¹Rozpomeň se, Hospodine, co se nám děje; popatř a viz pohanění naše.

¹Kujto, o Zot, atë që na ka ndodhur, shiko dhe vër re turpin tonë.

²Dědictví naše obráceno jest k cizím, domové naši k cizozemcům.

²Trashëgimia jonë u ka kaluar të huajve, shtëpitë tona njerëzve që nuk janë tanët.

³Sirotci jsme a bez otce, matky naše jsou jako vdovy.

³Ne u bëmë jetimë, pa etër, nënat tona janë si të veja.

⁴Vody své za peníze pijeme, dříví naše za záplatu přichází.

⁴Duhet të paguajmë për ujët që pimë, drutë tona i kemi vetëm me pagesë.

⁵Na hrdle svém protivenství snášíme, pracujeme, nedopouští se nám odpočinouti.

⁵Na ndjekin me një zgjedhë mbi qafë, jemi të rraskapitur dhe nuk kemi fare pushim.

⁶Egyptským podáváme ruky i Assyrským, abychom nasyceni byli chlebem.

⁶I kemi shtrirë dorën Egjiptit dhe Asirisë për t'u ngopur me bukë.

⁷Otcové naši hřešili, není jich, my pak trestáni po nich neseme.

⁷Etërit tanë kanë mëkatuar dhe nuk janë më, dhe ne mbajmë ndëshkimin për paudhësitë e tyre.

⁸Služebníci panují nad námi; není žádného, kdo by vytrhl z ruky jejich.

⁸Skllevërit sundojnë mbi ne, askush nuk mund të na çlirojë nga duart e tyre.

⁹S opovážením se života svého hledáme chleba svého, pro strach meče i na poušti.

⁹E nxjerrim bukën duke rrezikuar jetën tonë, përpara shpatës së shkretëtirës.

¹⁰Kůže naše jako pec zčernaly od náramného hladu.

¹⁰Lëkura jonë është ngrohur si në një furrë për shkak të valës së urisë.

¹¹Ženám na Sionu i pannám v městech Judských násilé činí.

¹¹Kanë dhunuar gratë në Sion, virgjëreshat në qytetet e Judës.

¹²Knížata rukou jejich zvěšena jsou, osoby starých nemají v poctivosti.

¹²Krerët janë varur nga duart e tyre, personi i pleqëve nuk është respektuar.

¹³Mládence k žernovu berou, a pacholata pod dřívím klesají.

¹³Të rinjtë i vunë të bluajnë, të vegjëlit u rrëzuan nën barrën e druve.

¹⁴Starci sedati v branách přestali a mládenci od zpěvů svých.

¹⁴Pleqtë nuk mblidhen më te porta, të rinjtë nuk u bien më veglave të tyre.

¹⁵Přestala radost srdce našeho, obrátilo se v kvílení plésání naše.

¹⁵Gëzimi i zemrave tona është pakësuar, vallja jonë është shndërruar në zi.

¹⁶Spadla koruna s hlavy naší; běda nám již, že jsme hřešili.

¹⁶Kurora ka rënë nga koka jonë; mjerë ne, sepse kemi mëkatuar!

¹⁷Protoť jest mdlé srdce naše, pro tyť věci zatměly se oči naše,

¹⁷Prandaj u sëmur zemra jonë, për këto gjëra na janë errësuar sytë:

¹⁸Pro horu Sion, že zpuštěna jest; lišky chodí po ní.

¹⁸për malin e Sionit që është i shkretuar dhe në të cilin sillen dhelprat.

¹⁹Ty Hospodine, na věky zůstáváš, a stolice tvá od národu do pronárodu.

¹⁹Por ti, o Zot, mbetesh për jetë, dhe froni yt brez pas brezi.

²⁰Proč se zapomínáš na věky na nás, a opouštíš nás za tak dlouhé časy?

²⁰Pse do të na harroje për jetë dhe do të na braktisje për një kohë të gjatë?

²¹Obrať nás, ó Hospodine, k sobě,a obráceni budeme; obnov dny naše, jakž byly za starodávna.

²¹Na bëj që të rikthehemi te ti, o Zot, dhe ne do të kthehemi; rivendos ditët tona si në të kaluarën.

²²Nebo zdali všelijak zavržeš nás, a hněvati se budeš na nás velice?

²²Mos vallë na hodhe poshtë fare apo je zemëruar me të madhe kundër nesh?