¹Přednímu zpěváku, žalm Davidův. Ó Bože chvály mé, nečiň se neslyše.

¹O Perëndi i lëvdimit tim, mos hesht,

²Nebo ústa nešlechetného a ústa lstivá proti mně se otevřela, mluvili proti mně jazykem lživým.

²sepse njerëz të pabesë dhe të pandershëm kanë hapur gojën e tyre kundër meje dhe kanë folur kundër meje me një gjuhë gënjeshtare;

³A slovy jizlivými osočili mne, válčí proti mně beze vší příčiny.

³më kanë sulmuar me fjalë urrejtjeje dhe më kanë luftuar pa shkak.

⁴Protivili mi se za mé milování, ješto jsem se za ně modlíval.

⁴Në këmbim të dashurisë sime më akuzojnë, por unë i drejtohem lutjes.

⁵Odplacují se mi zlým za dobré, a nenávistí za milování mé.

⁵Ata më kanë larë të mirën me të keqen dhe dashurinë time me urrejtje.

⁶Postav nad ním bezbožníka, a protivník ať mu stojí po pravici.

⁶Vendos një njeri të keq mbi të dhe një akuzues le të jetë në të djathtë të tij.

⁷Když před soudem stane, ať zůstane za nešlechetného, a prosba jeho budiž jemu k hříchu.

⁷Kur të gjykohet, bëj që të gjendet fajtor dhe lutja e tij të bëhet mëkat.

⁸Budiž dnů jeho málo, a úřad jeho vezmi jiný.

⁸Qofshin të pakta ditët e tij dhe një tjetër zëntë vendin e tij.

⁹Buďtež děti jeho sirotci, a žena jeho vdovou.

⁹Bijtë e tij mbetshin jetimë dhe gruaja e tij e ve.

¹⁰Buďtež běhouni a tuláci synové jeho, žebřete, vyhnáni jsouce z poustek svých.

¹⁰U bëfshin endacakë dhe lypsarë bijtë e tij dhe e kërkofshin ushqimin larg shtëpive të tyre të rrënuara.

¹¹Přitáhni k sobě lichevník všecko, cožkoli má, a úsilé jeho rozchvátejte cizí.

¹¹Fajdexhiu i marrtë të gjitha pasuritë e tij dhe të huajtë i vjedhshin frytin e mundit të tij.

¹²Nebudiž, kdo by mu chtěl milosrdenství prokázati, aniž buď, kdo by se smiloval nad sirotky jeho.

¹²Askush mos pastë mëshirë për të dhe askujt mos i ardhtë keq për jetimët e tij.

¹³Potomci jeho z kořen vyťati buďte, v druhém kolenu vyhlazeno buď jméno jejich.

¹³U shkatërrofshin pasardhësit e tij; në brezin e dytë emri i tyre u shoftë.

¹⁴Přijdiž na pamět nepravost předků jeho před Hospodinem, a hřích matky jeho nebuď shlazen.

¹⁴U kujtoftë para Zotit paudhësia e etërve të tij dhe mëkati i nënës së tij mos u shoftë.

¹⁵Buďtež před Hospodinem ustavičně, až by vyhladil z země památku jejich,

¹⁵U dalshin gjithnjë mëkatet e tyre para Zotit, me qëllim që ai të zhdukë nga toka kujtimin e tyre.

¹⁶Proto že nepamatoval, aby činil milosrdenství, ale protivenství činil člověku chudému a nuznému a sevřenému bolestí srdce, aby jej zamordoval.

¹⁶Sepse atij nuk i shkoi ndër mend të kishte dhemshuri, por e ka përndjekur të varfërin, nevojtarin dhe atë që ishte zemërthyer deri sa t'u shkaktonte vdekjen.

¹⁷Poněvadž miloval zlořečení, nechať přijde na něj; neměl líbosti v požehnání, nechať se vzdálí od něho.

¹⁷Mbasi e ka dashur mallkimin, rëntë ai mbi të; dhe mbasi nuk është kënaqur me bekimin, ky u largoftë prej tij.

¹⁸A tak budiž oblečen v zlořečenství jako v svůj oděv, a ať vejde do vnitřností jeho jako voda, a jako olej do kostí jeho.

¹⁸Mbasi u mbulua me mallkim si me një rrobe, i hyftë ai si ujë në trupin e tij dhe si vaj në kockat e tij;

¹⁹Budiž jemu to jako plášť k přiodívání, a jako pás k ustavičnému opasování.

¹⁹Qoftë për të si një rrobe që e mbulon dhe si një brez që e lidh përjetë.

²⁰Taková mzda přijdiž mým protivníkům od Hospodina, a mluvícím zlé věci proti duši mé.

²⁰Qoftë ky nga ana e Zotit shpërblimi për kundërshtarët e mi dhe për ata që flasin keq kundër meje.

²¹Ty pak, Hospodine Pane, nalož se mnou laskavě pro jméno své, nebo dobré jest milosrdenství tvé; vytrhni mne.

²¹Por ti, o Zot, o Zot, vepro në favorin tim për hir të emrit tënd, çliromë me dhemshurinë dhe mirësinë tënde,

²²Jsemť zajisté chudý a nuzný, a srdce mé raněno jest u vnitřnostech mých.

²²sepse unë jam i varfër dhe nevojtar, dhe zemra ime është plagosur brenda meje.

²³Jako stín, když se nachyluje, ucházeti musím; honí se za mnou jako za kobylkou.

²³Unë iki si një hije që zgjatet, jam i tronditur si një karkalec.

²⁴Kolena má klesají postem, a tělo mé vyschlo z tučnosti.

²⁴Gjunjët e mi dridhen nga të pangrënët dhe trupi im është dobësuar për mungesë të dhjamit.

²⁵Nadto jsem jim za posměch; když mne uhlédají, potřásají hlavami svými.

²⁵Jam bërë një faqezi për ta; kur më shohin, tundin kokën.

²⁶Spomoz mi, ó Hospodine Bože můj, zachovej mne podlé milosrdenství svého,

²⁶Ndihmomë, o Zot, Perëndia im, shpëtomë për dhemshurinë tënde,

²⁷Tak aby poznati mohli, že jest to ruka tvá, a že jsi ty, Hospodine, učinil to.

²⁷dhe ta dinë që kjo është vepër e duarve të tua, dhe që ti, o Zot, e ke bërë.

²⁸Nechť oni jakkoli zlořečí, ty dobrořeč; kteříž povstali, nechť se zastydí, aby se veselil služebník tvůj.

²⁸Ata do të mallkojnë, por ti do të bekosh; kur të ngrihen, do të mbeten të hutuar, por shërbëtori yt do të gëzohet.

²⁹Buďtež oblečeni protivníci moji v zahanbení, a nechť se odějí jako pláštěm hanbou svou.

²⁹U mbulofshin me turp kundërshtarët e mi dhe u mbështjellshin me turp si me mantel,

³⁰Slaviti budu Hospodina velice ústy svými, a u prostřed mnohých chváliti jej budu,

³⁰Unë do të kremtoj me të madhe Zotin me gojën time dhe do ta lëvdoj në mes të një turme të madhe,

³¹Proto že stojí po pravici nuznému, aby ho zachoval od těch, kteříž odsuzují život jeho.

³¹sepse ai rri në të djathtë të të varfërit për ta shpëtuar nga ata që e dënojnë me vdekje.