¹Víno činí posměvače, a nápoj opojný nepokojného; pročež každý, kdož se kochá v něm, nebývá moudrý.

¹Vera është tallëse, pija dehëse është e turbullt dhe kush jepet pas tyre nuk është i urtë.

²Hrůza královská jako řvání mladého lva; kdož ho rozhněvá, hřeší proti životu svému.

²Frika e mbretit është si ulërima e luanit; kush ia nxit zemërimin mëkaton kundër vetë jetës së vet.

³Přestati od sváru jest to každému ku poctivosti, ale kdožkoli se do nich zapletá, blázen jest.

³Éshtë një lavdi për njeriun t'u shmanget grindjeve, por çdo budalla përzihet në to.

⁴Lenoch neoře pro zimu, pročež žebrati bude ve žni, ale nadarmo.

⁴Përtaci nuk lëron për shkak të të ftohtit; për pasojë do të lypë në kohën e vjeljeve, por nuk do të ketë asgjë.

⁵Rada v srdci muže voda hluboká, muž však rozumný dosáhne jí.

⁵Këshilla në zemrën e njeriut është si uji i thellë, por njeriu me mend do të dijë të mbushë nga ai ujë.

⁶Větší díl lidí honosí se účinností svou, ale v pravdě takového kdo nalezne?

⁶Shumë njerëz shpallin mirësinë e tyre; por kush mund të gjejë një njeri besnik?

⁷Spravedlivý ustavičně chodí v upřímnosti své; blažení synové jeho po něm.

⁷I drejti ecën në ndershmërinë e tij; bijtë e tij do të bekohen pas atij.

⁸Král sedě na soudné stolici, rozhání očima svýma všecko zlé.

⁸Një mbret që ulet mbi fronin e gjyqit davarit me vështrimin e tij çdo të keqe.

⁹Kdo může říci: Očistil jsem srdce své? Čist jsem od hříchu svého?

⁹Kush mund të thotë: "Pastrova zemrën time, jam i pastruar nga mëkati im"?

¹⁰Závaží rozdílná a míra rozdílná, obé to ohavností jest Hospodinu.

¹⁰Peshimi i dyfishtë dhe matja e dyfishtë janë që të dyja gjëra të neveritshme për Zotin.

¹¹Po skutcích svých poznáno bývá také i pachole, jest-li upřímé a pravé dílo jeho.

¹¹Edhe fëmija me veprimet e tij tregon në se ajo që bën është e pastër dhe e ndershme.

¹²Ucho, kteréž slyší, a oko, kteréž vidí, obé to učinil Hospodin.

¹²Veshin që dëgjon dhe syrin që sheh i ka bërë që të dy Zoti.

¹³Nemiluj snu, abys nezchudl, otevři oči své, a nasytíš se chlebem.

¹³Mos e duaj gjumin që të mos varfërohesh; mbaji sytë hapur dhe do të kesh bukë sa të ngopesh.

¹⁴Zlé, zlé, říká ten, kdož kupuje, a odejda, tedy se chlubí.

¹⁴"Éshtë i keq, është i keq", thotë blerësi; por mbasi ai ka ikur, lavdërohet për blerjen.

¹⁵Zlato a množství perel, a nejdražší klínot jsou rtové umělí.

¹⁵Ka flori dhe margaritarë të shumtë, por buzët e pasura me dije janë një xhevahir i çmuar.

¹⁶Vezmi roucho toho, kterýž slíbil za cizího, a kdo za cizozemku, základ jeho.

¹⁶Merr rroben e atij që është bërë garant për një të huaj, dhe mbaje si peng për gruan e huaj.

¹⁷Chutný jest někomu chléb falše, ale potom ústa jeho pískem naplněna bývají.

¹⁷Buka e nxjerrë me hile është e ëmbël për njeriun, por pastaj goja e tij do të mbushet me zaje.

¹⁸Myšlení radou upevňuj, a s opatrnou radou veď boj.

¹⁸Planet bëhen të qëndrueshme nga këshilla; prandaj bëje luftën me këshilla të urta.

¹⁹Kdo vynáší tajnost, chodí neupřímě, pročež k lahodícímu rty svými nepřiměšuj se.

¹⁹Ai që shkon poshtë e lart duke përfolur tregon sekretet; prandaj mos u shoqëro me atë që flet tepër.

²⁰Kdo zlořečí otci svému neb matce své, zhasne svíce jeho v temných mrákotách.

²⁰Atij që mallkon të atin dhe të ëmën, llamba do t'i shuhet në terrin më të madh.

²¹Dědictví rychle z počátku nabytému naposledy nebývá dobrořečeno,

²¹Trashëgimia e fituar me nxitim në fillim, nuk do të bekohet në fund.

²²Neříkej: Odplatím se zlým; očekávej na Hospodina, a vysvobodí tě.

²²Mos thuaj: "Do t'i përgjigjem së keqes me të keqen"; ki shpresë te Zoti dhe ai do të të shpëtojë.

²³Ohavností jsou Hospodinu závaží rozdílná, a váhy falešné neoblibuje.

²³Peshimi i dyfishtë është i neveritshëm për Zotin dhe peshorja e pasaktë nuk është një gjë e mirë.

²⁴Od Hospodina jsou krokové muže, ale člověk jak vyrozumívá cestě jeho?

²⁴Hapat e njeriut vijnë nga Zoti; si mund ta njohë, pra, njeriu rrugën e vet?

²⁵Osídlo jest člověku pohltiti věc posvěcenou, a po slibu zase toho vyhledávati.

²⁵Éshtë një kurth për njeriun të marrë një zotim pa e matur mirë dhe, mbasi ta ketë marrë, të mendohet.

²⁶Král moudrý rozptyluje bezbožné, a uvodí na ně pomstu.

²⁶Një mbret i urtë i shpartallon njerëzit e këqij dhe kalon mbi ta rrotën.

²⁷Duše člověka jest svíce Hospodinova, kteráž zpytuje všecky vnitřnosti srdečné.

²⁷Shpirti i njeriut është llamba e Zotit, që vëzhgon tërë skutat më të fshehta të zemrës.

²⁸Milosrdenství a pravda ostříhají krále, a milosrdenstvím podpírá se trůn jeho.

²⁸Mirësia dhe besnikëria ruajnë mbretin; ai e bën të qëndrueshëm fronin e tij me anë të mirësisë.

²⁹Ozdoba mládenců jest síla jejich, a okrasa starců šediny.

²⁹Lavdia e të rinjve është forca e tyre, nderi i pleqve janë thinjat e tyre.

³⁰Modřiny ran jsou lékařství při zlém, a bití vnitřnostem života.

³⁰Të rrahurat që lënë plagë të thella e heqin të keqen, ashtu si goditjet që vijnë në pjesën më të brendshme të zorrëve.