¹Odpověděv pak Job, řekl:

¹Kaj Ijob respondis kaj diris:

²V pravdě, že jste vy lidé, a že s vámi umře moudrost.

²Certe, vi solaj estas homoj, Kaj kun vi mortos la sagxo.

³I jáť mám srdce jako vy, aniž jsem zpozdilejší než vy, anobrž při komž toho není?

³Mi ankaux havas koron, kiel vi; Mi ne estas malpli valora ol vi; Kiu ne povas paroli tiele?

⁴Za posměch příteli svému jsem, kteréhož, když volá, vyslýchá Bůh; v posměchuť jest spravedlivý a upřímý.

⁴Mi farigxis mokatajxo por mia amiko, Mi, kiu vokadis al Dio kaj estis auxskultata; Virtulo kaj senkulpulo farigxis mokatajxo;

⁵Pochodně zavržená jest (podlé smýšlení člověka pokoje užívajícího) ten, kterýž jest blízký pádu.

⁵Malestimata lucerneto li estas antaux la pensoj de felicxuloj, Pretigita por migrantoj.

⁶Pokojné a bezpečné příbytky mají loupežníci ti, kteříž popouzejí Boha silného, jimž on uvodí dobré věci v ruku jejich.

⁶Bonstataj estas la tendoj de rabistoj, Kaj sendangxerecon havas la incitantoj de Dio, Tiuj, kiuj portas Dion en sia mano.

⁷Ano zeptej se třebas hovad, a naučí tě, aneb ptactva nebeského, a oznámí tobě.

⁷Vere, demandu la brutojn, kaj ili instruos vin; La birdojn de la cxielo, kaj ili diros al vi;

⁸Aneb rozmluv s zemí, a poučí tě, ano i ryby mořské vypravovati budou tobě.

⁸Aux parolu kun la tero, kaj gxi klarigos al vi; Kaj rakontos al vi la fisxoj de la maro.

⁹Kdo nezná ze všeho toho, že ruka Hospodinova to učinila?

⁹Kiu ne ekscius el cxio cxi tio, Ke la mano de la Eternulo tion faris,

¹⁰V jehož ruce jest duše všelikého živočicha, a duch každého těla lidského.

¹⁰De Tiu, en kies mano estas la animo de cxio vivanta Kaj la spirito de cxiu homa karno?

¹¹Zdaliž ucho slov rozeznávati nebude, tak jako dásně pokrmu okoušejí?

¹¹La orelo esploras ja la parolon, Kaj la palato gustumas al si la mangxajxon.

¹²Při starcích jest moudrost, a při dlouhověkých rozumnost.

¹²La maljunuloj posedas sagxon, Kaj la grandagxuloj kompetentecon.

¹³Nadto pak u Boha moudrost a síla, jehoť jest rada a rozumnost.

¹³CXe Li estas la sagxo kaj la forto; CXe Li estas konsilo kaj kompetenteco.

¹⁴Jestliže on boří, nemůže zase stavíno býti; zavírá-li člověka, nemůže býti otevříno.

¹⁴Kion Li detruas, tio ne rekonstruigxas; Kiun Li ensxlosos, tiu ne liberigxos.

¹⁵Hle, tak zastavuje vody, až i vysychají, a tak je vypouští, že podvracejí zemi.

¹⁵Kiam Li digas la akvon, gxi elsekigxas; Kiam Li fluigas gxin, gxi renversas la teron.

¹⁶U něho jest síla a bytnost, jeho jest ten, kterýž bloudí, i kterýž v blud uvodí.

¹⁶CXe Li estas potenco kaj forto; Lia estas tiu, kiu eraras, kaj tiu, kiu erarigas.

¹⁷On uvodí rádce v nemoudrost, a z soudců blázny činí.

¹⁷Li irigas konsilistojn kiel erarvagantojn, Kaj la jugxistojn Li faras malsagxaj.

¹⁸Svazek králů rozvazuje, a pasem přepasuje bedra jejich.

¹⁸La ligilojn de regxoj Li malligas, Kaj Li ligas per zono iliajn lumbojn.

¹⁹On uvodí knížata v nemoudrost, a mocné vyvrací.

¹⁹Li erarvagigas la pastrojn Kaj faligas la potenculojn.

²⁰On odjímá řeč výmluvným, a soud starcům béře.

²⁰Li mutigas la lipojn de fidinduloj Kaj forprenas de maljunuloj la prudenton.

²¹On vylévá potupu na urozené, a sílu mocných zemdlívá.

²¹Li versxas honton sur eminentulojn Kaj malfirmigas la zonon de potenculoj.

²²On zjevuje hluboké věci z temností, a vyvodí na světlo stín smrti.

²²Li malkovras profundajxon el meze de mallumo, Kaj mortan ombron Li elirigas en la lumon.

²³On rozmnožuje národy i hubí je, rozšiřuje národy i zavodí je.

²³Li grandigas naciojn kaj pereigas ilin, Disvastigas naciojn kaj forpelas ilin.

²⁴On odjímá srdce předním z lidu země, a v blud je uvodí na poušti bezcestné,

²⁴Li senkuragxigas la cxefojn de la popolo de la lando Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja;

²⁵Aby šámali ve tmě bez světla. Summou, činí, aby bloudili jako opilý.

²⁵Ili palpas en mallumo, en senlumeco; Kaj Li sxanceligxigas ilin kiel ebriuloj.