¹Poučna pjesma. Ezrahijca Etana.

¹Aking aawitin ang kagandahang-loob ng Panginoon magpakailan man: aking ipababatid ng aking bibig ang iyong pagtatapat sa lahat ng sali't saling lahi.

²O ljubavi Jahvinoj pjevat ću dovijeka, kroza sva koljena vjernost ću tvoju naviještati.

²Sapagka't aking sinabi, Kaawaan ay matatayo magpakailan man: ang pagtatapat mo'y iyong itatatag sa mga kalangitlangitan.

³Ti reče: "Zavijeke je sazdana ljubav moja!" U nebu utemelji vjernost svoju:

³Ako'y nakipagtipan sa aking hirang, aking isinumpa kay David na aking lingkod;

⁴"Savez sklopih s izabranikom svojim, zakleh se Davidu, sluzi svome:

⁴Ang binhi mo'y itatatag ko magpakailan man, at aking itatayo ang luklukan mo sa lahat ng sali't saling lahi. (Selah)

⁵tvoje potomstvo održat ću dovijeka, za sva koljena sazdat ću prijestolje tvoje."

⁵At pupurihin ng langit ang iyong mga kababalaghan, Oh Panginoon; ang pagtatapat mo naman sa kapulungan ng mga banal.

⁶Nebesa veličaju čudesa tvoja, Jahve, i tvoju vjernost u zboru svetih.

⁶Sapagka't sino sa langit ang maitutulad sa Panginoon? Sino sa gitna ng mga anak ng makapangyarihan ang gaya ng Panginoon,

⁷TÓa tko je u oblacima ravan Jahvi, tko li je Jahvi sličan među sinovima Božjim?

⁷Isang Dios na kakilakilabot sa kapulungan ng mga banal, at kinatatakutan ng higit sa lahat na nangasa palibot niya?

⁸Bog je strahovit u zboru svetih, velik i strašan svima oko sebe.

⁸Oh Panginoong Dios ng mga hukbo, sino ang makapangyarihang gaya mo, Oh JAH? At ang pagtatapat mo'y nasa palibot mo.

⁹Jahve, Bože nad Vojskama, tko je kao ti? Silan si, Jahve, i vjernost te okružuje.

⁹Iyong pinagpupunuan ang kapalaluan sa dagat: pagka nagsisibangon ang mga alon niyaon ay pinatatahimik mo.

¹⁰Ti zapovijedaš bučnome moru, obuzdavaš silu valova njegovih;

¹⁰Iyong pinagwaraywaray ang Rahab na parang napatay; iyong pinangalat ang iyong mga kaaway ng bisig ng iyong kalakasan.

¹¹ti sasječe Rahaba i zgazi, snažnom mišicom rasu dušmane svoje.

¹¹Ang langit ay iyo, ang lupa ay iyo rin: ang sanglibutan at ang buong narito ay iyong itinatag,

¹²Tvoja su nebesa i tvoja je zemlja, zemljin krug ti si sazdao i sve što je na njemu;

¹²Ang hilagaan at ang timugan ay iyong nilikha; ang Tabor at ang Hermon ay nangagagalak sa iyong pangalan.

¹³sjever i jug ti si stvorio, Tabor i Hermon kliču imenu tvojemu.

¹³Ikaw ay may makapangyarihang bisig: malakas ang iyong kamay, at mataas ang iyong kanang kamay.

¹⁴Tvoja je mišica snažna, ruka čvrsta, desnica dignuta.

¹⁴Katuwiran at kahatulan ay patibayan ng iyong luklukan: kagandahang-loob at katotohanan ay nagpapauna sa iyong mukha.

¹⁵Pravda i Pravednost temelj su prijestolja tvoga, Ljubav i Istina koračaju pred tobom.

¹⁵Mapalad ang bayan na nakakaalam ng masayang tunog: sila'y nagsisilakad, Oh Panginoon, sa liwanag ng iyong mukha.

¹⁶Blago narodu vičnu svetom klicanju, on hodi u sjaju lica tvojega, Jahve,

¹⁶Sa iyong pangalan ay nangagagalak sila buong araw: at sa iyong katuwiran ay nangatataas sila.

¹⁷u tvom se imenu raduje svagda i tvojom se pravdom ponosi.

¹⁷Sapagka't ikaw ang kaluwalhatian ng kanilang kalakasan: at sa iyong lingap ay matataas ang aming sungay.

