¹Poučna pjesma. Asafova. Poslušaj, narode moj, moju nauku, prikloni uho riječima usta mojih!

¹Kushtoji kujdes, o populli im, ligjit tim; dëgjo fjalët e gojës sime.

²Otvorit ću svoja usta na pouku, iznijet ću tajne iz vremena davnih.

²Do të hap gojën time për të thënë shëmbëlltyra, dhe kam për të paraqitur misteret e kohërave të lashta.

³Ono što čusmo i saznasmo, što nam kazivahu oci,

³Atë që ne kemi dëgjuar dhe kemi njohur, dhe që etërit tanë na kanë treguar,

⁴nećemo kriti djeci njihovoj, predat ćemo budućem koljenu: slavu Jahvinu i silu njegovu i djela čudesna što ih učini.

⁴nuk do t'ua fshehim bijve të tyre, por do t'i tregojmë brezit të ardhshëm lavdet e Zotit, fuqinë e tij dhe mrekullinë që ai ka bërë.

⁵Svjedočanstvo podiže on u Jakovu, Zakon postavi u Izraelu, da ono što naredi ocima našim oni djeci svojoj objave,

⁵Ai ka vendosur një dëshmi te Jakobi dhe ka vënë një ligj në Izrael, dhe ka urdhëruar etërit tanë që t'ua bëjnë të njohura bijve të tyre,

⁶da sazna budući naraštaj, i sinovi koji će se roditi da djeci svojoj kazuju

⁶me qëllim që brezi i ardhshëm t'i njohë së bashku me bijtë që do të lindin; dhe këta nga ana e tyre t'ua tregojnë bijve të tyre,

⁷da u Boga ufanje svoje stave i ne zaborave djela Božjih, već da vrše zapovijedi njegove,

⁷dhe të vendosin te Perëndia besimin e tyre dhe të mos harrojnë veprat e Perëndisë, por të respektojnë urdhërimet e tij;

⁸kako ne bi bili, kao oci njihovi, naraštaj buntovan, prkosan - naraštaj srcem nestalan i duhom Bogu nevjeran.

⁸dhe të mos jenë si etërit e tyre, një brez kokëfortë dhe rebel, një brez me zemër të paqëndrueshme dhe me një frymë jo besnike ndaj Perëndisë.

⁹Sinovi Efrajimovi, ratnici s lukom, u dan bitke okrenuše leđa.

⁹Bijtë e Efraimit, njerëz të luftës, harkëtarë të zotë, kthyen shpinën ditën e betejës,

¹⁰Saveza s Bogom ne održaše i ne htjedoše hoditi po Zakonu njegovu.

¹⁰nuk respektuan besëlidhjen e Perëndisë dhe nuk pranuan të ecnin sipas ligjit të tij,

¹¹Zaboraviše na djela njegova, na čudesa koja im pokaza.

¹¹harruan veprat e tij dhe mrekullitë që u kishte treguar.

¹²Pred njihovim ocima činio je znakove u Egiptu, u Soanskom polju.

¹²Ai bëri mrekulli në prani të etërve të tyre, në vendin e Egjiptit dhe në fushën e Tsoanit.

¹³On more razdijeli i njih prevede, vode kao nasip uzdiže.

¹³Ai e ndau detin dhe i bëri të kalojnë në mes të tij, dhe i mblodhi ujërat si një grumbull.

¹⁴Danju ih vodio oblakom, a svu noć ognjem blistavim.

¹⁴Ditën drejtoi me anë të resë dhe tërë natën me një dritë zjarri.

¹⁵U pustinji hrid prolomi i napoji ih obilno kao iz bezdana.

¹⁵I çau shkëmbinjtë në shkretëtirë dhe i bëri të pijnë boll, si të ishte uji i humnerës së madhe.

¹⁶Iz stijene izbi potoke te izvede vode k'o velike rijeke.

¹⁶Nxori rrëket nga shkëmbi dhe bëri që të rridhnin ujëra si lumenj.

¹⁷A oni jednako griješiše, prkosiše Višnjem u pustinji.

¹⁷Por ata vazhduan të mëkatojnë kundër tij dhe të ngrejnë krye kundër Shumë të Lartit në shkretëtirë,

¹⁸Boga su kušali u srcima svojim ištuć' jela svojoj pohlepnosti.

