¹Zborovođi. Sinova Korahovih. Poučna pjesma.

¹Narinig namin ng aming mga pakinig, Oh Dios, isinaysay sa amin ng aming mga magulang, kung anong gawa ang iyong ginawa sa kanilang mga kaarawan, ng mga kaarawan ng una.

²Bože, ušima svojim slušasmo, očevi nam pripovijedahu naši, o djelu koje si izveo u danima njihovim - u danima davnim.

²Iyong itinaboy ng iyong kamay ang mga bansa, nguni't itinatag mo sila; iyong dinalamhati ang mga bayan, nguni't iyong pinangalat sila.

³Rukom si svojom izagnao pogane, a njih posadio, iskorijenio narode, a njih raširio.

³Sapagka't hindi nila tinamo ang lupain na pinakaari sa pamamagitan ng kanilang sariling tabak, ni iniligtas man sila ng kanilang sariling kamay: kundi ng iyong kanan, at ng iyong bisig, at ng liwanag ng iyong mukha, sapagka't iyong nilingap sila.

⁴Mačem svojim oni zemlju ne zauzeše niti im mišica njihova donese pobjedu, već desnica tvoja i tvoja mišica i lice tvoje milosno jer si ih ljubio.

⁴Ikaw ang aking Hari, Oh Dios: magutos ka ng kaligtasan sa Jacob.

⁵Ti, o moj Kralju i Bože moj, ti si dao pobjede Jakovu.

⁵Dahil sa iyo'y itutulak namin ang aming mga kaaway: sa iyong pangalan ay yayapakan namin sila na nagsisibangon laban sa amin.

⁶Po tebi dušmane svoje odbismo, u tvome imenu zgazismo one koji se na nas digoše.

⁶Sapagka't hindi ako titiwala sa aking busog, ni ililigtas man ako ng aking tabak.

⁷U svoj se luk nisam pouzdavao, nit' me mač moj spasavao.

⁷Nguni't iniligtas mo kami sa aming mga kaaway, at inilagay mo sila sa kahihiyan na nangagtatanim sa amin.

⁸Nego ti, ti si nas spasio od dušmana, ti si postidio one koji nas mrze.

⁸Sa Dios ay naghahambog kami buong araw, at mangagpapasalamat kami sa iyong pangalan magpakailan man. (Selah)

⁹Dičili smo se Bogom u svako doba i tvoje ime slavili svagda.

⁹Nguni't ngayo'y itinakuwil mo kami, at inilagay mo kami sa kasiraang puri; at hindi ka lumalabas na kasama ng aming mga hukbo.

¹⁰A sad si nas odbacio i posramio nas i više ne izlaziš, Bože, sa četama našim.

¹⁰Iyong pinatatalikod kami sa kaaway: at silang nangagtatanim sa amin ay nagsisisamsam ng sa ganang kanilang sarili.

¹¹Pustio si da pred dušmanima uzmaknemo, i opljačkaše nas mrzitelji naši.

¹¹Iyong ibinigay kaming gaya ng mga tupa na pinaka pagkain; at pinangalat mo kami sa mga bansa.

¹²Dao si nas k'o ovce na klanje i rasuo nas među neznabošce.

¹²Iyong ipinagbibili ang iyong bayan na walang bayad, at hindi mo pinalago ang iyong kayamanan sa pamamagitan ng kanilang halaga.

¹³U bescjenje si puk svoj prodao i obogatio se nisi prodajom.

¹³Ginawa mo kaming katuyaan sa aming mga kapuwa, isang kasabihan at kadustaan nila na nangasa palibot namin.

¹⁴Učinio si nas ruglom susjedima našim, na podsmijeh i igračku onima oko nas.

¹⁴Iyong ginawa kaming kawikaan sa gitna ng mga bansa, at kaugaan ng ulo sa gitna ng mga bayan.

¹⁵Na porugu smo neznabošcima, narodi kimaju glavom nad nama.

¹⁵Buong araw ay nasa harap ko ang aking kasiraang puri, at ang kahihiyan ng aking mukha ay tumakip sa akin,

¹⁶Svagda mi je sramota moja pred očima i stid mi lice pokriva

¹⁶Dahil sa tinig niya na dumuduwahagi at tumutungayaw; dahil sa kaaway at sa manghihiganti.

¹⁷zbog pogrdne graje podrugljivaca, zbog osvetljiva dušmanina.

¹⁷Lahat ng ito'y dumating sa amin; gayon ma'y hindi namin kinalimutan ka, ni gumawa man kami na may karayaan sa iyong tipan.

¹⁸Sve nas to snađe iako te nismo zaboravili niti povrijedili Saveza tvoga,

¹⁸Ang aming puso ay hindi tumalikod, ni ang amin mang mga hakbang ay humiwalay sa iyong daan;

¹⁹niti nam se srce odmetnulo od tebe, niti nam je noga s tvoje skrenula staze,

¹⁹Na kami ay iyong lubhang nilansag sa dako ng mga chakal, at tinakpan mo kami ng lilim ng kamatayan.

²⁰kad si nas smrvio u boravištu šakalskom i smrtnim nas zavio mrakom.

²⁰Kung aming nilimot ang pangalan ng aming Dios, O aming iniunat ang aming mga kamay sa ibang dios;

²¹Da smo i zaboravili ime Boga našega, da smo ruke k tuđem bogu podigli:

²¹Hindi ba sisiyasatin ito ng Dios? Sapagka't nalalaman niya ang mga lihim ng puso.

²²zar Bog toga ne bi saznao? TÓa on poznaje tajne srdaca!

²²Oo, dahil sa iyo ay pinapatay kami buong araw; kami ay nabilang na parang mga tupa sa patayan.

²³Ali zbog tebe ubijaju nas dan za danom, i mi smo im k'o ovce za klanje.

²³Ikaw ay gumising, bakit ka natutulog, Oh Panginoon? Ikaw ay bumangon, huwag mo kaming itakuwil magpakailan man.

²⁴Preni se! Što spavaš, Gospode? Probudi se! Ne odbacuj nas dovijeka!

²⁴Bakit mo ikinukubli ang iyong mukha, at kinalilimutan mo ang aming kadalamhatian at aming kapighatian?

²⁵Zašto lice svoje sakrivaš, zaboravljaš bijedu i nevolju našu?

²⁵Sapagka't ang aming kaluluwa ay nakasubsob sa alabok: ang aming katawan ay nadidikit sa lupa.

²⁶Jer duša nam se u prah raspala, trbuh nam se uza zemlju prilijepio.

²⁶Ikaw ay bumangon upang kami ay tulungan, at tubusin mo kami dahil sa iyong kagandahang-loob.

²⁷Ustani, u pomoć nam priteci, izbavi nas radi ljubavi svoje!