¹Já jsem muž okoušející trápení od metly rozhněvání Božího.

¹Unë jam njeriu që pa hidhërimin nën thuprën e tërbimit të tij.

²Zahnal mne, a uvedl do tmy a ne k světlu.

²Ai më ka udhëhequr dhe më ka bërë të eci nëpër terr dhe jo në dritë.

³Toliko proti mně se postavuje, a obrací ruku svou přes celý den.

³Po, kundër meje ai ka kthyer disa herë dorën e tij tërë ditën.

⁴Uvedl sešlost na tělo mé a kůži mou, a polámal kosti mé.

⁴Ai ka konsumuar mishin tim dhe lëkurën time, ka coptuar kockat e mia.

⁵Zastavěl mne a obklíčil přeodpornou hořkostí.

⁵Ka ndërtuar fortesa kundër meje, më ka rrethuar me hidhërim dhe me ankth.

⁶Postavil mne v tmavých místech jako ty, kteříž již dávno zemřeli.

⁶Ka bërë që unë të banoj në vende plot errësirë, ashtu si të vdekurit prej shumë kohe.

⁷Ohradil mne, abych nevyšel; obtížil ocelivý řetěz můj.

⁷Më ka ndërtuar një mur rreth e qark, me qëllim që unë të mos dal; e ka bërë të rëndë zinxhirin tim.

⁸A jakžkoli volám a křičím, zacpává uši před mou modlitbou.

⁸Edhe kur bërtas dhe kërkoj ndihmë me zë të lartë, ai nuk pranon të dëgjojë lutjen time.

⁹Ohradil cesty mé tesaným kamenem, a stezky mé zmátl.

⁹Ai i ka mbyllur rrugët e mia me gurë të prerë, i ka bërë shtigjet e mia plot me prita.

¹⁰Jest nedvěd číhající na mne, lev v skrejších.

¹⁰Ai ka qenë për mua si një ari në pritë, si një luan në vende të fshehta.

¹¹Cesty mé stočil, anobrž roztrhal mne, a na to mne přivedl, abych byl pustý.

¹¹Ka devijuar rrugët e mia, më ka coptuar dhe më ka dëshpëruar.

¹²Natáhl lučiště své, a vystavil mne za cíl střelám.

¹²Ka nderur harkun e tij dhe më ka bërë objekt të shigjetave të tij.

¹³Postřelil ledví má střelami toulu svého.

¹³Ka bërë të depërtojnë në zemrën time shigjetat e kukurës së tij.

¹⁴Jsem v posměchu se vším lidem svým, a písničkou jejich přes celý den.

¹⁴Jam bërë tallja e tërë popullit tim, kënga e tij e tërë ditës.

¹⁵Sytí mne hořkostmi, opojuje mne pelynkem.

¹⁵Më ka ngopur me hidhërim, më ka bërë të pij pelin.

¹⁶Nadto potřel o kameníčko zuby mé, vrazil mne do popela.

¹⁶Më ka coptuar dhëmbët me zall, më ka mbuluar me hi.

¹⁷Tak jsi vzdálil, ó Bože, duši mou od pokoje, až zapomínám na pohodlí,

¹⁷Ke larguar shpirtin tim nga paqja, kam harruar mirëqënien.

¹⁸A říkám: Zahynulatě síla má i naděje má, kterouž jsem měl v Hospodinu.

¹⁸Kam thënë: "Éshtë zhdukur besimi im dhe shpresa ime tek Zoti".

¹⁹A však duše má rozvažujíc trápení svá a pláč svůj, pelynek a žluč,

¹⁹Kujtohu për pikëllimin dhe për endjen time, për pelinin dhe hidhërimin.

²⁰Rozvažujíc to ustavičně, ponižuje se ve mně.

²⁰Shpirti im kujtohet gjithnjë për këtë dhe është i rrëzuar brenda meje.

²¹A přivodě sobě to ku paměti, (naději mám),

²¹Këtë dua ta sjell në mëndje dhe prandaj dua të shpresoj.

²²Že veliké jest milosrdenství Hospodinovo, když jsme do konce nevyhynuli. Nepřestávajíť zajisté slitování jeho,

²²Éshtë një hir i Zotit që nuk jemi shkatërruar plotësisht, sepse mëshirat e tij nuk janë mbaruar plotësisht.