¹⁸dhe e tunduan Perëndinë në zemër të tyre, duke kërkuar ushqim sipas dëshirave të tyre.

¹⁹Prigovarali su Bogu i pitali: "Može li Gospod stol u pustinji prostrti?

¹⁹Dhe folën kundër Perëndisë, duke thënë: "A mund të shtrojë Perëndia një sofër në shkretëtirë?

²⁰Eno, udari u hrid, i voda poteče i provreše potoci: a može li dati i kruha, i mesa pružiti svome narodu?"

²⁰Ja, ai e goditi shkëmbin dhe prej tij dolën ujëra dhe vërshuan përrenj. A mund t'i japë bukë dhe mish popullit të tij?

²¹Kad to začu Jahve, gnjevom usplamtje: oganj se raspali protiv Jakova, srdžba se razjari protiv Izraela,

²¹Dhe kështu Zoti i dëgjoi dhe u zemërua fort, dhe një zjarr u ndez kundër Jakobit dhe zemërimi kundër Izraelit u ndez,

²²jer ne vjerovaše Bogu niti se u njegovu pomoć uzdaše.

²²sepse nuk i kishin besuar Perëndisë dhe nuk kishin pasur besim në shpëtimin prej tij.

²³Pa ozgo naredi oblaku i otvori brane nebeske,

²³Megjithatë ai i urdhëroi retë e sipërme dhe hapi dyert e qiellit,

²⁴k'o kišu prosu na njih mÓanu da jedu i nahrani ih kruhom nebeskim.

²⁴dhe bëri që mbi ta të binte mana për të ngrënë dhe u dha atyre grurin e qiellit.

²⁵Čovjek blagovaše kruh Jakih; on im dade hrane do sitosti.

²⁵Njeriu hëngri bukën e engjëjve; ai u dërgoi atyre ushqime sa të ngopeshin.

²⁶Probudi na nebu vjetar istočni i svojom silom južnjak dovede.

²⁶Ai bëri të ngrihet në qiell era e lindjes dhe në sajë të fuqisë së tij bëri të ngrihet era e jugut,

²⁷Prosu na njih mesa k'o prašine i ptice krilatice k'o pijeska morskoga.

²⁷bëri të binin mbi ta mish si pluhuri dhe zogj si rëra e detit.

²⁸Padoše usred njihova tabora i oko šatora njihovih.

²⁸Bëri që këto të binin në mes të kampit të tyre, rreth çadrave të tyre.

²⁹Jeli su i nasitili se, želju njihovu on im ispuni.

²⁹Kështu ata hëngrën sa u ngopën, sepse Perëndia u kishte siguruar atyre atë që ata kishin dëshiruar.

³⁰Još nisu svoju utažili pohlepu i jelo im još bješe u ustima,

³⁰Ata nuk kishin akoma kënaqur pangopësinë e tyre dhe kishin akoma ushqim në gojë,

³¹kad se srdžba Božja na njih raspali: pokosi smrću prvake njihove i mladiće pobi Izraelove.

³¹kur zemërimi i Perëndisë shpërtheu kundër tyre, vrau më të fuqishmit prej tyre dhe rrëzoi më të mirët e Izraelit.

³²Uza sve to griješiše dalje i ne vjerovaše u čudesna djela njegova.

³²Megjithatë ata vazhduan të mëkatojnë dhe nuk u besuan mrekullive të tij.

³³I skonča im dane jednim dahom i njihova ljeta naglim svršetkom.

³³Atëherë ai harxhoi ditët e tyre në kotësi dhe vitet e tyre në tmerre të papritura.

³⁴Kad ih ubijaše, tražiše ga i opet pitahu za Boga;

³⁴Kur i vriste, ata e kërkonin dhe ktheheshin të kërkonin Perëndinë me zell.

³⁵spominjahu se da je Bog hridina njihova i Svevišnji njihov otkupitelj.

³⁵Kujtoheshin që Perëndia ishte Kështjella e tyre dhe që Perëndia shumë i larti ishte Shpëtimtari i tyre.

³⁶Ali ga opet ustima svojim varahu i jezikom svojim lagahu njemu.

³⁶Por ata e mashtronin me gojën e tyre dhe e gënjenin me gjuhën e tyre.

