¹Odpověd měkká odvracuje hněv, ale řeč zpurná vzbuzuje prchlivost.

¹Përgjigja e ëmbël e fashit zemërimin, por fjala therëse e nxit zemërimin.

²Jazyk moudrých ozdobuje umění, ale ústa bláznů vylévají bláznovství.

²Gjuha e të urtëve përdor dijen ndershmërisht, por goja e budallenjve nxjerr marrëzira.

³Na všelikém místě oči Hospodinovy spatřují zlé i dobré.

³Sytë e Zotit janë kudo për të shikuar të këqijtë dhe të mirët.

⁴Zdravý jazyk jest strom života, převrácenost pak z něho ztroskotání od větru.

⁴Një gjuhë e shëndoshë është një dru i jetës, por gjuha e çoroditur e sfilit shpirtin.

⁵Blázen pohrdá cvičením otce svého, ale kdož ostříhá naučení, opatrnosti nabude.

⁵Budallai e përçmon korrigjimin e atit të tij, por ai që e çmon kritikën vepron me zgjuarsi.

⁶V domě spravedlivého jest hojnost veliká, ale v úrodě bezbožného zmatek.

⁶Në shtëpinë e të drejtit ka bollëk të madh, por në të ardhurat e të pabesit ka telashe.

⁷Rtové moudrých rozsívají umění, srdce pak bláznů ne tak.

⁷Buzët e të urtëve përhapin dijen, por nuk vepron kështu zemra e budallenjve.

⁸Obět bezbožných ohavností jest Hospodinu, ale modlitba upřímých líbí se jemu.

⁸Sakrifica e të pabesëve është një neveri për Zotin, por lutja e njerëzve të drejtë i pëlqen atij.

⁹Ohavností jest Hospodinu cesta bezbožného, toho pak, kdož následuje spravedlnosti, miluje.

⁹Rruga e të pabesit është një neveri për Zotin, por ai do atë që ndjek drejtësinë.

¹⁰Trestání přísné opouštějícímu cestu, a kdož nenávidí domlouvání, umře.

¹⁰Një qortim i rëndë pret atë që braktis rrugën e drejtë, ai që urren kritikën ka për të vdekur.

¹¹Peklo i zatracení jest před Hospodinem, čím více srdce synů lidských?

¹¹Sheoli dhe Abadoni janë para Zotit; ca më tepër janë zemrat e bijve të njerëzve!

¹²Nemiluje posměvač toho, kterýž ho tresce, aniž k moudrým přistoupí.

¹²Tallësi nuk e do atë që e kritikon; ai nuk shkon tek të urtët.

¹³Srdce veselé obveseluje tvář, ale pro žalost srdce duch zkormoucen bývá.

¹³Një zemër e gëzuar e bën të lumtur fytyrën, por nga pikëllimi i zemrës fryma dërrmohet.

¹⁴Srdce rozumného hledá umění, ale ústa bláznů pasou se bláznovstvím.

¹⁴Zemra e njeriut me mend kërkon dijen, por goja e budallenjve ushqehet me marrëzi.

¹⁵Všickni dnové chudého zlí jsou, ale dobromyslného hody ustavičné.

¹⁵Të gjitha ditët e të varfërit janë të këqija, por për një zemër të kënaqur ka festë përherë.

¹⁶Lepší jest maličko s bázní Hospodinovou než poklad veliký s nepokojem.

¹⁶Më mirë pak me frikën e Zotit, se sa një thesar i madh me shqetësime.

¹⁷Lepší jest krmě z zelí, kdež jest láska, nežli z krmného vola, kdež jest nenávist.

¹⁷Më mirë një pjatë me perime në të cilën ka dashuri se sa një ka i majmur në të cilin ka urrejtje.

¹⁸Muž hněvivý vzbuzuje sváry, ale zpozdilý k hněvu upokojuje svadu.

¹⁸Njeriu gjaknxehtë nxit grindje, por ai që nuk zemërohet shpejt i qetëson grindjet.

¹⁹Cesta lenivého jest jako plot z trní, ale stezka upřímých jest vydlážená.

¹⁹Rruga e përtacit është si një gardh ferrash, por shtegu i njerëzve të drejtë është i sheshtë.

²⁰Syn moudrý obveseluje otce, bláznivý pak člověk pohrdá matkou svou.

²⁰Biri i urtë gëzon të atin, por njeriu budalla përçmon të ëmën.

²¹Bláznovství jest veselím bláznu, ale člověk rozumný upřímo kráčeti směřuje.

²¹Marrëzia është gëzim për atë që nuk ka mend, por njeriu që ka mend ecën drejt.

²²Kdež není rady, zmařena bývají usilování, ale množství rádců ostojí.

²²Planet dështojnë ku nuk ka arsye, por realizohen atje ku ka një mori këshilltarësh.

²³Vesel bývá člověk z odpovědi úst svých; nebo slovo v čas příhodný ó jak jest dobré!

²³Një njeri ndjen gëzim kur mund të jap një përgjigje dhe sa e mirë është fjala që thuhet në kohën e duhur!

²⁴Cesta života vysoko jest rozumnému proto, aby se uchýlil od pekla dole.

²⁴Njeriun e matur rruga e jetës e çon lart në mënyrë që të evitojë Sheolin poshtë.

²⁵Dům pyšných vyvrací Hospodin, meze pak vdovy upevňuje.

²⁵Zoti do të shkatërrojë shtëpinë e krenarëve, por do t'i bëjë të qëndrueshëm kufijtë e gruas së ve.

²⁶Ohavností jsou Hospodinu myšlení zlého, ale čistých řeči vzácné.

²⁶Mendimet e këqija janë të neveritshme për Zotin, por fjalët e ëmbla janë të pastra.

²⁷Kdož dychtí po lakomství, kormoutí dům svůj; ale kdož nenávidí darů, živ bude.

²⁷Kush lakmon fitime vë në rrezik shtëpinë e vet, por ai që i urren dhuratat ka për të jetuar.

²⁸Srdce spravedlivého přemyšluje, co má mluviti, ale ústa bezbožných vylévají všelijakou zlost.

²⁸Zemra e të drejtit mendon thellë se si duhet të përgjigjet, por goja e të pabesit vjell gjëra të këqija.

²⁹Vzdálen jest Hospodin od bezbožných, ale modlitbu spravedlivých vyslýchá.

²⁹Zoti u rri larg të pabesëve, por dëgjon lutjet e të drejtëve.

³⁰To, což se zraku naskýtá, obveseluje srdce; pověst dobrá tukem naplňuje kosti.

³⁰Drita e syve gëzon zemrën, një lajm i mirë i fortëson kockat.

³¹Ucho, kteréž poslouchá trestání života, u prostřed moudrých bydliti bude.

³¹Veshi që e dëgjon kritikën e jetës ka për të qëndruar bashkë me të urtët.

³²Kdo se vyhýbá cvičení, zanedbává duše své; ale kdož přijímá domlouvání, má rozum.

³²Kush nuk pranon qortimin e përçmon vetë shpirtin e tij, por ai që dëgjon qortimin bëhet më i urtë.

³³Bázeň Hospodinova jest cvičení se moudrosti, a slávu předchází ponížení.

³³Frika e Zotit është një mësim diturie, dhe përpara lavdisë vjen përulësia.