¹Zborovođi. Psalam. Davidov.

¹Dinggin mo ang tinig ko, Oh Dios, sa aking hibik: ingatan mo ang buhay ko sa pagkatakot sa kaaway.

²Poslušaj, Bože, moje žalbe glas; od strašna dušmanina život mi čuvaj!

²Ikubli mo ako sa lihim na payo ng mga manggagawa ng kasamaan; sa panggugulo ng mga manggagawa ng kasamaan:

³Štiti me od mnoštva opakih, sakrij od bjesnila zlotvora

³Na siyang nangaghasa ng kanilang dila na parang tabak, at pinahilagpos ang kanilang mga palaso, sa makatuwid baga'y ang masasakit na salita:

⁴koji bruse jezike k'o mačeve, otrovne riječi izbacuju kao strijele,

⁴Upang kanilang maihilagpos sa sakdal sa mga lihim na dako: biglang inihihilagpos nila sa kaniya at hindi natatakot.

⁵da iz potaje rane nedužna, da ga rane iznenada ne bojeć' se ničega.

⁵Sila'y nagpapakatapang sa masamang akala; sila'y nagsasangusapan ng paglalagay ng lihim na silo; Sinasabi nila, Sinong makakakita?

⁶Spremni su na djelo pakosno, snuju kako će kradom zamke staviti i govore: "Tko će nas vidjeti?"

⁶Sila'y nagsisipagsiyasat ng mga kasamaan; aming naganap, sabi nila, ang masikap na pagsiyasat; at ang pagiisip sa loob ng bawa't isa, at ang puso ay malalim.

⁷Snuju zlodjela, smišljene osnove kriju: pamet i srce čovječje bezdan su duboki.

⁷Nguni't pahihilagpusan sila ng Dios; sila'y masusugatang bigla ng isang palaso.

⁸No Bog ih ranjava strijelom, odjednom ih rane prekriju.

⁸Sa gayo'y sila'y matitisod palibhasa't ang kanilang sariling dila ay laban sa kanila: ang lahat na makakita sa kanila ay mangaguuga ng ulo.

⁹Vlastiti jezik propast im donosi, kimaju glavom oni što ih vide:

⁹At lahat ng mga tao ay mangatatakot; at kanilang ipahahayag ang salita ng Dios, at may karunungang kanilang bubuhayin ang kanilang gawa.

¹⁰svi se boje, Božje djelo slave i misle o onom što on učini.

¹⁰Ang matuwid ay matutuwa sa Panginoon, at manganganlong sa kaniya; at lahat ng mga matuwid sa puso ay magsisiluwalhati.

¹¹Pravednik se raduje u Jahvi, njemu se utječe, i kliču svim srcem čestiti.