1Dođite, kličimo Jahvi, uzvikujmo Hridi, Spasitelju svome!
1Ejani, t'i këndojmë me gëzim Zotit; t'i dërgojmë britma gëzimi kalasë së shpëtimit tonë.
2Pred lice mu stupimo s hvalama, kličimo mu u pjesmama!
2Le të shkojmë në prani të tij me lavde, ta kremtojmë me këngë.
3Jer velik je Jahve, Bog naš, Kralj veliki nad svim bogovima.
3Sepse Zoti është një Perëndi i madh dhe një Mbret i madh mbi gjithë perënditë.
4U njegovoj su ruci zemaljske dubine, njegovi su vrhunci planina.
4Në duart e tij janë thellësitë e tokës dhe të tijat janë majat e larta të maleve.
5Njegovo je more, on ga je stvorio, i kopno koje načiniše ruke njegove.
5I tij është deti, sepse ai e ka bërë, dhe dheu i thatë që duart e tij kanë modeluar.
6Dođite, prignimo koljena i padnimo nice, poklonimo se Jahvi koji nas stvori!
6Ejani, të adhurojmë dhe të përkulemi; të gjunjëzohemi përpara Zotit që na ka bërë.
7Jer on je Bog naš, a mi narod paše njegove, ovce što on ih čuva. O, da danas glas mu poslušate:
7Sepse ai është Perëndia ynë dhe ne jemi populli i kullotës së tij dhe kopeja për të cilën ai kujdeset. Sot, po të jetë se dëgjoni zërin e tij,
8"Ne budite srca tvrda kao u Meribi, kao u dan Mase u pustinji
8"mos e fortësoni zemrën tuaj si në Meriba, si ditën e Masas në shkretëtirë,
9gdje me iskušavahu očevi vaši premda vidješe djela moja.
9ku etërit tuaj më tunduan dhe më vunë në provë, edhe pse i kishin parë veprat e mia.
10Četrdeset ljeta jadio me naraštaj onaj, pa rekoh: 'Narod su nestalna srca i ne promiču moje putove.'
10Për dyzet vjet e pata neveri atë brez dhe thashë: "Janë një popull me zemër të përdalë dhe nuk i njohin rrugët e mia.
11Stog se zakleh u svom gnjevu: 'Nikad neće ući u moj pokoj!'"
11Prandaj u betova në zemërimin tim: Nuk do të hyjnë në prehjen time".