1A Job progovori i reče:
1Nang magkagayo'y sumagot si Job at nagsabi,
2"O, kad bi se jad moj izmjeriti mog'o, a nevolje moje stavit' na tezulju!
2Oh timbangin nawa ang aking pagkainip, at ang aking mga kasakunaan ay malagay sa mga timbangan na magkakasama.
3Teže one jesu od sveg pijeska morskog, i stoga mi riječi zastraniti znaju.
3Sapagka't ngayo'y magiging lalong mabigat kay sa buhangin sa mga dagat: kaya't ang aking pananalita ay napabigla.
4Strijele Svesilnoga u mojem su mesu, ljuti otrov njihov ispija mi dušu, Božje se strahote oborile na me.
4Sapagka't ang mga palaso ng Makapangyarihan sa lahat ay nasasaksak sa akin, ang lason niyaon ay hinitit ng aking diwa; ang mga pangkilabot ng Dios ay nangahahanay laban sa akin.
5TÓa, kraj svježe trave njače li magarac, muče li goveče kraj punih jasala?
5Umuungal ba ang mailap na asno pag may damo? O umuungal ba ang baka sa kaniyang pagkain?
6Zar hranu bljutavu jedemo bez soli? Zar kakove slasti ima u bjelancu?
6Makakain ba ng walang asin ang matabang? O mayroon bang lasa ang puti ng isang itlog?
7Al' ono što mi se gadilo dotaći, to mi je sada sva hrana u bolesti.
7Tinatanggihang hipuin ng aking kaluluwa; mga karumaldumal na pagkain sa akin.
8O, da bi se molba moja uslišala, da mi Bog ispuni ono čem se nadam!
8Oh mangyari nawa ang aking kahilingan; at ipagkaloob nawa sa akin ng Dios ang bagay na aking minimithi!
9O, kada bi me Bog uništiti htio, kada bi mahnuo rukom da me satre!
9Sa makatuwid baga'y kalugdan nawa ng Dios na pisain ako; na bitawan ang kaniyang kamay, at ihiwalay ako!
10Za mene bi prava utjeha to bila, klicati bih mog'o u mukama teškim što se ne protivljah odluci Svetoga.
10Kung magkagayo'y magtataglay pa ako ng kaaliwan; Oo, ako'y makapagbabata sa mga walang awang sakit; sapagka't hindi ko itinakuwil ang mga salita ng Banal.
11Zar snage imam da mogu čekati? Radi kakve svrhe da ja duže živim?
11Ano ang aking lakas, na ako'y maghihintay? At ano ang aking wakas na ako'y magtitiis?
12Zar je snaga moja k'o snaga kamena, zar je tijelo moje od mjedi liveno?
12Ang akin bang tibay ay tibay ng mga bato? O ang akin bang laman ay tanso?
13Na što se u sebi osloniti mogu? Zar mi svaka pomoć nije uskraćena?
13Di ba ako'y walang sukat na kaya, at ang karunungan ay lumayo sa akin?
14Tko odbija milost bližnjemu svojemu, prezreo je strah od Boga Svesilnoga.
14Siyang nanglulupaypay ay dapat pagpakitaang loob ng kaniyang kaibigan; kahit siya na walang takot sa Makapangyarihan sa lahat.
15Kao potok me iznevjeriše braća, kao bujice zimske svoje korito.
15Ang aking mga kapatid ay nagsipagdaya na parang batis, na parang daan ng mga batis na nababago;
16Od leda mutne vode im se nadimlju, 'bujaju od snijega što se topit' stao;
16Na malabo dahil sa hielo, at siyang kinatunawan ng nieve:
17al u doba sušno naskoro presahnu, od žege ishlape tada iz korita.
17Paginit ay nawawala: pagka mainit, ay nangatutunaw sa kanilang dako.
18Karavane zbog njih skreću sa putova, u pustinju zađu i u njoj se gube.
18Ang mga pulutong na naglalakbay sa pagsunod sa mga yaon ay nangaliligaw; nagsisilihis sa ilang at nawawala.
19Karavane temske očima ih traže, putnici iz Šebe nadaju se njima.
19Minasdan ng mga pulutong na mula sa Tema, hinintay ang mga yaon ng mga pulutong na mula sa Seba.
20A kad do njih dođu, nađu se u čudu, jer su se u nadi svojoj prevarili.
20Sila'y nangapahiya, sapagka't sila'y nagsiasa; sila'y nagsiparoon at nangatulig.
21U ovom ste času i vi meni takvi: vidjeste strahotu pa se preplašiste.
21Sapagka't ngayon, kayo'y nauwi sa wala; kayo'y nangakakakita ng kakilabutan, at nangatatakot.
22Rekoh li vam možda: 'Darujte mi štogod, poklonite nešto od svojega blaga;
22Sinabi ko baga: Bigyan mo ako? O, Maghandog ka ng isang kaloob sa akin ng iyong pag-aari?
23iz šake dušmanske izbavite mene, oslobodite me silnikova jarma?'
23O, Iligtas mo ako sa kamay ng kaaway? O, tubusin mo ako sa kamay ng mga namimighati?
24Vi me poučite, pa ću ušutjeti, u čem je moj prijestup, pokažite meni.
24Turuan mo ako, at ako'y mamamayapa; at ipaunawa mo sa akin kung ano ang aking pinagkasalahan.
25O, kako su snažne besjede iskrene! Al' kamo to vaši smjeraju prijekori?
25Pagkatindi nga ng mga salita ng katuwiran! Nguni't anong sinasaway ng iyong pakikipagtalo?
26Mislite li možda prekoriti riječi? TÓa u vjetar ide govor očajnikov!
26Iniisip ba ninyong sumaway ng mga salita? Dangang ang mga salita ng walang inaasahan ay parang hangin.
27Nad sirotom kocku zar biste bacali i sa prijateljem trgovali svojim?
27Oo, kayo'y magsasapalaran sa ulila, at ginawa ninyong kalakal ang inyong kaibigan.
28U oči me sada dobro pogledajte, paz'te neću li vam slagati u lice.
28Ngayon nga'y kalugdan mong lingapin ako; sapagka't tunay na hindi ako magbubulaan sa iyong harap.
29Povucite riječ! Kakve li nepravde! Povucite riječ, neporočan ja sam!
29Kayo'y magsibalik isinasamo ko sa inyo, huwag magkaroon ng kalikuan; Oo, kayo'y magsibalik uli, ang aking usap ay matuwid.
30Zar pakosti ima na usnama mojim? Zar nesreću svaku okusio nisam?
30May di ganap ba sa aking dila? Hindi ba makapapansin ang aking pagwawari ng mga suwail na bagay?