1Vyučující, Azafovi. Pozoruj, lide můj, zákona mého, nakloňte uší svých k slovům úst mých.
1Kushtoji kujdes, o populli im, ligjit tim; dëgjo fjalët e gojës sime.
2Otevru v podobenství ústa svá, vypravovati budu přípovídky starobylé.
2Do të hap gojën time për të thënë shëmbëlltyra, dhe kam për të paraqitur misteret e kohërave të lashta.
3Co jsme slýchali i poznali, a co nám otcové naši vypravovali,
3Atë që ne kemi dëgjuar dhe kemi njohur, dhe që etërit tanë na kanë treguar,
4Nezatajíme toho před syny jejich, kteříž budoucím potomkům svým vypravovati budou chvály Hospodinovy, ano i moc jeho a divné skutky jeho, kteréž činil.
4nuk do t'ua fshehim bijve të tyre, por do t'i tregojmë brezit të ardhshëm lavdet e Zotit, fuqinë e tij dhe mrekullinë që ai ka bërë.
5Neboť jest vyzdvihl svědectví v Jákobovi, a zákon vydal v Izraeli, což přikázal otcům našim, aby v známost uvodili synům svým,
5Ai ka vendosur një dëshmi te Jakobi dhe ka vënë një ligj në Izrael, dhe ka urdhëruar etërit tanë që t'ua bëjnë të njohura bijve të tyre,
6Aby to poznal věk potomní, synové, kteříž se zroditi měli, a ti povstanouce, aby vypravovali dítkám svým,
6me qëllim që brezi i ardhshëm t'i njohë së bashku me bijtë që do të lindin; dhe këta nga ana e tyre t'ua tregojnë bijve të tyre,
7Aby pokládali v Bohu naději svou, a nezapomínali se na skutky Boha silného, ale ostříhali přikázaní jeho,
7dhe të vendosin te Perëndia besimin e tyre dhe të mos harrojnë veprat e Perëndisë, por të respektojnë urdhërimet e tij;
8Aby nebývali jako otcové jejich, pokolení zpurné a protivné, národ, kterýž nenapravil srdce svého, a nebyl věrný Bohu silnému duch jeho.
8dhe të mos jenë si etërit e tyre, një brez kokëfortë dhe rebel, një brez me zemër të paqëndrueshme dhe me një frymë jo besnike ndaj Perëndisë.
9Jako synové Efraim zbrojní, ač uměle z lučiště stříleli, však v čas boje zpět se obrátili,
9Bijtë e Efraimit, njerëz të luftës, harkëtarë të zotë, kthyen shpinën ditën e betejës,
10Nebo neostříhali smlouvy Boží, a v zákoně jeho zpěčovali se choditi.
10nuk respektuan besëlidhjen e Perëndisë dhe nuk pranuan të ecnin sipas ligjit të tij,
11Zapomenuli se na činy jeho, a na divné skutky jeho, kteréž jim ukázal.
11harruan veprat e tij dhe mrekullitë që u kishte treguar.
12Před otci jejich činil divy v zemi Egyptské, na poli Soan.
12Ai bëri mrekulli në prani të etërve të tyre, në vendin e Egjiptit dhe në fushën e Tsoanit.
13Rozdělil moře, a převedl je; učinil, aby stály vody jako hromada.
13Ai e ndau detin dhe i bëri të kalojnë në mes të tij, dhe i mblodhi ujërat si një grumbull.
14Vedl je ve dne v oblace, a každé noci v jasném ohni.
14Ditën drejtoi me anë të resë dhe tërë natën me një dritë zjarri.
15Protrhl skály na poušti, a napájel je jako z propastí velikých.
15I çau shkëmbinjtë në shkretëtirë dhe i bëri të pijnë boll, si të ishte uji i humnerës së madhe.
16Vyvedl potoky z skály, a učinil, aby vody tekly jako řeky.
16Nxori rrëket nga shkëmbi dhe bëri që të rridhnin ujëra si lumenj.
17A však vždy přičíněli hříchů proti němu, a popouzeli Nejvyššího na poušti.
17Por ata vazhduan të mëkatojnë kundër tij dhe të ngrejnë krye kundër Shumë të Lartit në shkretëtirë,
18A pokoušeli Boha silného v srdci svém, žádajíce pokrmu podlé líbosti své.
