¹Přednímu z kantorů na šošannim, žalm Davidův.

¹Shpëtomë, o Perëndi, se ujërat më kanë arritur deri në grykë.

²Vysvoboď mne, ó Bože, neboť jsou dosáhly vody až k duši mé.

²Jam zhytur në një batak të thellë dhe nuk gjej asnjë pikë mbështetjeje; kam arritur në ujëra të thella dhe rryma më rrëmben me vete.

³Pohřížen jsem v hlubokém bahně, v němž dna není; všel jsem do hlubokosti vod, jejichž proud zachvátil mne.

³Jam lodhur duke bërtitur, gryka më është tharë; sytë e mi konsumohen në pritje të Perëndisë tim.

⁴Ustal jsem, volaje, vyschlo hrdlo mé, zemdlely oči mé od ohlídání se na tě Boha svého.

⁴Ata që më urrejnë pa shkak janë më të shumtë se flokët e mi; janë të fuqishëm ata që duan të më shkatërrojnë dhe që janë pa të drejtë armiq të mi; jam i detyruar të kthej atë që nuk kam vjedhur.

⁵Více jest těch, kteříž mne nenávidí bez příčiny, než vlasů hlavy mé; zmocnili se ti, kteříž mne vyhladiti usilují, a jsou nepřátelé moji bez mého provinění; to, čehož jsem nevydřel, nahražovati jsem musil.

⁵O Perëndi, ti e di marrëzinë time dhe fajet e mia nuk të janë fshehur.

⁶Bože, ty znáš sám nemoudrost mou, a výstupkové moji nejsou skryti před tebou.

⁶Mos u ngatërrofshin për shkakun tim ata që kanë shpresë te ti, o Zot, Zoti i ushtrive; mos u turpërofshin për shkakun tim ata që të kërkojnë, o Perëndi i Izraelit.

⁷Nechť nebývají zahanbeni příčinou mou ti, kteříž na tě očekávají, Pane, Hospodine zástupů; nechť nepřicházejí skrze mne k hanbě ti, kteříž tě hledají, ó Bože Izraelský.

⁷Për hir të dashurisë sate unë po heq një poshtërim dhe turpi më mbulon fytyrën.

⁸Neboť pro tebe snáším pohanění, a stud přikryl tvář mou.

⁸Unë jam i bërë një i huaj për vëllezërit e mi dhe për bijtë e nënes sime.

⁹Cizí učiněn jsem bratřím svým, a cizozemec synům matky své,

⁹Sepse zelli i shtëpisë sate më ka përpirë dhe fyerjet e rënda të atij që të fyen kanë rënë mbi mua.

¹⁰Proto že horlivost domu tvého snědla mne, a hanění hanějících tě na mne připadla.

¹⁰Kam qarë duke pikëlluar shpirtin tim me agjërim, por kjo më ka sjellë çnderim.

¹¹Když jsem plakal, postem trápiv duši svou, bylo mi to ku potupě obráceno.

¹¹Kam veshur madje si rroba një thes, por u bëra për ta objekt talljeje.

¹²Když jsem bral na se pytel místo roucha, tehdy jsem jim byl za přísloví.

¹²Ata që ulen te porta flasin për mua, dhe u bëra kënga e pijanecëve.

¹³Pomlouvali mne, sedíce v bráně, a písničkou byl jsem těm, kteříž pili víno.

¹³Por sa për mua, o Zot, lutja ime të drejtohet ty, o Zot, në kohë të pranueshme; në dhembshurinë tënde të madhe përgjigjmu, o Perëndi, në shpëtimin tënd të siguruar.

¹⁴Já pak modlitbu svou k tobě odsílám, Hospodine, časť jest dobré líbeznosti tvé. Ó Bože, vedlé množství milosrdenství svého vyslyš mne, pro pravdu svou spasitelnou.

¹⁴Më nxirr nga bataku që të mos fundosem në të, dhe bëj që të çlirohem nga ata që më urrejnë dhe nga ujërat e thella.

¹⁵Vytrhni mne z bláta, abych nebyl pohřížen; nechť jsem vytržen od těch, kteříž mne nenávidí, jako z hlubokostí vod,

¹⁵Mos më mbuloftë rryma e ujërave, mos më përpiftë humnera dhe mos u mbylltë gryka e pusit mbi mua.

¹⁶Aby mne nezachvátili proudové vod, a nesehltila hlubina, ani se nade mnou zavřela prohlubně.

¹⁶Përgjigjmu, o Zot, sepse mirësia jote është e çmuar; në dhembshuritë e tua të mëdha sillu nga unë.

¹⁷Vyslyšiž mne, Hospodine, neboť jest dobré milosrdenství tvé; vedlé množství slitování svých vzhlédniž na mne.

¹⁷Mos e fshih fytyrën tënde nga shërbëtori yt, sepse jam në ankth; nxito të më përgjigjesh.

