¹Žalm Azafův. Bůh stojí v shromáždění Božím, u prostřed bohů soud čině, a dí:

¹Perëndia rri në kuvendin e Perëndisë, ai gjykon në mes të perëndive.

²Dokudž souditi budete nespravedlivě, a osoby nešlechetných přijímati? Sélah.

²Deri kur do të gjykoni padrejtësisht dhe do të mbani anët e të pabesëve? (Sela)

³Zastávejte bídného a sirotka, utištěného a chudého spravedliva vyhlašujte.

³Mbroni të dobëtin dhe jetimin, sigurojini drejtësi të vuajturit dhe të varfërit.

⁴Vytrhněte bídného a nuzného, z ruky nešlechetných vytrhněte ho.

⁴Çlironi të mjerin dhe nevojtarin; shpëtojeni nga dora e të pabesit.

⁵Ale nevědí nic, nerozumějí nic; ve tmách ustavně chodí, až se proto všickni základové země pohybují.

⁵Ata nuk dinë asgjë dhe nuk kuptojnë asgjë, dhe ecin në terr; të gjitha themelet e tokës po luajnë.

⁶Řeklť jsem já byl: Bohové jste, a synové Nejvyššího vy všickni;

⁶Unë kam thënë: "Ju jeni perëndi, jeni të gjithë bijtë e Shumë të Lartit.

⁷A však jako i jiní lidé zemřete, a jako jeden z knížat padnete.

⁷Megjithatë ju do të vdisni si njerëzit e tjerë dhe do të bini si çdo i fuqishëm tjetër".

⁸Povstaniž, ó Bože, suď zemi; nebo ty dědičně vládneš všemi národy.

⁸Çohu, o Perëndi, gjyko tokën, sepse ti do të trashëgosh tërë kombet.