1Pjesma. Psalam. Asafov.
1Oh Dios, huwag kang tumahimik: huwag kang mapayapa, at tumiwasay, Oh Dios.
2Ne šuti, Jahve, ne budi nijem i nemoj mirovati, Bože!
2Sapagka't narito, ang mga kaaway mo'y nanggugulo: at silang nangagtatanim sa iyo ay nangagtaas ng ulo.
3Jer evo: dušmani tvoji buče, i mrzitelji tvoji glave podižu.
3Sila'y nagsisitanggap ng payong may katusuhan laban sa iyong bayan, at nangagsanggunian laban sa iyong nangakakubli.
4Protiv naroda se tvoga rote i svjetuju se protiv štićenika tvojih.
4Kanilang sinabi, Kayo'y parito, at atin silang ihiwalay sa pagkabansa; upang ang pangalan ng Israel ay huwag nang maalaala pa.
5Govore: "Dođite, zatrimo ih da ne budu narod, nek' se ime Izrael više ne spominje!"
5Sapagka't sila'y nangagsangguniang magkakasama na may isang pagkakaayon; laban sa iyo ay nangagtitipanan:
6Zaista, jednodušno se svjetuju i protiv tebe savez sklopiše:
6Ang mga tolda ng Edom at ng mga Ismaelita; ang Moab at ang mga Agareno;
7šatori edomski i Jišmaelci, Moapci i Hagrijci,
7Ang Gebal, at ang Ammon, at ang Amalec; ang Filisteo na kasama ng mga taga Tiro:
8Gebal i Amon i Amalek, Filisteja sa stanovnicima Tira.
8Pati ng Asiria ay nalalakip sa kanila; kanilang tinulungan ang mga anak ni Lot.
9I Asirci se s njima udružiše, pružiše ruke potomcima Lotovim.
9Gumawa ka sa kanila ng gaya sa Madianita; gaya kay Sisara, gaya kay Jabin, sa ilog ng Cison:
10Učini njima k'o Midjancima, k'o Siseri i Jabinu na potoku Kišonu:
10Na nangamatay sa Endor; sila'y naging parang dumi sa lupa.
11koji padoše blizu En-Dora i postaše gnojivo njivi.
11Gawin mo ang kanilang mga maginoo na gaya ni Oreb at ni Zeeb; Oo, lahat nilang mga pangulo ay gaya ni Zeba at ni Zalmuna;
12K'o Oreb i Zeb neka budu knezovi njihovi, kao Zebah i Salmuna nek' budu sve vođe njihove
12Na siyang nagsipagsabi, kunin natin para sa atin na pinakaari ang mga tahanan ng Dios.
13koji jednodušno vikahu: "Osvojimo krajeve Božje!"
13Oh Dios ko, gawin mo silang parang ipoipong alabok; Parang dayami sa harap ng hangin.
14Daj, o Bože, da budu kao kovitlac, kao pljeva koju nosi vjetar.
14Parang apoy na sumusunog ng gubat, at parang liyab na nanunupok ng mga bundok;
15Kao što oganj proždire šumu, kao što plamen sažiže bregove,
15Kaya't habulin mo sila ng iyong bagyo, at pangilabutin mo sila ng iyong unos.
16tako ih goni olujom svojom, prestravi ih svojom žestinom!
16Lipusin mo ang kanilang mga mukha ng kahihiyan; upang hanapin nila ang iyong pangalan, Oh Panginoon.
17Pokrij im lice sramotom, da traže tvoje ime, Jahve!
17Mangapahiya sila at manganglupaypay magpakailan man; Oo, mangahiya sila at mangalipol:
18Neka se stide i plaše navijek, neka se posrame i neka izginu!
18Upang kanilang maalaman na ikaw lamang, na ang pangalan ay JEHOVA, ay Kataastaasan sa buong lupa.
19Nek' znaju: ti si komu je ime Jahve, jedini Višnji nada svom zemljom.