18dhe e tunduan Perëndinë në zemër të tyre, duke kërkuar ushqim sipas dëshirave të tyre.
19A mluvili proti Bohu, řkouce: Zdaliž bude moci Bůh silný připraviti stůl na této poušti?
19Dhe folën kundër Perëndisë, duke thënë: "A mund të shtrojë Perëndia një sofër në shkretëtirë?
20Aj, udeřilť jest v skálu, a tekly vody, a řeky se rozvodnily. Zdali také bude moci dáti chleba? Zdali nastrojí masa lidu svému?
20Ja, ai e goditi shkëmbin dhe prej tij dolën ujëra dhe vërshuan përrenj. A mund t'i japë bukë dhe mish popullit të tij?
21A protož uslyšav Hospodin, rozhněval se, a oheň zažžen jest proti Jákobovi, a prchlivost vstoupila na Izraele,
21Dhe kështu Zoti i dëgjoi dhe u zemërua fort, dhe një zjarr u ndez kundër Jakobit dhe zemërimi kundër Izraelit u ndez,
22Proto že se nedověřili Bohu, a neměli naděje v spasení jeho,
22sepse nuk i kishin besuar Perëndisë dhe nuk kishin pasur besim në shpëtimin prej tij.
23Ačkoli rozkázal oblakům shůry, a průduchy nebeské otevřel,
23Megjithatë ai i urdhëroi retë e sipërme dhe hapi dyert e qiellit,
24A dštil na ně mannou ku pokrmu, a obilé nebeské dával jim.
24dhe bëri që mbi ta të binte mana për të ngrënë dhe u dha atyre grurin e qiellit.
25Chléb mocných jedl člověk, seslal jim pokrmů do sytosti.
25Njeriu hëngri bukën e engjëjve; ai u dërgoi atyre ushqime sa të ngopeshin.
26Obrátil vítr východní u povětří, a přivedl mocí svou vítr polední.
26Ai bëri të ngrihet në qiell era e lindjes dhe në sajë të fuqisë së tij bëri të ngrihet era e jugut,
27I dštil na ně masem jako prachem, a ptactvem pernatým jako pískem mořským.
27bëri të binin mbi ta mish si pluhuri dhe zogj si rëra e detit.
28Spustil je do prostřed vojska jejich, a všudy vůkol stanů jejich.
28Bëri që këto të binin në mes të kampit të tyre, rreth çadrave të tyre.
29I jedli, a nasyceni jsou hojně, a dal jim to, čehož žádali.
29Kështu ata hëngrën sa u ngopën, sepse Perëndia u kishte siguruar atyre atë që ata kishin dëshiruar.
30Ještě nevyplnili žádosti své, ještě pokrm byl v ústech jejich,
30Ata nuk kishin akoma kënaqur pangopësinë e tyre dhe kishin akoma ushqim në gojë,
31A v tom prchlivost Boží připadla na ně, a zbil tučné jejich, a přední Izraelské porazil.
31kur zemërimi i Perëndisë shpërtheu kundër tyre, vrau më të fuqishmit prej tyre dhe rrëzoi më të mirët e Izraelit.
32S tím se vším vždy ještě hřešili, a nevěřili předivným skutkům jeho.
32Megjithatë ata vazhduan të mëkatojnë dhe nuk u besuan mrekullive të tij.
33A protož dopustil na ně, že marně skonali dny své, a léta svá s chvátáním.
33Atëherë ai harxhoi ditët e tyre në kotësi dhe vitet e tyre në tmerre të papritura.
34Když je hubil, jestliže ho hledali, a zase k Bohu silnému hned na úsvitě se navraceli,
34Kur i vriste, ata e kërkonin dhe ktheheshin të kërkonin Perëndinë me zell.
35Rozpomínajíce se na to, že Bůh byl skála jejich, a Bůh silný nejvyšší vykupitel jejich:
35Kujtoheshin që Perëndia ishte Kështjella e tyre dhe që Perëndia shumë i larti ishte Shpëtimtari i tyre.
36(Ačkoli mu s pochlebenstvím mluvili ústy svými, a jazykem svým lhali jemu.
