pouzdavao, nit' me mač moj spasavao.

⁷Por je ti ai që na shpëton nga armiqtë tanë dhe që i mbulon me turp ata që na urrejnë.

⁸Nego ti, ti si nas spasio od dušmana, ti si postidio one koji nas mrze.

⁸Ne do të lëvdojmë çdo ditë Perëndinë dhe do të kremtojmë emrin tënd përjetë. (Sela)

⁹Dičili smo se Bogom u svako doba i tvoje ime slavili svagda.

⁹Por ti na dëbove dhe na mbulove me turp, dhe nuk del më me ushtritë tona.

¹⁰A sad si nas odbacio i posramio nas i više ne izlaziš, Bože, sa četama našim.

¹⁰Ti ke bërë të kthejmë kurrizin përpara armikut, dhe ata që na urrejnë na kanë grabitur.

¹¹Pustio si da pred dušmanima uzmaknemo, i opljačkaše nas mrzitelji naši.

¹¹Ti na ke dhënë si dele për therje dhe na ke shpërndarë midis kombeve.

¹²Dao si nas k'o ovce na klanje i rasuo nas među neznabošce.

¹²Ti e ke shitur popullin tënd për asgjë dhe nuk ke nxjerrë asnjë fitim nga shitja e tij.

¹³U bescjenje si puk svoj prodao i obogatio se nisi prodajom.

¹³Ti na bëre për turp me fqinjët tanë, u bëmë gazi dhe tallja e atyre që rrijnë rreth nesh.

¹⁴Učinio si nas ruglom susjedima našim, na podsmijeh i igračku onima oko nas.

¹⁴Ti na ke bërë të jemi gazi i kombëve; përsa na përket neve, popujt tundin kokën.

¹⁵Na porugu smo neznabošcima, narodi kimaju glavom nad nama.

¹⁵Turpi im më rri gjithmonë përpara, dhe fytyra ime është e mbuluar nga turpi,

¹⁶Svagda mi je sramota moja pred očima i stid mi lice pokriva

¹⁶për shkak të atij që më fyen dhe më poshtëron, për shkak të armikut dhe atij që kërkon hakmarrje.

¹⁷zbog pogrdne graje podrugljivaca, zbog osvetljiva dušmanina.

¹⁷Të tëra këto na kanë rënë mbi kurriz, por ne nuk kemi harruar dhe nuk kemi tradhëtuar besëlidhjen tënde.

¹⁸Sve nas to snađe iako te nismo zaboravili niti povrijedili Saveza tvoga,

¹⁸Zemra jonë nuk është kthyer prapa dhe hapat tona nuk janë larguar nga rruga jote,

¹⁹niti nam se srce odmetnulo od tebe, niti nam je noga s tvoje skrenula staze,

¹⁹por ti na ke copëtuar, duke na futur në vende çakejsh dhe duke na mbuluar me hijen e vdekjes.

²⁰kad si nas smrvio u boravištu šakalskom i smrtnim nas zavio mrakom.

²⁰Po të kishim harruar emrin e Perëndisë tonë dhe po t'i kishim shtrirë duart tona drejt një perëndie të huaj,

²¹Da smo i zaboravili ime Boga našega, da smo ruke k tuđem bogu podigli:

²¹a nuk do ta kishte zbuluar Perëndia këtë gjë? Në fakt ai i njeh sekretet e zemrës.

²²zar Bog toga ne bi saznao? TÓa on poznaje tajne srdaca!

²²Po, për shkakun tënd ne vritemi çdo ditë dhe konsiderohemi si dele.

²³Ali zbog tebe ubijaju nas dan za danom, i mi smo im k'o ovce za klanje.

²³Zgjohu! Pse fle, o Zot? Çohu, mos na kthe për gjithnjë.

²⁴Preni se! Što spavaš, Gospode? Probudi se! Ne odbacuj nas dovijeka!

²⁴Pse e fsheh fytyrën tënde, dhe harron pikëllimin tonë dhe shtypjen tonë?

²⁵Zašto lice svoje sakrivaš, zaboravljaš bijedu i nevolju našu?

²⁵Sepse shpirtërat tona janë ulur deri te pluhuri dhe trupi ynë i është ngjitur tokës.

²⁶Jer duša nam se u prah raspala, trbuh nam se uza zemlju prilijepio.

²⁶Çohu të na ndihmosh dhe na shpëto për hir të mirësisë sate.

²⁷Ustani, u pomoć nam priteci, izbavi nas radi ljubavi svoje!