¹Zborovođi. Sinova Korahovih. Psalam.

¹Dëgjoni gjithë popujt, vini veshin, o banorë të botës,

²Poslušajte ovo, svi narodi, čujte, svi stanovnici zemlje,

²qofshin njerëz të popullit dhe fisnikë, të pasur dhe të varfër tok.

³vi, djeco puka, i vi, odličnici, bogati i siromašni zajedno!

³Nga goja ime do të dalin fjalë diturie dhe kredhja në mendime e zemrës sime do të sjellë mirëkuptim.

⁴Moja će usta zboriti mudrost, i moje srce misli razumne.

⁴Unë do ta ndjek një proverb, do ta paraqes enigmën time me harpë.

⁵K poučnoj izreci priklonit ću uho, uz harfu ću izložit' svoju zagonetku.

⁵Pse duhet të kem frikë nga ditët e fatkeqësisë, kur më rrethon ligësia e kundërshtarëve të mi,

⁶Što da se bojim u danima nesreće kad me opkoli zloba izdajica

⁶ata që kanë besim në pasuritë e tyre dhe mburren me bollëkun e pasurisë së tyre?

⁷koji se u blago svoje uzdaju i silnim se hvale bogatstvom?

⁷Asnjeri nuk mund të shpengojë kurrsesi vëllanë e tij, as t'i japë Perëndisë çmimin e shpengimit të tij,

⁸TÓa nitko sebe ne može otkupit' ni za se dati Bogu otkupninu:

⁸sepse shpengimi i shpirtit të tij është shumë i shtrenjtë, dhe çmimi i saj nuk do të mjaftonte kurrë,

⁹životu je cijena previsoka, i nikada je neće platiti

⁹për të bërë që ai të jetojë përjetë dhe të mos shohë gropën.

¹⁰tko želi živjeti dovijeka i ne vidjeti jamu grobnu.

¹⁰Në fakt të gjithë shohin që njerëzit e urtë vdesin dhe që po në atë mënyrë vdesin njerëzit e pamend a mendjeshkurtër, duke ua lënë të tjerëve pasuritë e tyre.

¹¹Jer, i mudri umiru, pogiba i luđak i bezumnik: bogatstvo svoje ostavlja drugima.

¹¹Me mendjen e tyre ata pandehin se shtëpitë e tyre do të qëndrojnë për gjithnjë, që banesat e tyre janë të përjetshme; dhe kështu u vënë tokave emrin e tyre.

¹²Grobovi im kuće zasvagda, stanovi njihovi od koljena do koljena, sve ako se zemlje nazivale imenima njihovim.

¹²Megjithatë edhe njeriu që jeton në mes të pasurive nuk e ka të gjatë; ai është njëlloj si kafshët që mbarojnë.

¹³Čovjek koji nerazumno živi sličan je stoci koja ugiba.

¹³Kjo është sjellja e njerëzve pa mend dhe e atyre që u shkojnë dhe miratojnë fjalimet e tyre. (Sela)

¹⁴Takav je put onih koji se ludo uzdaju, to je konac onih koji uživaju u sreći:

¹⁴Shtyhen si dele në drejtim të Sheolit; vdekja do t'i përpijë dhe në mëngjes njerëzit e drejtë do të sundojnë mbi ta. Luksi i tyre do të marrë fund në Sheol, larg banesës së tyre.

¹⁵Poput stada redaju se u Podzemlju, smrt im je pastir, a dobri njima vladaju. Njihova će lika brzo nestati, Podzemlje će im biti postojbina.

¹⁵Por Perëndia im do ta shpengojë shpirtin tim nga pushteti i Sheolit, sepse ai do të më pranojë. (Sela)

¹⁶A moju će dušu Bog ugrabiti Podzemlju iz pandža i milostivo me primiti.

¹⁶Mos kij frikë kur dikush pasurohet, kur lavdia e shtëpisë së tij rritet,

¹⁷Ne boj se ako se tko obogati i ako se poveća blago doma njegova:

¹⁷sepse kur do të vdesë, nuk do të marrë asgjë me vete; lavdia e tij nuk do të zbresë pas tij.

¹⁸kad umre, ništa neće ponijeti sa sobom, i blago njegovo neće s njime sići.

¹⁸Edhe në se në jetë e ndjente veten të lumtur (në fakt njerëzia të lavdëron kur pasurohesh),

¹⁹Ako se u životu držao sretnim - "Govorit će se da ti je dobro bilo!" -

¹⁹ai do të arrijë brezin e etërve të tij, që nuk do ta shohin kurrë më dritën.

²⁰i on će doći u skup otaca svojih, gdje svjetlosti više vidjeti neće.

²⁰Njeriu që jeton në mes të pasurive pa pasur gjykim është njëlloj si kafshët që zhduken.

²¹Čovjek koji nerazumno živi sličan je stoci koja ugiba.