¹⁸Jer ti si ures moći njegove, po tvojoj milosti raste snaga naša.

¹⁸Sapagka't ang aming kalasag ay ukol sa Panginoon; at ang aming hari ay sa banal ng Israel.

¹⁹Jer Jahve je štit naš, Svetac Izraelov kralj je naš.

¹⁹Nang magkagayo'y nagsalita ka sa pangitain sa iyong mga banal, at iyong sinabi, Aking ipinagkatiwala ang saklolo sa isang makapangyarihan; Aking itinaas ang isang hirang mula sa bayan.

²⁰Nekoć si u viđenju govorio pobožnima svojim: "Junaku stavih krunu na glavu, izabranika iz naroda izdigoh;

²⁰Aking nasumpungan si David na aking lingkod; Aking pinahiran siya ng aking banal na langis:

²¹nađoh Davida, slugu svoga, svetim ga svojim uljem pomazah,

²¹Na siyang itatatag ng aking kamay; palakasin naman siya ng aking bisig.

²²da ruka moja svagda ostane s njime i moja mišica da ga krijepi.

²²Hindi dadahas sa kaniya ang kaaway; ni dadalamhatiin man siya ng anak ng kasamaan.

²³Neće ga nadmudriti dušmanin, niti oboriti sin bezakonja.

²³At ibubuwal ko ang kaniyang mga kaaway sa harap niya, at sasaktan ko ang nangagtatanim sa kaniya.

²⁴Razbit ću pred njim protivnike njegove, pogubit ću mrzitelje njegove.

²⁴Nguni't ang pagtatapat ko at ang kagandahang-loob ko ay sasa kaniya; at sa pangalan ko'y matataas ang kaniyang sungay.

²⁵Vjernost moja i dobrota bit će s njime i u mome imenu rast će mu snaga.

²⁵Akin namang ilalapag ang kaniyang kamay sa dagat, at ang kaniyang kanan ay sa mga ilog.

²⁶Pružit ću njegovu ruku nad more, do Rijeke desnicu njegovu.

²⁶Siya'y dadaing sa akin, Ikaw ay Ama ko, Dios ko, at malaking bato ng aking kaligtasan.

²⁷On će me zvati: 'Oče moj! Bože moj i hridi spasa mojega.'

²⁷Akin namang gagawin siyang panganay ko, na pinakamataas sa mga hari sa lupa.

²⁸A ja ću ga prvorođencem učiniti, najvišim među kraljevima svijeta.

²⁸Ang kagandahang-loob ko'y aking iingatan sa kaniya magpakailan man, at ang tipan ko'y mananayong matibay sa kaniya.

²⁹Njemu ću sačuvati dovijeka naklonost svoju i Savez svoj vjeran.

²⁹Ang kaniya namang binhi ay pananatilihin ko magpakailan man, at ang luklukan niya'y parang mga araw ng langit.

³⁰Njegovo ću potomstvo učiniti vječnim i prijestolje mu kao dan nebeski.

³⁰Kung pabayaan ng kaniyang mga anak ang kautusan ko, at hindi magsilakad sa aking mga kahatulan;

³¹Ako li mu sinovi Zakon moj ostave i ne budu hodili po naredbama mojim,

³¹Kung kanilang salangsangin ang mga palatuntunan ko, at hindi ingatan ang mga utos ko;

³²ako li prestupe odredbe moje i ne budu čuvali zapovijedi mojih;

³²Kung magkagayo'y aking dadalawin ng pamalo ang kanilang mga pagsalangsang, at ng mga hampas ang kanilang kasamaan.

³³šibom ću kazniti nedjelo njihovo, udarcima ljutim krivicu njihovu,

³³Nguni't ang aking kagandahang-loob ay hindi ko lubos na aalisin sa kaniya, ni akin mang titiisin na ang pagtatapat ko'y magkulang.

³⁴ali mu naklonosti svoje oduzeti neću niti ću prekršiti vjernosti svoje.

³⁴Ang tipan ko'y hindi ko sisirain, ni akin mang babaguhin ang bagay na lumabas sa aking mga labi.

³⁵Neću povrijediti Saveza svojega i neću poreći obećanja svoga.