¹⁸A neskrývej tváři své od služebníka svého, neboť mám úzkost; rychle vyslyš mne.

¹⁸Afrohu te unë dhe më shpjego; çliromë nga armiqtë e mi.

¹⁹Přibliž se k duši mé, a vyprosť ji; pro nepřátely mé vykup mne.

¹⁹Ti e njeh poshtërsinë time, turpin tim dhe çnderimin tim; armiqtë e mi janë të gjithë para teje.

²⁰Ty znáš pohanění mé, a zahanbení mé, i potupu mou, před tebouť jsou všickni nepřátelé moji.

²⁰Fyerja e rëndë më ka copëtuar zemrën dhe jam plot hidhërime; prita dikë që të më përdëllentë por më kot; prita dikë që të më ngushëllonte, por nuk u paraqit asnjë.

²¹Pohanění potřelo srdce mé, pročež jsem byl v žalosti. Očekával jsem, zdali by mne kdo politoval, ale žádného nebylo, zdali by kdo potěšiti chtěli, ale nedočkal jsem.

²¹Më dhanë përkundrazi vrer në vend të ushqimit dhe për të ma shuar etjen më dhanë për të pirë uthull.

²²Nýbrž místo pokrmu poskytli mi žluči, a v žízni mé napájeli mne octem.

²²U bëftë tryeza e tyre një lak para tyre, dhe begatia e tyre një kurth.

²³Budiž jim stůl jejich před nimi za osídlo, a pokojný způsob jejich místo síti.

²³Ju errshin sytë atyre kështu që të mos shohin më, dhe bëj që ijët e tyre të lëkunden vazhdimisht.

²⁴Ať se zatmí oči jejich, aby viděti nemohli, a bedra jejich k stálému přiveď zemdlení.

²⁴Zbraz mbi ta zemërimin tënd dhe i zëntë zjarri i indinjatës sate.

²⁵Vylí na ně rozhněvání své, a prchlivost hněvu tvého ať je zachvátí.

²⁵Banesa e tyre u shkretoftë dhe askush mos banoftë në çadrat e tyre,

²⁶Budiž příbytek jejich pustý, v staních jejich kdo by obýval, ať není žádného.

²⁶sepse përndjekin atë që ti ke goditur dhe flasin me kënaqësi për dhembjen e atyre që ti ke plagosur.

²⁷Nebo se tomu, jehož jsi ty zbil, protiví, a o bolesti zraněných tvých rozmlouvají.

²⁷Shto këtë faj fajit të tyre dhe mos arrifshin kurrë të kenë pjesë në drejtësinë tënde.

²⁸Přilož nepravost k nepravosti jejich, a ať nepřicházejí k spravedlnosti tvé.

²⁸U shofshin nga libri i jetës dhe mos u shkrofshin midis të drejtëve.

²⁹Nechť jsou vymazáni z knihy živých, a s spravedlivými ať nejsou zapsáni.

²⁹Tani jam i hidhëruar dhe i dëshpëruar; shpëtimi yt, o Perëndi, më lartoftë.

³⁰Já pak ztrápený jsem, a bolestí sevřený, ale spasení tvé, ó Bože, na místě bezpečném postaví mne.

³⁰Unë do ta kremtoj emrin e Perëndisë me një këngë, dhe do ta madhështoj me lavde.

³¹I buduť chváliti jméno Boží s prozpěvováním, a velebiti je s děkováním.

³¹Dhe kjo do t'i pëlqejë Zotit më tepër se një ka o një dem me brirë dhe thonj.

³²A bude to příjemnější Hospodinu nežli vůl, neb volek rohatý s rozdělenými kopyty.

³²Njerëzit e përulur do të shohin dhe do të gëzohen; dhe për ju që kërkoni Perëndinë, u përtëriftë zemra juaj.

³³To když uhlédají tiší, radovati se budou, hledajíce Boha, a ožive srdce jejich.

³³Sepse Zoti kënaq nevojtarët dhe nuk përçmon robërit e tij.

³⁴Neboť vyslýchá chudé Hospodin, a vězni svými nezhrzí.

³⁴E mburrshin qiejtë dhe toka, detet dhe gjithçka lëviz në to.

³⁵Chvaltež ho nebesa a země, moře i všeliký hmyz jejich.

³⁵Sepse Perëndia do të shpëtojë Sionin dhe do të rindërtojë qytetet e Judës; atëherë ata do të banojnë në to dhe do t'i zotërojnë.

³⁶Bůhť zajisté zachová Sion, a vzdělá města Judská, i budou tu bydliti, a zemi tu dědičně obdrží. [ (Psalms 69:37) Tolikéž i símě služebníků jeho dědičně jí vládnouti budou, a milující jméno jeho v ní přebývati. ]

³⁶Dhe pasardhësit e shërbëtorëve të tij do të kenë trashëgiminë dhe ata që e duan emrin e tij do të banojnë aty.