36Por ata e mashtronin me gojën e tyre dhe e gënjenin me gjuhën e tyre.
37A srdce jejich nebylo upřímé před ním, aniž se věrně měli v smlouvě jeho),
37Në fakt zemra e tyre nuk ishte e qëndrueshme ndaj tij dhe ata nuk ishin besnikë ndaj besëlidhjes së tij.
38On jsa milosrdný, odpouštěl nepravosti jejich, a nezahladil jich; častokrát odvracel hněv svůj, a nevzbuzoval vší zůřivosti své.
38Por ai, që është i mëshirshëm, ua fali paudhësinë e tyre dhe nuk i shkatërroi, dhe shumë herë përmbajti zemërimin e tij dhe nuk e la indinjatën e tij të shpërthejë,
39Nebo pamatoval, že jsou tělo, vítr, kterýž odchází, a nenavracuje se zase.
39duke mbajtur mend që ata ishin mish, një frymë që kalon dhe nuk kthehet më.
40Kolikrát jsou ho dráždili na poušti, a k bolesti přivodili na pustinách.
40Sa herë provokuan indinjatën e tij në shkretëtirë dhe e hidhëruar në vetmi!
41Týž i týž navracujíce se, pokoušeli Boha silného, a svatému Izraelskému cíle vyměřovali.
41Po, ata iu drejtuan Perëndisë shumë herë dhe përsëri e provokuan të Shenjtin e Izraelit.
42Nepamatovali na moc jeho, a na ten den, v kterémž je vysvobodil z ssoužení,
42Nuk e kujtuan më fuqinë e tij as ditën që i kishte çliruar nga armiku,
43Když činil v Egyptě znamení svá, a zázraky své na poli Soan,
43kur ai kishte bërë mrekullitë e tij në Egjipt dhe në fushën e Tsoanit;
44Když obrátil v krev řeky a potoky jejich, tak že jich píti nemohli.
44i kishte shndërruar lumenjtë dhe rrjedhat e ujit të Egjiptasve në gjak, me qëllim që të mos pinin dot.
45Dopustil na ně směsici žížal, aby je žraly, a žáby, aby je hubily.
45Kishte dërguar kundër tyre mizëri mizash që t'i hanin dhe bretkosa që t'i shkatërronin.
46A dal chroustům úrody jejich, a úsilí jejich kobylkám.
46Ua kishte dhënë të korrat e tyre krimbave dhe frytin e mundit të tyre karkalecave.
47Stloukl krupami réví jejich, a stromy fíkové jejich ledem.
47I kishte shkatërruar vreshtat e tyre me breshër dhe fiqtë e tyre të Egjiptit me ngrica.
48Vydal krupobití na hovada jejich, a na dobytek jejich uhlí řeřavé.
48Kishte braktisur bagëtinë e tyre në mëshirë të breshërit dhe kopetë e tyre në mëshirë të rrufeve.
49Poslal na ně prchlivost hněvu svého, rozpálení, zůřivost i ssoužení, dopustiv na ně anděly zlé.
49Kishte lëshuar mbi ta zjarrin e zemërimit të tij, indinjatën, inatin dhe fatkeqësinë, një turmë lajmëtarësh të fatkeqësisë.
50Uprostrannil stezku prchlivosti své, neuchoval od smrti duše jejich, ano i na hovada jejich mor dopustil.
50I kishte hapur udhën zemërimit të tij dhe nuk i kishte kursyer nga vdekja, por ia kishte braktisur jetën e tyre murtajës.
51A pobil všecko prvorozené v Egyptě, prvotiny síly v staních Chamových.
51I kishte goditur në Egjipt gjithë të parëlindurit dhe prodhimet e para në çadrat e Kamit.
52Ale lid svůj vyvedl jako ovce, a vodil se s nimi jako s stádem po poušti.
52Por e kishte bërë popullin e tij të ikte si bagëtia dhe e kishte çuar nëpër shkretëtirë sikur të ishte një kope.
53Vodil je v bezpečnosti, tak že nestrašili, nepřátely pak jejich přikrylo moře,
53I kishte udhëhequr me siguri dhe ata nuk patën frikë, por deti i kishte përpirë armiqtë e tyre.
