¹A odpovídaje Job, řekl:

¹Eyüp şöyle yanıtladı:

²Poslouchejte pilně řeči mé, a bude mi to za potěšení od vás.

²‹‹Sözümü dikkatle dinleyin,Bana verdiğiniz avuntu bu olsun.

³Postrpte mne, abych i já mluvil, a když odmluvím, posmívejž se.

³Bırakın ben de konuşayım,Ben konuştuktan sonra alay edin.

⁴Zdaliž já před člověkem naříkám? A poněvadž jest proč, jakž nemá býti ssoužen duch můj?

⁴‹‹Yakınmam insana mı karşı?Niçin sabırsızlanmayayım?

⁵Pohleďte na mne, a užasněte se, a položte prst na ústa.

⁵Bana bakın da şaşın,Elinizi ağzınıza koyun.

⁶Ano já sám, když rozvažuji své bídy, tedy se děsím, a spopadá tělo mé hrůza.

⁶Bunu düşündükçe içimi korku sarıyor,Bedenimi titreme alıyor.

⁷Proč bezbožní živi jsou, k věku starému přicházejí, též i bohatnou?

⁷Kötüler niçin yaşıyor,Yaşlandıkça güçleri artıyor?

⁸Símě jejich stálé jest před oblíčejem jejich s nimi, a rodina jejich před očima jejich.

⁸Çocukları sapasağlam çevrelerinde,Soyları gözlerinin önünde.

⁹Domové jejich bezpečni jsou před strachem, aniž metla Boží na nich.

⁹Evleri güvenlik içinde, korkudan uzak,Tanrının sopası onlara dokunmuyor.

¹⁰Býk jejich připouštín bývá, ale ne na prázdno; kráva jejich rodí, a nepotracuje plodu.

¹⁰Boğalarının çiftleşmesi hiç boşa çıkmaz,İnekleri hep doğurur, hiç düşük yapmaz.

¹¹Vypouštějí jako stádo maličké své, a synové jejich poskakují.

¹¹Çocuklarını sürü gibi salıverirler,Yavruları oynaşır.

¹²Povyšují hlasu při bubnu a harfě, a veselí se k zvuku muziky.

¹²Tef ve lir eşliğinde şarkı söyler,Ney sesiyle eğlenirler.

¹³Tráví v štěstí dny své, a v okamžení do hrobu sstupují.

¹³Ömürlerini bolluk içinde geçirir,Esenlik içinde ölüler diyarına inerler.

¹⁴Kteříž říkají Bohu silnému: Odejdi od nás, nebo známosti cest tvých neoblibujeme.

¹⁴Tanrıya, ‹Bizden uzak dur!› derler,‹Yolunu öğrenmek istemiyoruz.

¹⁵Kdo jest Všemohoucí, abychom sloužili jemu? A jaký toho zisk, že bychom se modlili jemu?

¹⁵Her Şeye Gücü Yeten kim ki, Ona kulluk edelim?Ne kazancımız olur Ona dua etsek?›

¹⁶Ale pohleď, že není v moci jejich štěstí jejich, pročež rada bezbožných vzdálena jest ode mne.

¹⁶Ama zenginlikleri kendi ellerinde değil.Kötülerin öğüdü benden uzak olsun.

¹⁷Často-liž svíce bezbožných hasne? Přichází-liž na ně bída jejich? Poděluje-liž je bolestmi Bůh v hněvě svém?

¹⁷‹‹Kaç kez kötülerin kandili söndü,Başlarına felaket geldi,Tanrı öfkelendiğinde paylarına düşen kederi verdi?

¹⁸Bývají-liž jako plevy před větrem, a jako drtiny, kteréž zachvacuje vicher?

¹⁸Kaç kez rüzgarın sürüklediği saman gibi,Kasırganın uçurduğu saman çöpü gibi oldular?

¹⁹Odkládá-liž Bůh synům bezbožníka nepravost jeho? Odplacuje-liž jemu tak, aby to znáti mohl,

¹⁹‹Tanrı babaların cezasını çocuklarına çektirir› diyorsunuz,Kendilerine çektirsin de bilsinler nasıl olduğunu.

²⁰A aby viděly oči jeho neštěstí jeho, a prchlivost Všemohoucího že by pil?

²⁰Yıkımlarını kendi gözleriyle görsünler,Her Şeye Gücü Yetenin gazabını içsinler.

²¹O dům pak jeho po něm jaká jest péče jeho, když počet měsíců jeho bude umenšen?

²¹Çünkü sayılı ayları sona erinceGeride bıraktıkları aileleri için niye kaygı çeksinler?

²²Zdali Boha silného kdo učiti bude umění, kterýž sám vysokosti soudí?

²²‹‹En yüksektekileri bile yargılayan TanrıyaKim akıl öğretebilir?

²³Tento umírá v síle dokonalosti své, všelijak bezpečný a pokojný.

²³Biri gücünün doruğunda ölür,Büsbütün rahat ve kaygısız.

²⁴Prsy jeho plné jsou mléka, a mozk kostí jeho svlažován bývá.

²⁴Bedeni iyi beslenmiş,İlikleri dolu.

²⁵Jiný pak umírá v hořkosti ducha, kterýž nikdy nejídal s potěšením.

²⁵Ötekiyse acı içinde ölür,İyilik nedir hiç tatmamıştır.

²⁶Jednostejně v prachu lehnou, a červy se rozlezou.

²⁶Toprakta birlikte yatarlar,Üzerlerini kurt kaplar.

²⁷Aj, známť myšlení vaše, a chytrosti, kteréž proti mně neprávě vymýšlíte.

²⁷‹‹Bakın, düşüncelerinizi,Bana zarar vermek için kurduğunuz düzenleri biliyorum.

²⁸Nebo pravíte: Kde jest dům urozeného? A kde stánek příbytků bezbožných?

²⁸‹Büyük adamın evi nerede?› diyorsunuz,‹Kötülerin çadırları nerede?›

²⁹Což jste se netázali jdoucích cestou? Zkušení-liž aspoň jejich nepovolíte,

²⁹Yolculara hiç sormadınız mı?Anlattıklarına kulak asmadınız mı?

³⁰Že v den neštěstí ochranu mívá bezbožný, v den, pravím, rozhněvání přistřín bývá?

³⁰Felaket günü kötü insan esirgenir,Gazap günü ona kurtuluş yolu gösterilir.

³¹Kdo jemu oznámí zjevně cestu jeho? Aneb za to, co činil, kdo jemu odplatí?

³¹Kim davranışını onun yüzüne vurur?Kim yaptığının karşılığını ona ödetir?

³²A však i on k hrobu vyprovozen bude, a tam zůstane.

³²Mezarlığa taşınır,Kabri başında nöbet tutulur.

³³Sladnou jemu hrudy údolí, nadto za sebou všecky lidi táhne, těch pak, kteříž ho předešli, není počtu.

³³Vadi toprağı tatlı gelir ona,Herkes ardından gider,Önüsıra gidenlerse sayısızdır.

³⁴Hle, jak vy mne marně troštujete, nebo v odpovědech vašich nezůstává než faleš.

³⁴‹‹Boş laflarla beni nasıl avutursunuz?Yanıtlarınızdan çıkan tek sonuç yalandır.››