¹Zborovođi. Po napjevu "Ne pogubi!" Davidov. Miktam.

¹A flisni pikërisht sipas drejtësisë ju, o të fuqishëm? A gjykoni ju drejt, o bij të njerëzve?

²Zar doista krojite pravdu, vi moćni, zar sudite pravo, sinovi ljudski?

²Në zemrën tuaj ju bluani përkundrazi të keqen; duart tuaja përhapin dhunën mbi tokë.

³Ne, već bezakonje smišljeno činite, po zemlji vam ruke dijele nepravde.

³Këta të pabesë janë prishur që në barkun e nënës; këta gënjeshtarë kanë marrë rrugë të keqe që në lindje.

⁴Na krivu su putu bezbošci od krila majčina, na krivu su putu lašci od utrobe.

⁴Helmi i tyre i ngjan helmit të gjarprit; janë si gjarpri helmues i shurdhër që i zë veshët e vet,

⁵U njima je otrov kao u zmije, kao u ljutice što uši začepljuje

⁵për të mos dëgjuar zërin e magjistarëve apo të atij që është i aftë të bëjë magji.

⁶da glas čarobnjakov ne čuje ni glas bajača vješta bajanju.

⁶O Perëndi, thyej dhëmbët e tyre në gojë; o Zot, thyej dhëmbët e luanëve.

⁷O Bože, polomi im zube u ustima; razbij, o Jahve, čeljusti lavićima!

⁷U shkrifshin si uji që rrjedh. Kur gjuan shigjetat e tij, ato u bëfshin si shigjeta pa majë.

⁸K'o vode što hitro otječu neka se razliju, k'o zgažena trava neka se osuše.

⁸U bëfshin si kërmilli që shkrihet ndërsa po shkon; si dështimi i gruas mos pafshin diellin.

⁹Nek' budu k'o puž koji se pužuć' rastoči, k'o pometnut plot nek' sunca ne vide.

⁹Para se tenxheret tuaja të ndjejnë zjarrin e ferrishteve, qofshin këto të blerta apo të ndezura, ai do t'i heqë tutje si një vorbull.

¹⁰Prije nego vam kotlovi trnje osjete, dok je zeleno, neka ga vihor odnese.

¹⁰I drejti do të gëzohet duke parë hakmarrjen; do të lajë këmbët në gjakun e të pabesit.

¹¹Radostan će biti pravednik kad ugleda odmazdu, noge će prati u krvi zlotvora.

¹¹Dhe njerëzia do të thotë: "Me siguri ka një shpërblim për të drejtin; me siguri ka një Perëndi që gjykon mbi tokë".

¹²I reći će ljudi: "Pravednik plod svoj ima! Još ima Boga da sudi na zemlji!"