³⁷Njihovo srce s njime ne bijaše, nit' bijahu vjerni Savezu njegovu.

³⁷Në fakt zemra e tyre nuk ishte e qëndrueshme ndaj tij dhe ata nuk ishin besnikë ndaj besëlidhjes së tij.

³⁸A on im milosrdno grijeh praštao i nije ih posmicao; često je gnjev svoj susprezao da ne plane svom jarošću.

³⁸Por ai, që është i mëshirshëm, ua fali paudhësinë e tyre dhe nuk i shkatërroi, dhe shumë herë përmbajti zemërimin e tij dhe nuk e la indinjatën e tij të shpërthejë,

³⁹Spominjao se da su pÓut i dah koji odlazi i ne vraća se više.

³⁹duke mbajtur mend që ata ishin mish, një frymë që kalon dhe nuk kthehet më.

⁴⁰Koliko mu prkosiše u pustinji i žalostiše ga u samotnom kraju!

⁴⁰Sa herë provokuan indinjatën e tij në shkretëtirë dhe e hidhëruar në vetmi!

⁴¹Sve nanovo iskušavahu Boga i vrijeđahu Sveca Izraelova

⁴¹Po, ata iu drejtuan Perëndisë shumë herë dhe përsëri e provokuan të Shenjtin e Izraelit.

⁴²ne spominjuć' se ruke njegove ni dana kad ih od dušmana izbavi,

⁴²Nuk e kujtuan më fuqinë e tij as ditën që i kishte çliruar nga armiku,

⁴³ni znakova njegovih u Egiptu, ni čudesnih djela u polju Soanskom.

⁴³kur ai kishte bërë mrekullitë e tij në Egjipt dhe në fushën e Tsoanit;

⁴⁴U krv im pretvori rijeke i potoke, da ne piju.

⁴⁴i kishte shndërruar lumenjtë dhe rrjedhat e ujit të Egjiptasve në gjak, me qëllim që të mos pinin dot.

⁴⁵Posla na njih obade da ih žderu i žabe da ih more.

⁴⁵Kishte dërguar kundër tyre mizëri mizash që t'i hanin dhe bretkosa që t'i shkatërronin.

⁴⁶I predade skakavcu žetvu njihovu, i plod muke njihove žderaču.

⁴⁶Ua kishte dhënë të korrat e tyre krimbave dhe frytin e mundit të tyre karkalecave.

⁴⁷Vinograde im tučom udari, a mrazom smokvike njihove.

⁴⁷I kishte shkatërruar vreshtat e tyre me breshër dhe fiqtë e tyre të Egjiptit me ngrica.

⁴⁸I predade grÓadu njihova goveda i munjama stada njihova.

⁴⁸Kishte braktisur bagëtinë e tyre në mëshirë të breshërit dhe kopetë e tyre në mëshirë të rrufeve.

⁴⁹Obori na njih svu žestinu gnjeva svog, jarost, bijes i nevolju: posla na njih anđele nesreće.

⁴⁹Kishte lëshuar mbi ta zjarrin e zemërimit të tij, indinjatën, inatin dhe fatkeqësinë, një turmë lajmëtarësh të fatkeqësisë.

⁵⁰I put gnjevu svojem otvori: ne poštedje im život od smrti, životinje im izruči pošasti.

⁵⁰I kishte hapur udhën zemërimit të tij dhe nuk i kishte kursyer nga vdekja, por ia kishte braktisur jetën e tyre murtajës.

⁵¹Pobi u Egiptu sve prvorođeno, prvence u šatorju Hamovu.

⁵¹I kishte goditur në Egjipt gjithë të parëlindurit dhe prodhimet e para në çadrat e Kamit.

⁵²I povede narod svoj kao ovce i vođaše ih kao stado kroz pustinju.

⁵²Por e kishte bërë popullin e tij të ikte si bagëtia dhe e kishte çuar nëpër shkretëtirë sikur të ishte një kope.

⁵³Pouzdano ih je vodio te se nisu bojali, a more je prekrilo dušmane njihove.

⁵³I kishte udhëhequr me siguri dhe ata nuk patën frikë, por deti i kishte përpirë armiqtë e tyre.

⁵⁴U Svetu zemlju svoju on ih odvede, na bregove što mu ih osvoji desnica.

