1Žalm Davidův, když utíkal před Absolonem synem svým.
1Psalmo de David, kiam li forkuris de sia filo Absxalom. Ho Eternulo, kiel multaj estas miaj premantoj, Multaj levigxis kontraux mi!
2Hospodine, jakť jsou mnozí nepřátelé moji! Mnozí povstávají proti mně.
2Multaj diradas pri mia animo: Ne ekzistas por li savo de Dio. Sela.
3Mnozí mluví o duši mé: Nemáť tento žádné pomoci v Bohu.
3Sed Vi, ho Eternulo, estas sxildo por mi, Mia honoro kaj levanto de mia kapo.
4Ale ty, Hospodine, jsi štítem vůkol mne, slávou mou, a kterýž povyšuješ hlavy mé.
4Per mia vocxo mi vokas al la Eternulo, Kaj Li respondas al mi de Sia sankta monto. Sela.
5Hlasem svým volal jsem k Hospodinu, a vyslyšel mne s hory svaté své. Sélah.
5Mi kusxigxas kaj endormigxas, Kaj mi vekigxas, cxar la Eternulo min subtenas.
6Já jsem lehl, a spal jsem, i zas procítil; nebo mne zdržoval Hospodin.
6Mi ne timas miriadojn da kontrauxuloj, Kiuj estas cxirkaux mi.
7Nebuduť se báti mnoha tisíců lidí, kteříž se vůkol kladou proti mně.
7Levigxu, ho Eternulo, savu min, mia Dio; CXar Vi frapis al cxiuj miaj malamikoj la vangojn, La dentojn de la malpiuloj Vi frakasis.
8Povstaniž, Hospodine, zachovej mne, Bože můj, kterýž jsi zbil všech nepřátel mých líce, a zuby bezbožníků zvyrážel. [ (Psalms 3:9) Tvéť, ó Hospodine, jest spasení, a nad lidem tvým požehnání tvé. Sélah. ]
8CXe la Eternulo estas la savo; Super Via popolo estu Via beno. Sela.