³⁵Minsan ay sumampa ako sa pamamagitan ng aking kabanalan. Hindi ako magbubulaan kay David;

³⁶Jednom se zakleh svetošću svojom: Davida prevariti neću:

³⁶Ang kaniyang binhi ay mananatili magpakailan man; at ang kaniyang luklukan ay parang araw sa harap ko.

³⁷potomstvo će njegovo ostati dovijeka, prijestolje njegovo preda mnom kao sunce,

³⁷Matatatag magpakailan man na parang buwan, at tapat na saksi sa langit. (Selah)

³⁸ostat će dovijeka kao mjesec, vjerni svjedok na nebu."

³⁸Nguni't iyong itinakuwil at tinanggihan, ikaw ay napoot sa iyong pinahiran ng langis.

³⁹A sada ti ga odbi i odbaci, silno se razgnjevi na pomazanika svoga.

³⁹Iyong kinayamutan ang tipan ng iyong lingkod: iyong nilapastangan ang kaniyang putong sa pagtatapon sa lupa.

⁴⁰Prezre Savez sa slugom svojim i krunu njegovu do zemlje ponizi.

⁴⁰Iyong ibinuwal ang lahat niyang mga bakod: iyong dinala sa pagkaguho ang kaniyang mga katibayan.

⁴¹Razvali sve zidine njegove, njegove utvrde u ruševine baci.

⁴¹Lahat na nagsisidaan sa lansangan ay nagsisisamsam sa kaniya. Siya'y naging kadustaan sa kaniyang mga kalapit.

⁴²Pljačkaju ga svi što naiđu, na ruglo je susjedima svojim.

⁴²Iyong itinaas ang kanan ng kaniyang mga kaaway; iyong pinagalak ang lahat niyang mga kaaway.

⁴³Podiže desnicu dušmana njegovih i obradova protivnike njegove.

⁴³Oo, iyong ibinaligtad ang talim ng kaniyang tabak, at hindi mo itinayo siya sa pakikibaka.

⁴⁴Otupi oštricu mača njegova, u boju mu ne pomože.

⁴⁴Iyong pinapaglikat ang kaniyang kakinangan. At iyong ibinagsak ang kaniyang luklukan sa lupa.

⁴⁵Njegovu sjaju kraj učini, njegovo prijestolje na zemlju obori.

⁴⁵Iyong pinaikli ang mga kaarawan ng kaniyang kabinataan: iyong tinakpan siya ng kahihiyan. (Selah)

⁴⁶Skratio si dane mladosti njegove, sramotom ga pokrio.

⁴⁶Hanggang kailan, Oh Panginoon, magkukubli ka magpakailan man? Hanggang kailan magniningas ang iyong poot na parang apoy?

⁴⁷TÓa dokle ćeš, Jahve? Zar ćeš se uvijek skrivati? Hoće li gnjev tvoj k'o oganj gorjeti?

⁴⁷Oh alalahanin mo kung gaano kaikli ang aking panahon: sa anong pagkawalang kabuluhan nilalang mo ang lahat ng mga anak ng mga tao.

⁴⁸Sjeti se kako je kratak život moj, kako si ljude prolazne stvorio!

⁴⁸Sinong tao ang mabubuhay at hindi makakakita ng kamatayan, na magliligtas ng kaniyang kaluluwa sa kapangyarihan ng Sheol? (Selah)

⁴⁹Tko živ smrti vidjeti neće? Tko će od ruke Podzemlja dušu sačuvati?

⁴⁹Panginoon, saan nandoon ang iyong dating mga kagandahang-loob, na iyong isinumpa kay David sa iyong pagtatapat?

⁵⁰Gdje li je, Jahve, tvoja dobrota iskonska kojom se Davidu zakle na vjernost svoju?

⁵⁰Alalahanin mo Panginoon, ang kadustaan ng iyong mga lingkod; kung paanong taglay ko sa aking sinapupunan ang pagdusta ng lahat na makapangyarihang bayan;

⁵¹Sjeti se, Jahve, sramote slugu svojih: u srcu nosim svu mržnju pogana

⁵¹Na idinusta ng iyong mga kaaway, Oh Panginoon, na kanilang idinusta sa mga bakas ng iyong pinahiran ng langis.

⁵²s kojom nasrću dušmani tvoji, Jahve, s kojom nasrću na korake pomazanika tvoga.

⁵²Purihin ang Panginoon, magpakailan man. Siya nawa, at Siya nawa.

⁵³Blagoslovljen Jahve dovijeka! Tako neka bude. Amen!