¹Job progovori i reče:

¹Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,

²"Zar mi je i danas tužaljka buntovna? Teška mu ruka iz mene vapaj budi:

²Magpahanggang ngayo'y mapanghimagsik ang aking daing: ang bugbog sa akin ay lalong mabigat kaysa aking hibik.

³o, kada bih znao kako ću ga naći, do njegova kako doprijeti prijestolja,

³Oh mano nawang maalaman ko kung saan ko masusumpungan siya, upang ako'y dumating hanggang sa kaniyang likmuan!

⁴pred njim parnicu bih svoju razložio, iz mojih bi usta navrli dokazi.

⁴Aking aayusin ang aking usap sa harap niya, at pupunuin ko ang aking bibig ng mga pangangatuwiran.

⁵Rad bih znati što bi meni odvratio i razumjeti riječ što bi je rekao!

⁵Aking malalaman ang mga salita na kaniyang isasagot sa akin, at matatalastas ko kung ano ang kaniyang sasabihin sa akin.

⁶Zar mu treba snage velike za raspru? Ne, dosta bi bilo da me on sasluša.

⁶Makikipagtalo ba siya sa akin sa kalakhan ng kaniyang kapangyarihan? Hindi; kundi pakikinggan niya ako.

⁷U protivniku bi vidio pravedna, i parnica moja tad bi pobijedila.

⁷Doo'y makapangangatuwiran sa kaniya ang matuwid; sa gayo'y maliligtas ako magpakailan man sa aking hukom.

⁸Na istok krenem li, naći ga ne mogu; pođem li na zapad, ne razabirem ga.

⁸Narito, ako'y nagpapatuloy, nguni't wala siya; at sa dakong likuran, nguni't hindi ko siya mamataan:

⁹Ištem na sjeveru, al' ga ne opažam; nevidljiv je ako se k jugu okrenem.

⁹Sa kaliwa pagka siya'y gumagawa, nguni't hindi ko mamasdan siya: siya'y nagkukubli sa kanan, na hindi ko makita siya.

¹⁰Pa ipak, on dobro zna put kojim kročim! Neka me kuša: čist k'o zlato ću izići!

¹⁰Nguni't nalalaman niya ang daang aking nilalakaran; pagka kaniyang nasubok ako ay lalabas akong parang ginto.

¹¹Noga mi se stopa njegovih držala, putem sam njegovim išao ne skrećuć';

¹¹Ang aking paa ay sumunod na lubos sa kaniyang mga hakbang. Ang kaniyang daan ay aking iningatan, at hindi ako lumiko.

¹²slušao sam nalog njegovih usana, pohranih mu riječi u grudima svojim.

¹²Ako'y hindi humiwalay sa utos ng kaniyang mga labi; aking pinagyaman ang mga salita ng kaniyang bibig ng higit kay sa aking kailangang pagkain.

¹³Al' htjedne li štogod, tko će ga odvratit'? Što zaželi dušom, to će ispuniti.

¹³Nguni't siya'y sa isang akala, at sinong makapagpapabalik sa kaniya? At kung ano ang ninanasa ng kaniyang kaluluwa siya nga niyang ginagawa.

¹⁴Izvršit će što je dosudio meni, kao i sve drugo što je odlučio!

¹⁴Sapagka't kaniyang isinasagawa ang itinakda sa akin: at maraming gayong mga bagay ang nasa kaniya.

¹⁵Zbog toga pred njime sav ustravljen ja sam, i što više mislim, jače strah me hvata.

¹⁵Kaya't ako'y nababagabag sa kaniyang harapan; pagka aking binubulay, ay natatakot ako sa kaniya.

¹⁶U komade Bog mi je srce smrvio, užasom me svega prožeo Svesilni,

¹⁶Dahil sa pinapanglupaypay ng Dios ang aking puso, at binagabag ako ng Makapangyarihan sa lahat:

¹⁷premda nisam ni u tminama propao, ni u mraku što je lice moje zastro.

¹⁷Sapagka't hindi ako inihiwalay sa harap ng kadiliman, ni tinakpan man niya ang salimuot na kadiliman sa aking mukha.