⁵⁴Dhe ai i solli kështu në tokën e tij të shenjtë, në malin që dora e djathtë e tij kishte pushtuar.

⁵⁵Pred njima istjera pogane, konopom im podijeli baštinu, pod šatorjem njihovim naseli plemena izraelska.

⁵⁵I dëboi kombet para tyre dhe u caktoi atyre me short trashëgiminë, dhe bëri që fiset e Izraelit të banonin në çadrat e tyre.

⁵⁶A oni iskušavali i gnjevili Boga Višnjega i nisu držali zapovijedi njegovih.

⁵⁶Por ata u orvatën dhe provokuan indinjatën e Perëndisë shumë të lartë dhe nuk respektuan statutet e tij.

⁵⁷Otpadoše, iznevjeriše se k'o oci njihovi, k'o luk nepouzdan oni zatajiše.

⁵⁷U tërhoqën madje prapa dhe u suallën në mënyrë të pabesë ashtu si etërit e tyre, dhe devijuan si një hark që gabon;

⁵⁸Na gnjev ga nagnaše svojim uzvišicama, na ljubomor navedoše kumirima svojim.

⁵⁸provokuan zemërimin e tij me vendet e tyre të larta dhe e bënë ziliqar me skulpturat e tyre.

⁵⁹Bog vidje i gnjevom planu, odbaci posve Izraela.

⁵⁹Perëndia dëgjoi dhe u zemërua, dhe ndjeu një neveri të madhe për Izraelin.

⁶⁰I napusti boravište svoje u Šilu, Šator u kojem prebivaše s ljudima.

⁶⁰Kështu ai braktisi tabernakullin e Shilohut, çadrën që kishte ngritur midis njerëzve;

⁶¹Preda u ropstvo snagu svoju i svoju diku u ruke dušmanske.

⁶¹dhe e la forcën e tij të bjerë rob dhe lavdinë e tij në dorë të armikut.

⁶²Narod svoj prepusti maču, raspali se na svoju baštinu.

⁶²Ia braktisi popullin e tij shpatës dhe u zemërua shumë kundër trashëgimisë së tij.

⁶³Mladiće njihove oganj proguta, ne udaše se djevice njihove.

⁶³Zjarri i konsumoi të rinjtë e tyre dhe virgjëreshat e tyre nuk patën asnjë këngë dasme.

⁶⁴Svećenici njihovi padoše od mača, ne zaplakaše Óudove njihove.

⁶⁴Priftërinjtë e tyre u vranë nga shpata dhe gratë e reja nuk mbajtën zi.

⁶⁵Tad se k'o oda sna trgnu Gospodin, k'o ratnik vinom savladan.

⁶⁵Pastaj Zoti u zgjua si nga gjumi, ashtu si një trim që bërtet nën ndikimin e verës.

⁶⁶Udari otraga dušmane svoje, sramotu im vječitu zadade.

⁶⁶I goditi armiqtë e tij në kurriz dhe i mbuloi me një turp të përjetshëm.

⁶⁷On odbaci šator Josipov i Efrajimovo pleme ne odabra,

⁶⁷Hodhi poshtë çadrën e Jozefit dhe nuk zgjodhi fisin e Efraimit,

⁶⁸već odabra pleme Judino i goru Sion koja mu omilje.

⁶⁸por zgjodhi fisin e Judës, malin e Sionit, që ai e do.

⁶⁹Sagradi Svetište k'o nebo visoko, k'o zemlju utemelji ga dovijeka.

⁶⁹Ndërtoi shenjtëroren e tij, ashtu si vëndet shumë të larta, ashtu si tokat që ka krijuar përjetë.

⁷⁰Izabra Davida, slugu svojega, uze ga od torova ovčjih;

⁷⁰Dhe zgjodhi Davidin, shërbëtorin e tij, dhe e mori nga vatha e dhenve,

⁷¹odvede ga od ovaca dojilica da pase Jakova, narod njegov, Izraela, baštinu njegovu.

⁷¹dhe e mori nga delet që mëndnin për të kullotur Jakobin, popullin e tij dhe Izraelin, trashëgiminë e tij.

⁷²I pasao ih je srcem čestitim i brižljivim rukama vodio.

⁷²Dhe ai bëri që të kullosnin me ndershmërinë e zemrës së tyre dhe i udhëhoqi me shkathtësinë e duarve të tij.