²³Ale nová jsou každého jitra; převeliká jest pravda tvá.

²³Përtëriten çdo mëngjes; e madhe është besnikeria jote.

²⁴Díl můj jest Hospodin, říká duše má; protož naději mám v něm.

²⁴"Zoti është pjesa ime", thotë shpirti im, "prandaj do të kem shpresë tek ai.

²⁵Dobrý jest Hospodin těm, jenž očekávají na něj, duši té, kteráž ho hledá.

²⁵Zoti është i mirë me ata që kanë shpresë tek ai, me shpirtin që e kërkon.

²⁶Dobré jest trpělivě očekávajícímu na spasení Hospodinovo.

²⁶Gjë e mirë është të presësh në heshtje shpëtimin e Zotit.

²⁷Dobré jest muži tomu, kterýž by nosil jho od dětinství svého,

²⁷Gjë e mirë është për njeriun të mbajë zgjedhën në rininë e tij.

²⁸Kterýž by pak byl opuštěn, trpělivě se má v tom, což na něj vloženo,

²⁸Le të ulet i vetmuar dhe të qëndrojë në heshtje kur Perëndia ia imponon.

²⁹Dávaje do prachu ústa svá, až by se ukázala naděje,

²⁹Le ta vërë gojën e tij në pluhur, ndofta ka ende shpresë.

³⁰Nastavuje líce tomu, kdož jej bije, a sytě se potupou.

³⁰Le ti japë faqen atij që e godet, të ngopet me fyerje.

³¹Neboť nezamítá Pán na věčnost;

³¹Sepse Zoti nuk hedh poshtë për gjithnjë;

³²Nýbrž ačkoli zarmucuje, však slitovává se podlé množství milosrdenství svého.

³²por, në rast se të hidhëron, do ti vijë keq sipas shumicës së zemërmirësive të tij,

³³Netrápíť zajisté z srdce svého, aniž zarmucuje synů lidských.

³³sepse nuk e bën me kënaqësi poshtërimin dhe hidhërimin e bijve të njerëzve.

³⁴Aby kdo potíral nohama svýma všecky vězně v zemi,

³⁴Kur dikush shtyp nën këmbët e tij tërë robërit e dheut,

³⁵Aby nespravedlivě soudil muže před oblíčejem Nejvyššího,

³⁵kur dikush shtrëmbëron të drejtën e një njeriu në prani të Më të Lartit,

³⁶Aby převracel člověka v při jeho, Pán nelibuje.

³⁶kur dikujt i bëhet një padrejtësi në çështjen e tij, a nuk e shikon Zoti?

³⁷Kdo jest, ješto když řekl, stalo se něco, a Pán nepřikázal?

³⁷Vallë kush thotë diçka që më pas realizohet, në rast se Zoti nuk e ka urdhëruar?

³⁸Z úst Nejvyššího zdali nepochází zlé i dobré?

³⁸E keqja dhe e mira a nuk vijnë vallë nga goja e Më të Lartit?

³⁹Proč by tedy sobě stýskal člověk živý, muž nad kázní za hříchy své?

³⁹Pse vallë ankohet një njeri i gjallë, një njeri për ndëshkimin e mëkateve të tij?

⁴⁰Zpytujme raději a ohledujme cest našich, a navraťme se až k Hospodinu.

⁴⁰Le të shqyrtojmë rrugët tona, t'i hetojmë dhe të kthehemi tek Zoti.

⁴¹Pozdvihujme srdcí i rukou svých k Bohu silnému v nebe.

⁴¹Le të ngremë lart zemrat tona dhe duart tona në drejtim të Perëndisë të qiejve.

⁴²Myť jsme se zpronevěřili, a zpurní jsme byli, protož ty neodpouštíš.

⁴²Ne kemi kryer mëkate, kemi qënë rebelë dhe ti nuk na ke falur.

⁴³Obestřels se hněvem a stiháš nás, morduješ a nešanuješ.

⁴³Je mbështjellë në zëmërimin tënd dhe na ke ndjekur, na ke vrarë pa mëshirë.

⁴⁴Obestřels se oblakem, aby nemohla proniknouti k tobě modlitba.

⁴⁴Ti je mbështjellë në një re, në mënyrë që asnjë lutje të mos kalonte dot.

⁴⁵Za smeti a povrhel položil jsi nás u prostřed národů těchto.

