¹Bože silný pomst, Hospodine, Bože silný pomst, zastkvěj se.

¹O Perëndi i hakmarrjes, o Zot, Perëndi i hakmarrjeve, shkëlqe.

²Zdvihni se, ó soudce vší země, a dej odplatu pyšným.

²Çohu, o gjykatës i tokës, dhe jepu shpërblimin mëndjemëdhenjve.

³Až dokud bezbožní, Hospodine, až dokud bezbožní budou plésati,

³Deri kur të pabesët, o Zot, deri kur të pabesët do të triumfojnë?

⁴Žváti a hrdě mluviti, honosíce se, všickni činitelé nepravosti?

⁴Ata vjellin fjalë dhe mbajnë fjalime të paturpshme; të gjithë ata që kryejnë paudhësi flasin me arrogancë.

⁵Lid tvůj, Hospodine, potírati a dědictví tvé bědovati?

⁵Ata marrin nëpër këmbë popullin tënd, o Zot, dhe shtypin trashëgiminë tënde.

⁶Vdovy a příchozí mordovati, a sirotky hubiti,

⁶Vrasin gruan e ve dhe të huajin, dhe vrasin jetimët,

⁷Říkajíce: Nehledíť na to Hospodin, aniž tomu rozumí Bůh Jákobův?

⁷dhe thonë: "Zoti nuk shikon, Perëndia i Jakobit nuk kupton".

⁸Rozumějte, ó vy hovadní v lidu, a vy blázni, kdy srozumíte?

⁸Kërkoni të kuptoni, o njerëz të pamend midis popullit; dhe ju budallenj, kur do të bëheni të zgjuar?

⁹Zdali ten, jenž učinil ucho, neslyší? A kterýž stvořil oko, zdali nespatří?

⁹Ai që ka vënë veshin, a nuk dëgjon? Ai që ka formuar syrin, a nuk shikon?

¹⁰Zdali ten, jenž tresce národy, nebude kárati, kterýž učí lidi umění?

¹⁰Ai që ndreq kombet, a nuk do t'i dënojë ata, ai që i mëson diturinë njeriut?

¹¹Hospodinť zná myšlení lidská, že jsou pouhá marnost.

¹¹Zoti i njeh mendimet e njeriut dhe e di që nuk janë veçse kotësi.

¹²Blahoslavený jest ten muž, kteréhož ty cvičíš, Hospodine, a z zákona svého jej vyučuješ.

¹²Lum ai njeri që ti ndreq, o Zot, dhe që ti mëson sipas ligjit tënd,

¹³Abys mu způsobil pokoj před časy zlými, až by za tím vykopána byla bezbožníku jáma.

¹³për t'i dhënë prehje në ditët e fatkeqësisë, deri sa t'i hapet gropa të pabesit.

¹⁴Neboť neopustí Hospodin lidu svého, a dědictví svého nezanechá,

¹⁴Sepse Zoti nuk ka për të hedhur poshtë popullin e tij dhe nuk ka për të braktisur trashëgiminë e tij.

¹⁵Ale až k spravedlnosti navrátí se soud, a za ním všickni upřímého srdce.

¹⁵Gjykimi do të mbështetet përsëri mbi drejtësinë, dhe tërë ata që janë të drejtë nga zemra do t'i shkojnë pas.

¹⁶Kdož by se byl o mne zasadil proti zlostníkům? Kdo by se byl za mne postavil proti těm, jenž páší nepravost?

¹⁶Kush do të ngrihet në favorin tim kundër njerëzve të këqij? Kush do të më dalë krah kundër atyre që kryejnë paudhësi?

¹⁷Kdyby mi Hospodin nebyl ku pomoci, tudíž by se byla octla duše má v mlčení.

¹⁷Në qoftë se Zoti nuk do të më kishte ndihmuar, do të kisha përfunduar shpejt në vendin e heshtjes.

¹⁸Již jsem byl řekl: Klesla noha má, ale milosrdenství tvé, ó Hospodine, zdrželo mne.

¹⁸Kur thashë: "Këmba ime ngurron", mirësia jote, o Zot, më ka përkrahur.

¹⁹Ve množství přemyšlování mých u vnitřnosti mé, tvá potěšování obveselovala duši mou.

¹⁹Kur një numër i madh shqetësimesh më mbysnin, përdëllimet e tua më jepnin zemër.

²⁰Zdaliž se k tobě přitovaryší stolice převráceností těch, jenž vynášejí nátisk mimo spravedlnost,

²⁰Do të jetë vallë aleati yt gjykata e padrejtë, që thur padrejtësi në emër të ligjit?

²¹Jenž se shlukují proti duši spravedlivého, a krev nevinnou odsuzují?

²¹Ata mblidhen tok kundër të drejtit dhe dënojnë gjakun e pafajshëm.

²²Ale Hospodin jest mým hradem vysokým, a Bůh můj skalou útočiště mého.

²²Por Zoti është kështjella ime dhe Perëndia im është kalaja në të cilën gjej strehë.

²³Onť obrátí na ně nepravost jejich, a zlostí jejich zahladí je, zahladí je Hospodin Bůh náš.

²³Ai do të lëshojë mbi ta ligësinë e tyre dhe do t'i bëjë të vdesin për shkak të paudhësisë së tyre; Zoti, Perëndia ynë, do t'i shkatërrojë.