¹Jaké i tato jsou přísloví Šalomounova, kteráž shromáždili muži Ezechiáše, krále Judského:

¹Edhe këto janë fjalë të urta të Salomonit, të transkriptuara nga njerëzit e Ezekias, mbretit të Judës.

²Sláva Boží jest skrývati věc, ale sláva králů zpytovati věc.

²Éshtë lavdi e Perëndisë të fshehësh një gjë, por është lavdi e mbretërve ta hetosh atë.

³Vysokosti nebes, a hlubokosti země, a srdce králů není žádného vystižení.

³Qiejtë për lartësinë e tyre, toka për thellësinë e saj dhe zemra e mbretërve janë të panjohshëm.

⁴Jako když bys odjal trůsku od stříbra, ukáže se slevači nádoba čistá:

⁴Hiq zgjyrën nga argjendi dhe ka për të dalë një enë për argjendarin.

⁵Tak když odejmeš bezbožného od oblíčeje králova, tedy utvrzen bude v spravedlnosti trůn jeho.

⁵Largo të pabesin nga prania e mbretit dhe froni i tij do të bëhet i qëndrueshëm në drejtësi.

⁶Nestavěj se za znamenitého před králem, a na místě velikých nestůj.

⁶Mos u përlëvdo në prani të mbretit dhe mos zër vendin e njerëzve të mëdhenj,

⁷Nebo lépe jest, aťby řečeno bylo: Vstup sem, nežli abys snížen byl před knížetem; což vídávají oči tvé.

⁷sepse është më mirë të thuhet: "Ngjitu këtu lart", se sa të të ulin përpara princit, që sytë e tu kanë parë.

⁸Nevcházej v svár kvapně, tak abys naposledy něčeho se nedopustil, kdyby tě zahanbil bližní tvůj.

⁸Mos bëj padi me tepër nxitim, sepse në fund nuk do të dish çfarë të bësh, kur i afërmi yt do të të ketë bërë me turp.

⁹Srovnej při svou s bližním svým, a tajné věci jiného nevyjevuj,

⁹Diskutoje padinë tënde kundër të afërmit tënd, por mos e zbulo sekretin e një tjetri,

¹⁰Aťby lehkosti neučinil ten, kdož by to slyšel, až by i zlá pověst tvá nemohla jíti nazpět.

¹⁰me qëllim që ai që të dëgjon të mos të të diskreditojë dhe nami yt të njolloset për gjithnjë.

¹¹Jablka zlatá s řezbami stříbrnými jest slovo propověděné případně.

¹¹Një fjalë e thënë në kohën e duhur është si molla të arta mbi një enë argjendi.

¹²Náušnice zlatá a ozdoba z ryzího zlata jest trestatel moudrý u toho, jenž poslouchá.

¹²Për një vesh të bindur, një i urtë që qorton është si një vath i artë, një zbukurim prej ari të kulluar.

¹³Jako studenost sněžná v čas žně, tak jest posel věrný těm, kteříž jej posílají; nebo duši pánů svých očerstvuje.

¹³Një lajmëtar besnik është, për ata që e dërgojnë, si freskia e borës në kohën e korrjes, sepse ai e freskon shpirtin e zotit të tij.

¹⁴Jako oblakové a vítr bez deště, tak člověk, kterýž se chlubí darem lživým.

¹⁴Ai që mburret duke gënjyer se ka bërë një dhuratë është si retë dhe era pa shi.

¹⁵Snášelivostí nakloněn bývá vývoda, a jazyk měkký láme kosti.

¹⁵Me durimin i mbushet mendja një princi dhe gjuha e ëmbël thyen kockat.

¹⁶Nalezneš-li med, jez, pokudž by dosti bylo tobě, abys snad nasycen jsa jím, nevyvrátil ho.

¹⁶Në rast se gjen mjaltë, ha aq sa të mjafton, me qëllim që të mos dendesh dhe pastaj të vjellësh.

¹⁷Zdržuj nohu svou od domu bližního svého, aby syt jsa tebe, neměl tě v nenávisti.

¹⁷Shko rrallë në shtëpinë e të afërmit tënd, që ai të mos mërzitet me ty sa të të urrejë.

¹⁸Kladivo a meč a střela ostrá jest každý, kdož mluví falešné svědectví proti bližnímu svému.

¹⁸Njeriu që deponon gënjeshtra kundër të afërmit të tij është si një topuz, një shpatë dhe një shigjetë e mprehtë.

¹⁹Zub vylomený a noha vytknutá jest doufání v převráceném v den úzkosti.

¹⁹Besimi te një njeri i pabesë ditën e fatkeqësisë është si një dhëmb i thyer dhe një këmbë e ndrydhur.

²⁰Jako ten, kdož svláčí oděv v čas zimy, a ocet lije k sanitru, tak kdož zpívá písničky srdci smutnému.

²⁰Kush i këndon këngë një zemre të pikëlluar është si ai që heq rrobat e tij në një ditë të ftohtë dhe si uthulla mbi sodën.

²¹Jestliže by lačněl ten, jenž tě nenávidí, nakrm jej chlebem, a žíznil-li by, napoj jej vodou.

²¹Në qoftë se armiku yt ka uri, jepi bukë për të ngrënë, dhe në se ka etje, jepi ujë për të pirë,

²²Nebo uhlí řeřavé shromáždíš na hlavu jeho, a Hospodin odplatí tobě.

²²sepse kështu do të grumbullosh thëngjij mbi kokën e tij, dhe Zoti do të të shpërblejë.

²³Vítr půlnoční zplozuje déšť, a tvář hněvivá jazyk tajně utrhající.

²³Era e veriut sjell shiun, dhe gjuha që shpif tinëz e bën fytyrën të indinjuar.

²⁴Lépe jest bydliti v koutě na střeše,nežli s ženou svárlivou v domě společném.

²⁴Éshtë më mirë të banosh në cep të një çatie se sa në një shtëpi bashkë me një grua grindavece.

²⁵Voda studená duši ustalé jest novina dobrá z země daleké.

²⁵Një lajm i mirë nga një vend i largët është si ujë i freskët për një njeri të lodhur dhe të etur.

²⁶Studnice nohami zakalená a pramen zkažený jest spravedlivý z místa svého před bezbožným vystrčený.

²⁶I drejti që dridhet përpara të pabesit është si një burim i turbullt dhe një pus i ndotur.

²⁷Jísti mnoho medu není dobře; tak zpytování slávy jejich není slavné.

²⁷Të hash shumë mjaltë nuk është mirë, dhe të kërkosh lavdinë tënde nuk është lavdi.

²⁸Město rozbořené beze zdi jest muž, kterýž nemá moci nad duchem svým.

²⁸Njeriu që nuk di të frenojë zemërimin e tij është si një qytet i shkrehur pa mure.