54Až je přivedl ku pomezí svatosti své, na horu tu, kteréž dobyla pravice jeho.
54Dhe ai i solli kështu në tokën e tij të shenjtë, në malin që dora e djathtë e tij kishte pushtuar.
55Vyhnav před tváří jejich národy, způsobil to, aby jim na provazec dědictví jejich přišli, a aby přebývala v staních jejich pokolení Izraelská.
55I dëboi kombet para tyre dhe u caktoi atyre me short trashëgiminë, dhe bëri që fiset e Izraelit të banonin në çadrat e tyre.
56Však vždy předce pokoušeli a dráždili Boha nejvyššího, a svědectví jeho neostříhali.
56Por ata u orvatën dhe provokuan indinjatën e Perëndisë shumë të lartë dhe nuk respektuan statutet e tij.
57Ale zpět odšedše, převráceně činili, jako i předkové jejich; uchýlili se jako mylné lučiště.
57U tërhoqën madje prapa dhe u suallën në mënyrë të pabesë ashtu si etërit e tyre, dhe devijuan si një hark që gabon;
58Nebo popouzeli ho výsostmi svými, a rytinami svými k horlení přivedli jej.
58provokuan zemërimin e tij me vendet e tyre të larta dhe e bënë ziliqar me skulpturat e tyre.
59Slyšel Bůh, a rozhněval se, a u velikou ošklivost vzal Izraele,
59Perëndia dëgjoi dhe u zemërua, dhe ndjeu një neveri të madhe për Izraelin.
60Tak že opustiv příbytek v Sílo, stánek, kterýž postavil mezi lidmi,
60Kështu ai braktisi tabernakullin e Shilohut, çadrën që kishte ngritur midis njerëzve;
61Vydal v zajetí sílu svou, a slávu svou v ruce nepřítele.
61dhe e la forcën e tij të bjerë rob dhe lavdinë e tij në dorë të armikut.
62Dal pod meč lid svůj, a na dědictví své se rozhněval.
62Ia braktisi popullin e tij shpatës dhe u zemërua shumë kundër trashëgimisë së tij.
63Mládence jeho sežral oheň, a panny jeho nebyly chváleny.
63Zjarri i konsumoi të rinjtë e tyre dhe virgjëreshat e tyre nuk patën asnjë këngë dasme.
64Kněží jejich od meče padli, a vdovy jejich neplakaly.
64Priftërinjtë e tyre u vranë nga shpata dhe gratë e reja nuk mbajtën zi.
65Potom pak procítil Pán jako ze sna, jako silný rek, kterýž po víně sobě vykřikuje.
65Pastaj Zoti u zgjua si nga gjumi, ashtu si një trim që bërtet nën ndikimin e verës.
66A ranil nepřátely své po zadu, a u věčné pohanění je vydal.
66I goditi armiqtë e tij në kurriz dhe i mbuloi me një turp të përjetshëm.
67Ačkoli pak pohrdl stánkem Jozefovým, a pokolení Efraimova nevyvolil,
67Hodhi poshtë çadrën e Jozefit dhe nuk zgjodhi fisin e Efraimit,
68Však vyvolil pokolení Judovo, horu Sion, kterouž zamiloval.
68por zgjodhi fisin e Judës, malin e Sionit, që ai e do.
69A vystavěl sobě, jako hrad vysoký, svatyni svou, jako zemi, kterouž utvrdil na věky.
69Ndërtoi shenjtëroren e tij, ashtu si vëndet shumë të larta, ashtu si tokat që ka krijuar përjetë.
70A vyvolil Davida služebníka svého, vzav jej od chlévů stáda.
70Dhe zgjodhi Davidin, shërbëtorin e tij, dhe e mori nga vatha e dhenve,
71Když chodil za ovcemi březími, zavedl jej, aby pásl Jákoba, lid jeho, a Izraele, dědictví jeho.
71dhe e mori nga delet që mëndnin për të kullotur Jakobin, popullin e tij dhe Izraelin, trashëgiminë e tij.
72Kterýž pásl je v upřímnosti srdce svého, a zvláštní opatrností rukou svých vodil je.
72Dhe ai bëri që të kullosnin me ndershmërinë e zemrës së tyre dhe i udhëhoqi me shkathtësinë e duarve të tij.