⁴⁵Na ke bërë plehra dhe mbeturina në mes të popujve.

⁴⁶Rozdírají na nás ústa svá všickni nepřátelé naši.

⁴⁶Tërë armiqtë tanë kanë hapur gojën kundër nesh.

⁴⁷Strach a jáma potkala nás, zpuštění a setření.

⁴⁷Na ka rënë mbi trup tmerri, laku, dëshpërimi i thellë dhe shkatërrimi.

⁴⁸Potokové vod tekou z očí mých pro potření dcery lidu mého.

⁴⁸Rrëke uji rrjedhin nga sytë e mi për shkatërrimin e bijës së popullit tim.

⁴⁹Oči mé slzí bez přestání, proto že není žádného odtušení,

⁴⁹Syri im derdh lot pa pushim, pa ndërprerje,

⁵⁰Ažby popatřil a shlédl Hospodin s nebe.

⁵⁰deri sa Zoti të mos vështrojë nga qielli dhe të mos shikojë.

⁵¹Oči mé rmoutí duši mou pro všecky dcery města mého.

⁵¹Syri im i sjell dhembje shpirtit tim për të gjitha bijat e qytetit tim.

⁵²Loviliť jsou mne ustavičně, jako ptáče, nepřátelé moji bez příčiny.

⁵²Ata që më urrejnë pa shkak më kanë gjuajtur si të isha zog.

⁵³Uvrhli do jámy život můj, a přimetali mne kamením.

⁵³Kanë shkatërruar jetën time në gropë, më kanë hedhur gurë.

⁵⁴Rozvodnily se vody nad hlavou mou, řekl jsem: Jižtě po mně.

⁵⁴Ujrat rrjedhin mbi kokën time, unë thoja: "Ka marrë fund për mua".

⁵⁵Vzývám jméno tvé, ó Hospodine, z jámy nejhlubší.

⁵⁵Përmenda emrin tënd, o Zot, nga thellësia e gropës.

⁵⁶Hlas můj vyslýchával jsi; nezacpávejž ucha svého před vzdycháním mým a voláním mým.

⁵⁶Ti e dëgjove zërin tim; mos ia fshih veshin tënd psherëtimës sime, thirrjes time për ndihmë.

⁵⁷V ten den, v němž jsem tě vzýval, přicházeje, říkávals: Neboj se.

⁵⁷Kur të kam thirrur ti je afruar; ke thënë: "Mos ki frikë!"

⁵⁸Pane, zasazuje se o při duše mé, vysvobozoval jsi život můj.

⁵⁸O Zot ti ke mbrojtur çështjen e shpirtit tim, ti ke çliruar jetën time.

⁵⁹Vidíš, ó Hospodine, převrácenost, kteráž se mně děje, dopomoziž mi k spravedlnosti.

⁵⁹O Zot, ti ke parë dëmin që kam pësuar, prandaj mbro çështjen time!

⁶⁰Vidíš všecko vymstívání se jejich, všecky úklady jejich proti mně.

⁶⁰Ti ke parë tërë frymën e tyre të hakmarrjes, intrigat e tyre kundër meje.

⁶¹Slýcháš utrhání jejich, ó Hospodine, i všecky obmysly jejich proti mně,

⁶¹Ti ke dëgjuar fyerjet e tyre, o Zot, tërë intrigat e tyre kundër meje,

⁶²Řeči povstávajících proti mně, a přemyšlování jejich proti mně přes celý den.

⁶²fjalimet e tyre që ngrihen kundër meje, atë që mendojnë kundër meje tërë ditën.

⁶³Pohleď, jak při sedání jejich i povstání jejich jsem písničkou jejich.

⁶³Vër re kur ulen dhe kur ngrihen, unë jam kënga e tyre.

⁶⁴Dej jim odplatu, Hospodine, podlé díla rukou jejich.

⁶⁴Shpërbleji, o Zot, sipas veprës së duarve të tyre.

⁶⁵Dej jim zatvrdilé srdce a prokletí své na ně.

⁶⁵Bëji zemërgur, mallkimi yt qoftë mbi ta.

⁶⁶Stihej v prchlivosti, a vyhlaď je, ať nejsou pod nebem tvým.

⁶⁶Ndiqi në zemërimin tënd dhe shkatërroi poshtë qiejve të Zotit.