1Job progovori i reče:
1Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
2"TÓa dokle ćete mučit' dušu moju, dokle ćete me riječima satirat'?
2Hanggang kailan pahihirapan ninyo ang aking kaluluwa, at babagabagin ako ng mga salita?
3Već deseti put pogrdiste mene i stid vas nije što me zlostavljate.
3Ng makasangpung ito ay pinulaan ninyo ako: kayo'y hindi nangapapahiya na nangagpapahirap sa akin.
4Pa ako sam zastranio doista, na meni moja zabluda ostaje.
4At kahima't ako'y magkamali, ang aking kamalian ay maiwan sa aking sarili.
5Mislite li da ste me nadjačali i krivnju moju da ste dokazali?
5Kung tunay na kayo'y magpapakalaki laban sa akin, at ipakikipagtalo laban sa akin ang kakutyaan ko:
6Znajte: Bog je to mene pritisnuo i svojom me je on stegnuo mrežom.
6Talastasin ninyo ngayon na inilugmok ako ng Dios, at inikid ako ng kaniyang silo.
7Vičem: 'Nasilje!' - nema odgovora; vapijem - ali za me pravde nema.
7Narito, ako'y humihiyaw dahil sa kamalian, nguni't hindi ako dinidinig; ako'y humihiyaw ng tulong, nguni't walang kahatulan.
8Sa svih strana put mi je zagradio, sve staze moje u tminu zavio.
8Kaniyang pinadiran ang aking daan upang huwag akong makaraan, at naglagay ng kadiliman sa aking mga landas.
9Slavu je moju sa mene skinuo, sa moje glave strgnuo je krunu.
9Hinubaran niya ako ng aking kaluwalhatian, at inalis ang putong sa aking ulo.
10Podsijeca me odasvud te nestajem; k'o drvo, nadu mi je iščupao.
10Kaniyang inilugmok ako sa bawa't dako, at ako'y nananaw: at ang aking pagasa ay binunot niyang parang punong kahoy.
11Raspalio se gnjev njegov na mene i svojim me drži neprijateljem.
11Kaniya rin namang pinapagalab ang kaniyang pagiinit laban sa akin, at ibinilang niya ako sa kaniya na gaya ng isa sa kaniyang mga kaaway,
12U bojnom redu pristižu mu čete, putove proti meni nasipaju, odasvud moj opkoljavaju šator.
12Ang kaniyang mga hukbo ay dumarating na magkakasama, at ipinagpatuloy ang kanilang lakad laban sa akin, at kinubkob ang palibot ng aking tolda.
13Od mene su se udaljila braća, otuđili se moji poznanici.
13Inilayo niya ang aking mga kapatid sa akin, at ang aking mga kakilala ay pawang nangiba sa akin.
14Nestade bližnjih mojih i znanaca, gosti doma mog zaboraviše me.
14Ang aking mga kamaganak ay nangagsilayo, at nilimot ako ng aking mga kasamasamang kaibigan.
15Sluškinjama sam svojim kao stranac, neznanac sam u njihovim očima.
15Silang nagsisitahan sa aking bahay, at ang aking mga lingkod na babae, ay ibinibilang akong manunuluyan; ako'y naging kaiba sa kanilang paningin.
16Slugu zovnem, a on ne odgovara i za milost ga moram zaklinjati.
16Aking tinatawag ang aking lingkod, at hindi ako sinasagot, bagaman sinasamo ko siya ng aking bibig.
17Mojoj je ženi dah moj omrznuo, gadim se djeci vlastite utrobe.
17Ang aking hininga ay iba sa aking asawa, at ang aking pamanhik sa mga anak ng tunay kong ina.
18I deranima na prezir tek služim, ako se dignem, rugaju se meni.
18Pati ng mga bata ay humahamak sa akin; kung ako'y bumangon, sila'y nangagsasalita ng laban sa akin:
19Pouzdanicima sam svojim mrzak, protiv mene su oni koje ljubljah.
19Lahat ng aking mahal na kaibigan ay nangayayamot sa akin: at ang aking minamahal ay nagsipihit ng laban sa akin,
20Kosti mi se za kožu prilijepiše, osta mi jedva koža oko zuba.
20Ang aking buto ay dumidikit sa aking balat at sa aking laman, at ako'y nakatanan ng sukat sa balat ng aking mga ngipin.
21Smilujte mi se, prijatelji moji, jer Božja me je ruka udarila.
21Mahabag kayo sa akin, mahabag kayo sa akin, Oh kayong mga kaibigan ko; sapagka't kinilos ako ng kamay ng Dios,
22Zašto da me k'o Bog sam progonite, zar se niste moga nasitili mesa?
22Bakit ninyo ako inuusig na gaya ng Dios. At hindi pa kayo nasisiyahan sa akin laman?
23O, kad bi se riječi moje zapisale i kad bi se u mjed tvrdu urezale;
23Oh mangasulat nawa ngayon ang aking mga salita! Oh mangalagda nawa sa isang aklat!
24kad bi se željeznim dlijetom i olovom u spomen vječan u stijenu uklesale!
24Ng isa nawang panulat na bakal at tingga, na mangaukit nawa sa bato magpakailan man!
25Ja znadem dobro: moj Izbavitelj živi i posljednji će on nad zemljom ustati.
25Nguni't talastas ko na manunubos sa akin ay buhay, at siya'y tatayo sa lupa sa kahulihulihan:
26A kad se probudim, k sebi će me dići: iz svoje ću puti tad vidjeti Boga.
26At pagkatapos na magibang ganito ang aking balat, gayon ma'y makikita ko ang Dios sa aking laman:
27Njega ja ću kao svojega gledati, i očima mojim neće biti stranac: za njime srce mi čezne u grudima.
27Siyang makikita ko ng sarili, at mamamasdan ng aking mga mata, at hindi ng iba. Ang aking puso ay natutunaw sa loob ko.
28Kad kažete: 'Kako ćemo ga goniti? Koji ćemo razlog protiv njega naći?',
28Kung inyong sabihin: paanong aming pag-uusigin siya? Dangang ang kadahilanan ay nasusumpungan sa akin;
29mača tad se bojte: grijehu mač je kazna. Saznat ćete tada da imade suda!"
29Mangatakot kayo sa tabak: sapagka't ang kapootan ang nagdadala ng mga parusa ng tabak, upang inyong malaman na may kahatulan.