¹V tebeť, Hospodine, doufám, nechť nejsem zahanben na věky.

¹Unë po gjej strehë te ti, o Zot, bëj që të mos hutohem kurrë.

²Vedlé spravedlnosti své vytrhni mne, a vyprosť mne; nakloň ke mně ucha svého, a spas mne.

²Në emër të drejtësisë sate, më çliro dhe më shpëto; zgjate veshin tënd ndaj meje dhe më shpëto.

³Budiž mi skalou obydlí, na niž bych ustavičně utíkal; přikázal jsi ostříhati mne, nebo skála má i pevnost má ty jsi.

³Ti je për mua një kështjellë shpëtimi, ku unë mund të shkoj gjithnjë; ti ke urdhëruar shpëtimin tim, sepse je shkëmbi dhe kështjella ime.

⁴Bože můj, vytrhni mne z ruky bezbožníka, z ruky převráceného a násilníka.

⁴Perëndia im, më çliro nga dora e të pabesit, nga dora e të çoroditurit dhe të atij që përdor dhunën.

⁵Nebo ty jsi má naděje, Pane; Hospodine, v tebeť doufám od své mladosti.

⁵Sepse ti je shpresa ime, o Zot, o Zot, besimi im që kurse isha fëmijë.

⁶Na tebe jsem zpolehl hned od života, z břicha matky mé ty jsi mne vyvedl, v tobě jest chvála má vždycky.

⁶Ti ke qenë përkrahja ime qysh në bark të nënes sime; ti më nxore nga barku i nënës sime; ty do të drejtohet gjithnjë lëvdimi im.

⁷Jako zázrak byl jsem mnohým, a však ty jsi mé silné doufání.

⁷Jam bërë për shumë njerëz si një mrekulli, por ti je streha e fortë.

⁸Ó ať jsou naplněna ústa má chválením tebe, přes celý den slavením tebe.

⁸Goja ime është plot me lëvdimet e tua dhe shpall lavdinë tënde tërë ditën.

⁹Nezamítejž mne v věku starosti; když zhyne síla má, neopouštějž mne.

⁹Mos më hidh poshtë në kohën e pleqërisë; mos më braktis kur forca ime po pakësohet.

¹⁰Nebo mluvili nepřátelé moji proti mně, a ti, jenž střehou duše mé, radili se spolu,

¹⁰Sepse armiqtë e mi flasin kundër meje, dhe ata që kanë ngritur pusi kundër jetës sime thurrin komplote bashkë,

¹¹Pravíce: Bůh jej opustil, hoňte a popadněte jej, nebo kdo by ho vytrhl, není žádného.

¹¹duke thënë: "Perëndia e ka braktisur; ndiqeni dhe kapeni, sepse nuk ka njeri që ta çlirojë".

¹²Bože, nevzdalujž se ode mne, Bože můj, přispějž mi na pomoc.

¹²O Perëndi, mos u largo nga unë; Perëndia im, nxito të më ndihmosh.

¹³Nechť jsou zahanbeni, a zhynou protivníci duše mé; přikryti buďte lehkostí a hanbou, kteříž hledají pádu mého.

¹³U ngatërrofshin dhe u asgjesofshin kundërshtarët e jetës sime; u mbulofshin me poshtërsi dhe me turp ata që dëshërojnë të më bëjnë të keqen.

¹⁴Já pak ustavičně čekati, a vždy víc a víc tě chváliti budu.

¹⁴Por unë do të kem shpresa gjithnjë dhe do të të lëvdoj gjithnjë e më tepër.

¹⁵Ústa má budou vypravovati spravedlnost tvou, každého dne spasení tvé, ačkoli mu počtu nevím.

¹⁵Goja ime do të tregojë tërë ditën drejtësinë tënde dhe çlirimet e tua, sepse nuk njoh numrin e tyre.

¹⁶Přistoupě k všelijaké moci Panovníka Hospodina, připomínati budu tvou vlastní spravedlnost.

¹⁶Do të thellohem në veprat e fuqishme të Zotit, të Zotit, dhe do të kujtoj drejtësinë tënde, vetëm tënden.

¹⁷Bože, učinil jsi mne od mladosti mé, a až po dnes vypravuji o divných činech tvých.

¹⁷O Perëndi, ti më ke mësuar që në fëmijëri; dhe deri më sot unë kam shpallur mrekullitë e tua.

¹⁸Protož také i do starosti a šedin, Bože, neopouštěj mne, až v známost uvedu rámě tvé tomuto věku, a všechněm potomkům sílu tvou.

¹⁸Edhe tani që jam plakur dhe jam thinjur, o Perëndi, mos më braktis deri sa t'i kem treguar këtij brezi fuqinë tënde dhe mrekullitë e tua gjithë atyre që do të vijnë.

¹⁹Nebo spravedlnost tvá, Bože, vyvýšená jest, provodíš zajisté věci veliké. Bože, kdo jest podobný tobě?

¹⁹Edhe drejtësia jote, o Perëndi, arrin deri në lartësitë e qiejve; ti ke bërë gjëra të mëdha. O Perëndi, kush të përngjan ty?

²⁰Kterýž ač jsi mi dal okusiti úzkostí velikých a hrozných, však zase k životu navrátíš mne, a z propastí země zase mne vyzdvihneš.

²⁰Ti, që më bëre të provoj shumë fatkeqësira, të rënda, do të më japësh përsëri jetën dhe do të më bësh të ngrihem lart nga humnerat e tokës.

²¹Rozmnožíš důstojnost mou, a zase utěšíš mne.

²¹Ti do të rritesh madhështinë time dhe do të kthehesh të më ngushëllosh.

²²I jáť také budu tě slaviti na nástroji hudebném, i pravdu tvou, Bože můj; žalmy tobě zpívati budu na harfě, ó svatý Izraelský.

²²Dhe unë do të lëvdoj me harpe për besnikërinë tënde, o Perëndia im, dhe do të këndoj lavdet e tua me qeste, o i Shenjti i Izraelit.

²³Plésati budou rtové moji, když žalmy zpívati budu tobě, i duše má, kterouž jsi vykoupil.

²³Buzët e mia do të ngazëllojnë kur do të këndoj lavdet e tua bashkë me shpirtin tim, që ti ke shpenguar.

²⁴Nadto i jazyk můj každý den vypravovati bude spravedlnost tvou; nebo se zastyděti a zahanbiti musili ti, jenž mého pádu hledali.

²⁴Edhe gjuha ime do të flasë tërë ditën për drejtësinë tënde, sepse janë turpëruar dhe janë hutuar ata që kërkonin të më bënin të keqen.