1Zborovođi. Uza žičana glazbala. Poučna pjesma. Davidova.
1O Perëndi, vëri veshin lutjes sime dhe ki parasysh kërkesën time.
2Počuj mi, Bože, molitvu, ne krij se molbi mojoj:
2Dëgjo kërkesën time dhe përgjigjmu; ankohem vazhdimisht dhe rënkoj,
3obazri se na me i usliši me! Mučim se u svojoj tjeskobi,
3për zërin e armikut, për shtypjen e të pabesit; sepse më bien mbi kurriz disa fatkeqësi dhe në zemërimin e tyre më ndjekin këmba këmbës.
4zbuni me vika dušmanska i tlačenje grešničko. Navališe na me nesrećom, bijesno me progone.
4Zemra ime është e shqetësuar në trupin tim dhe tmerre që shkaktojnë vdekjen kanë rënë mbi mua.
5Srce mi je ustreptalo i strah me samrtni spopade.
5Frika dhe të drithma më kanë sulmuar dhe tmerri më ka mposhtur.
6Užas me i trepet hvata, groza me obuze.
6Prandaj kam thënë: "Ah, sikur të kisha krahë si një pëllumb! Do të fluturoja larg për të gjetur prehje.
7Zavapih: "O, da su mi krila golubinja, odletio bih da otpočinem!
7Ja, do të ikja larg dhe do të qëndroja në shkretëtirë. (Sela)
8Daleko, daleko bih letio, u pustinji se nastanio;
8Do të shpejtoja për të gjetur një strehë nga era e furishme dhe nga furtuna".
9brzo bih si potražio sklonište od bijesne oluje i vihora."
9Shkatërroji, o Zot, ngatërro gjuhët e tyre, sepse kam parë dhunë dhe kacafytje në qytet.
10Smeti ih, Gospode, podvoji im jezike, jer nasilje i svađu vidim u gradu;
10Ditën dhe natën sillen mbi muret e tij; brenda tij sundojnë e keqja dhe çoroditja.
11danju i noću zidinama kruže; bezakonja su i nevolje u njemu.
11Në mes të tij është lakmia; shtypja dhe gënjeshtra janë të zakonshme në rrugët e tij.
12Usred njega zasjede, s ulica mu nepravda i podlost ne odlaze.
12Sepse nuk ka qenë një armiku im që tallej me mua, përndryshe do ta kisha duruar; nuk ka qenë një që më urrente ai që u ngrit kundër meje, ndryshe do t'i isha fshehur atij.
13Da me pogrdio dušmanin, bio bih podnio; da se digao na me koji me mrzi, pred njim bih se sakrio.
13Por ke qenë ti, një njeri si unë, shoku im dhe miku im i ngushtë.
14Ali ti, ti si to bio, meni jednak, prijatelj moj, moj pouzdanik
14Bënim bashkë biseda të këndshme dhe shkonim bashkë në shtëpinë e Perëndisë.
15s kojim sam slatko drugovao i složno hodismo u Domu Božjemu.
15I zëntë befas vdekja, u ulshin të gjallë në Sheol, sepse në banesat e tyre dhe në mes tyre nuk ka veçse ligësi.
16Smrt neka ih zaskoči, živi nek' siđu u Podzemlje jer im je pakost u stanu i srcu.
16Sa për mua, do t'i kërkoj ndihmë Perëndisë, dhe Zoti do të më shpëtojë.
17A ja ću Boga prizvati, i Jahve će me spasiti.
17Në mbrëmje, në mëngjes dhe në mesditë do të ankohem dhe do të rënkoj, dhe ai do të dëgjojë zërin tim.
18Večerom, jutrom i o podne tužan ću jecati, i on će čuti vapaj moj.
18Ai do ta shpengojë jetën time dhe do ta sigurojë nga lufta që bëhet kundër meje, sepse janë të shumtë ata që janë ngritur kundër meje.
19Dat će mi mira od onih koji me progone: jer mnogi su protiv mene.
19Perëndia do të më dëgjojë dhe ka për t'i poshtëruar, ai që ulet si sovran gjithnjë, sepse ata nuk ndryshojnë dhe nuk kanë frikë nga Perëndia. (Sela)
20Bog će čuti i njih poniziti, Onaj koji kraljuje odvijeka, jer se ne popravljaju, Boga se ne boje.
20Ai ka shtrirë duart kundër atyre që jetonin në paqe me të, ka shkelur besëlidhjen e tij.
21Podižu ruke na prijatelje, savez svoj oskvrnjuju.
21Goja e tij ishte më e ëmbël se gjalpi, por në zemër ai kishte luftën; fjalët e tij ishin më të buta se vaji, por ishin shpata të zhveshura.
22Usta su im glađa od maslaca, a srce ratoborno; riječi blaže od ulja, a oni - isukani mačevi.
22Hidh mbi Zotin barrën tënde, dha ai do të të mbajë; ai nuk do të lejojë kurrë që i drejti të lëkundet.
23Povjeri Jahvi svu svoju brigu, i on će te pokrijepiti: neće dati da ikada posrne pravednik.
23Por ti, o Perëndi, do t'i zbresësh këta në pusin e humbjes; njerëzit gjakatarë dhe hileqarë nuk do të arrijnë në gjysmën e ditëve të tyre; por unë do të kem besim te ti.
24A njih ti, o Bože, strmoglavi u jamu grobnu! Krvoloci i varalice ni polovicu dana neće doživjeti! A ja se u tebe uzdam!