¹Odpověděv pak Job, řekl:

¹Ijob respondis kaj diris:

²I ovšem vím, žeť tak jest; nebo jak by mohl člověk spravedliv býti před Bohem silným?

²Certe, mi scias, ke tiel estas; Kaj kiel povas homo esti prava koncerne Dion?

³A chtěl-li by se hádati s ním, nemohl by jemu odpovědíti ani na jedno z tisíce slov.

³Se li volus havi kun Li jugxan disputon, Li ne povus respondi al Li ecx unu kontraux mil.

⁴Moudrého jest srdce a silný v moci. Kdo zatvrdiv se proti němu, pokoje užil?

⁴Li estas sagxa per Sia koro kaj potenca per Sia forto; Kiu kuragxus stari kontraux Li kaj restus sendifekta?

⁵On přenáší hory, než kdo shlédne, a podvrací je v prchlivosti své.

⁵Li forsxovas montojn, kaj ili ecx ne rimarkas, Ke Li renversis ilin en Sia kolero;

⁶On pohybuje zemí z místa jejího, tak že se třesou sloupové její.

⁶Li skuas la teron de gxia loko, Ke gxiaj kolonoj tremas;

⁷On když zapovídá slunci, nevychází, a hvězdy zapečeťuje.

⁷Li diras al la suno, kaj gxi ne levigxas, Kaj la stelojn Li sigelfermas;

⁸On roztahuje nebe sám, a šlapá po vlnách mořských.

⁸Li sola etendas la cxielon, Kaj Li iras sur la altajxoj de la maro;

⁹On učinil Arktura, Oriona, Kuřátka a hvězdy skryté na poledne.

⁹Li kreis la Grandan Ursinon, Orionon, kaj Plejadojn, Kaj la stelojn de la sudo;

¹⁰On činí věci veliké, a to nevystižitelné a divné, jimž není počtu.

¹⁰Li faras neesploreblajn grandajxojn, Kaj nekalkuleblajn mirindajxojn.

¹¹Ano jde-li mimo mne, tedy nevidím; ovšem když pomíjí, neznamenám ho.

¹¹Jen Li preteriros preter mi, kaj mi tion ecx ne vidos; Li pasos, kaj mi ecx ne rimarkos Lin.

¹²Tolikéž jestliže co uchvátí, kdo mu to rozkáže navrátiti? Kdo dí jemu: Co činíš?

¹²Kiam Li kaptas, kiu malpermesus al Li? Kiu dirus al Li:Kion Vi faras?

¹³Nezdržel-li by Bůh hněvu svého, klesli by před ním spolu spuntovaní, jakkoli mocní.

¹³Li estas Dio, kaj Lian koleron oni ne povas haltigi; Sub Li fleksigxas la helpantoj de Rahab.

¹⁴Jakž bych já tedy jemu odpovídati, a jaká slova svá proti němu vyhledati mohl?

¹⁴Des pli cxu mi povus respondi al Li, CXu mi povus elekti vortojn kontraux Li?

¹⁵Kterémuž, bych i spravedliv byl, nebudu odpovídati, ale před soudcím svým pokořiti se budu.

¹⁵Ecx se mi estus prava, mi ne respondus; Sed mi nur petegus mian jugxanton.

¹⁶Ač bych pak i volal, a on mi se ozval, neuvěřím, aby vyslyšel hlas můj,

¹⁶Se mi vokus kaj Li respondus, Mi ne kredus, ke Li auxdis mian vocxon,

¹⁷Poněvadž vichřicí setřel mne, rozmnožil rány mé bez příčiny.

¹⁷Li, kiu povas frakasi min per ventego Kaj fari al mi senkulpe multe da vundoj.

¹⁸Aniž mi dá oddechnouti, ale sytí mne hořkostmi.

¹⁸Li ne permesas al mi trankviligi mian spiriton, Sed Li satigas min per maldolcxo.

¹⁹Obrátil-li bych se k moci, aj, onť jest nejsilnější; pakli k soudu, kdo mi rok složí?

¹⁹Se oni volas forton, Li estas potenca; Se oni volas jugxon, kiu alvokos min?

²⁰Jestliže se za spravedlivého stavěti budu, ústa má potupí mne; pakli za upřímého, převráceného mne býti ukáží.

²⁰Se mi montros mian pravecon, mia propra busxo min kondamnos; Se mi montros min virtulo, Li montros min malbonagulo.

²¹Jsem-li upřímý, nebudu věděti toho; nenáviděti budu života svého.

²¹Mi estas senkulpa; mi ne zorgas pri mia animo, Mi abomenas mian vivon.

²²Jediná jest věc, pročež jsem to mluvil, že upřímého jako bezbožného on zahlazuje.

²²CXio estas egala; tial mi diras: Senkulpulon kaj malpiulon Li ambaux pereigas.

²³Jestliže bičem náhle usmrcuje, zkušování nevinných se posmívá;

²³Kiam vipo subite ekbatas, Li ridas cxe la elprovado de senkulpuloj.

²⁴Země dána bývá v ruku bezbožného, tvář soudců jejich zakrývá: jestliže ne on, kdož jiný jest?

²⁴La tero estas transdonita en la manon de malpiulo; La vizagxon de gxiaj jugxistoj Li kovras. Se ne Li, tiam kiu?

²⁵Dnové pak moji rychlejší byli nežli posel; utekli, aniž viděli dobrých věcí.

²⁵Miaj tagoj estis pli rapidpiedaj ol kuristo; Ili forkuris, ne vidis bonon;

²⁶Pominuli jako prudké lodí, jako orlice letící na pastvu.

²⁶Ili forkuris, kiel sxipetoj el kano, Kiel aglo flugas al mangxotajxo.

²⁷Dím-li: Zapomenu se na své naříkání, zanechám horlení svého, a posilím se:

²⁷Se mi ekpensas:Mi forgesos mian plendon, Mi farlasos mian mienon, kaj mi min gajigos:

²⁸Lekám se všech bolestí svých, vida, že mne jich nezprostíš.

²⁸Tiam mi ektremas pro cxiuj miaj suferoj; Mi scias, ke Vi ne rigardos min kiel senkulpan.

²⁹Jestli jsem bezbožný, pročež bych nadarmo pracoval?

²⁹Mi restos ja malprava; Por kio do mi vane min turmentas?

³⁰Ano bych se i umyl vodou sněžnou, a očistil mýdlem ruce své,

³⁰Se mi lavus min per negxa akvo Kaj purigus miajn manojn per lesivo,

³¹Tedy v jámě pohřížíš mne, tak že se ode mne zprzní i to roucho mé.

³¹Ecx tiam Vi trempus min en koto, Kaj miaj vestoj min abomenus.

³²Nebo Bůh není člověkem jako já, jemuž bych odpovídati mohl, a abychom vešli spolu v soud.

³²CXar Li ne estas homo simile al mi, Ke mi povu respondi al Li, Ke ni povu ambaux iri al jugxo.

³³Aniž máme prostředníka mezi sebou, kterýž by rozhodl nás oba.

³³Ne ekzistas inter ni arbitracianto, Kiu povus meti sian manon sur nin ambaux.

³⁴Kdyby odjal ode mne prut svůj, a strach jeho aby mne nekormoutil,

³⁴Li forigu de mi Sian vergon, Kaj Lia teruro ne timigu min;

³⁵Tehdáž bych mluvil, a nebál bych se, poněvadž není toho tak při mně.

³⁵Tiam mi ekparolos, kaj ne timos Lin, CXar ne tia mi estas en mi mem.