1Elihu nastavi i reče:
1Si Eliu rin naman ay nagpatuloy at nagsabi,
2"Strpi se malo, pa ću te poučit', jer još nisam sve rekao za Boga.
2Pagdalitaan mo akong sandali, at aking ipakikilala sa iyo; sapagka't mayroon pa akong masasalita sa pagsasanggalang sa Dios.
3Izdaleka ću svoje iznijet' znanje da Stvoritelja svojega opravdam.
3Dadalhin ko ang aking kaalaman mula sa malayo, at aking itutungkol ang katuwiran sa Maylalang sa akin.
4Zaista, za laž ne znaju mi riječi, uza te je čovjek znanjem savršen.
4Sapagka't tunay na ang aking mga salita ay hindi kabulaanan: Siyang sakdal sa kaalaman ay sumasaiyo.
5Gle, Bog je silan, ali ne prezire, silan je snagom razuma svojega.
5Narito ang Dios ay makapangyarihan, at hindi humahamak sa kanino man; siya'y makapangyarihan sa lakas ng unawa.
6Opakome on živjeti ne daje, nevoljnicima pravicu pribavlja.
6Hindi niya pinanatili ang buhay ng masama: nguni't nagbibigay ng matuwid sa napipighati.
7S pravednika on očiju ne skida, na prijestolje ih diže uz kraljeve da bi dovijeka bili uzvišeni.
7Hindi niya inihihiwalay ang kaniyang mga mata sa matuwid: kundi kasama ng mga hari sa luklukan, kaniyang itinatatag sila magpakailan man, at sila'y natataas.
8Ako su negvam' oni okovani i užetima nevolje sputani,
8At kung sila'y mapapangaw, at mapipigil sa mga panali ng kapighatian;
9djela njihova on im napominje, kazuje im grijeh njine oholosti.
9Itinuturo nga niya sa kanila ang kanilang gawa, at ang kanilang mga pagsalangsang na kanilang pinalalo.
10Tad im otvara uho k opomeni i poziva ih da se zla okane.
10Ibinubuka rin naman niya ang kanilang pakinig sa turo, at iniuutos na sila'y magsihiwalay sa kasamaan.
11Poslušaju li te mu se pokore, dani im završavaju u sreći, u užicima godine njihove.
11Kung sila'y makinig at maglingkod sa kaniya, kanilang gugugulin ang kanilang mga kaarawan sa kaginhawahan, at ang kanilang mga taon sa kasayahan.
12Ne slušaju li, od koplja umiru, zaglave, sami ne znajući kako.
12Nguni't kung hindi sila mangakinig, sila'y mangamamatay sa pamamagitan ng tabak, at sila'y mangamamatay na walang kaalaman.
13A srca opaka mržnju njeguju, ne ištu pomoć kad ih on okuje;
13Nguni't ang di banal sa puso ay nagbubunton ng galit: hindi humihiyaw sila ng saklolo pagka tinatalian niya sila.
14u cvatu svoga dječaštva umiru i venu poput hramskih milosnika.
14Sila'y nangamamatay sa kabataan, at ang kanilang buhay ay napapahamak sa gitna ng marumi.
15Nevoljnog on bijedom njegovom spasava i u nesreći otvara mu oči:
15Inililigtas niya ang mga dukha sa kanilang pagkapighati, at ibinubuka ang kanilang mga pakinig sa pagkapighati.
16izbavit će te iz ždrijela tjeskobe k prostranstvima bezgraničnim izvesti, k prepunu stolu mesa pretiloga.
16Oo, hahanguin ka niya mula sa kagipitan, hanggang sa luwal na dako na walang kagipitan; at ang malalagay sa iyong dulang ay mapupuno ng katabaan.
17Ako sudio nisi opakima, ako si pravo krnjio siroti,
17Nguni't ikaw ay puspos ng kahatulan ng masama: kahatulan at kaganapan ang humahawak sa iyo.
18nek' te obilje odsad ne zavede i nek' te dar prebogat ne iskvari.
18Sapagka't may poot, magingat ka baka ikaw ay iligaw ng iyong kasiyahan; ni mailigaw ka man ng kalakhan ng katubusan.
19Nek' ti je gavan k'o čovjek bez zlata, a čovjek jake ruke poput slaba.
19Mapapaari ba ang iyong sigaw na ikaw ay hindi mapapasa kapanglawan, O ang madlang lakas man ng iyong kalakasan?
20Ne goni one koji su ti tuđi da rodbinu na njino mjesto staviš.
20Huwag mong nasain ang gabi, pagka ang mga bayan ay nangahiwalay sa kanilang kinaroroonang dako.
21Pazi se da u nepravdu ne skreneš, jer zbog nje snađe tebe iskušenje.
21Ikaw ay magingat, huwag mong lingunin ang kasamaan; sapagka't ito'y iyong pinili sa halip ng kadalamhatian.
22Gle, uzvišen je Bog u svojoj snazi! Zar učitelja ima poput njega?
22Narito, ang Dios ay gumagawa ng mainam sa kaniyang kapangyarihan: sinong tagapagturo ang gaya niya?
23Tko je njemu put njegov odredio? Tko će mu reći: 'Radio si krivo'?
23Sinong nagguhit sa kaniya ng kaniyang daan? O sinong makapagsasabi, ikaw ay gumawa ng kalikuan?
24Spomeni se veličati mu djelo što ga pjesmama ljudi opjevaše.
24Alalahanin mo na iyong dinakila ang kaniyang gawa, na inawit ng mga tao.
25S udivljenjem svijet čitav ga promatra, divi se čovjek, pa ma izdaleka.
25Lahat ng mga tao'y nakakita noon; makikita ito ng tao sa malayo.
26Veći je Bog no što pojmit' možemo, nedokučiv je broj ljeta njegovih!
26Narito, ang Dios ay dakila, at hindi natin nakikilala siya; hindi masayod ang bilang ng kaniyang mga taon.
27U visini on skuplja kapi vode te dažd u paru i maglu pretvara.
27Sapagka't pinailanglang niya ang mga patak ng tubig, na nagiging ulan mula sa singaw na yaon:
28Pljuskovi tada pljušte iz oblaka, po mnoštvu ljudskom dažde obilato.
28Na ibinubuhos ng mga langit at ipinapatak na sagana sa tao.
29Tko li će shvatit' širenje oblaka, tutnjavu strašnu njegovih šatora?
29Oo, may makakaunawa ba ng paglaganap ng mga alapaap, ng mga kulog ng kaniyang kulandong?
30Gle, on nad sobom razastire svjetlost i dno morsko on vodama pokriva.
30Narito, pinalalaganap niya ang kaniyang liwanag sa palibot niya; at inaapawan ang kalaliman ng dagat.
31Pomoću njih on podiže narode, u izobilju hranom ih dariva.
31Sapagka't sa pamamagitan ng mga ito ay hinahatulan niya ang mga bayan; siya'y nagbibigay ng pagkaing sagana.
32On munju drži objema rukama i kazuje joj kamo će zgoditi.
32Tinatakpan niya ang kaniyang mga kamay ng kidlat; at ibinilin sa kidlat na tumama sa pinakatanda.
33Glasom gromovnim sebe navješćuje, stiže s gnjevom da zgromi opačinu.
33Ang hugong niyaon ay nagsasaysay ng tungkol sa kaniya, ang hayop nama'y ng tungkol sa bagyo na dumarating.