1Přednímu zpěváku k času jitřnímu, žalm Davidův.
1Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?Niçin bana yardım etmekten,Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?
2Bože můj, Bože můj, pročež jsi mne opustil? Vzdálils se od spasení mého a od slov naříkání mého.
2Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun,Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.
3Bože můj, přes celý den volám, a neslyšíš, i v noci, a nemohu se utajiti.
3Oysa sen kutsalsın,İsrailin övgüleri üzerine taht kuran sensin.
4Ty zajisté jsi svatý, zůstávající vždycky k veliké chvále Izraelovi.
4Sana güvendiler atalarımız,Sana dayandılar, onları kurtardın.
5V toběť doufali otcové naši, doufali, a vysvobozovals je.
5Sana yakarıp kurtuldular,Sana güvendiler, aldanmadılar.
6K tobě volávali, a spomáhals jim; v tobě doufali, a nebývali zahanbeni.
6Ama ben insan değil, toprak kurduyum,İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.
7Já pak červ jsem, a ne člověk, útržka lidská a povrhel vůbec.
7Beni gören herkes alay ediyor,Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,
8Všickni, kteříž mne vidí, posmívají se mi, ošklebují se, a hlavami potřásají, říkajíce:
8‹‹Sırtını RABbe dayadı, kurtarsın bakalım onu,Madem onu seviyor, yardım etsin!››
9Spustiltě se na Hospodina, nechť ho vysvobodí; nechať jej vytrhne, poněvadž se mu v něm zalíbilo.
9Oysa beni ana rahminden çıkaran,Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.
10Ješto ty jsi, kterýž jsi mne vyvedl z života, ustaviv mne v doufání při prsích matky mé.
10Doğuşumdan beri sana teslim edildim,Ana rahminden beri Tanrım sensin.
11Na tebeť jsem uvržen od narození svého, od života matky mé Bůh můj ty jsi.
11Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda,Yardım edecek kimse yok.
12Nevzdalujž se ode mne, nebo ssoužení blízké jest, a nemám spomocníka.
12Boğalar kuşatıyor beni,Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.
13Obkličujíť mne býkové mnozí, silní volové z Bázan obstupují mne.
13Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibiAğızlarını açıyorlar bana.
14Otvírají na mne ústa svá, jako lev rozsapávající a řvoucí.
14Su gibi dökülüyorum,Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.
15Jako voda rozplynul jsem se, a rozstoupily se všecky kosti mé, a srdce mé jako vosk rozpustilo se u prostřed vnitřností mých.
15Gücüm çömlek parçası gibi kurudu,Dilim damağıma yapışıyor;Beni ölüm toprağına yatırdın.
16Vyprahla jako střepina síla má, a jazyk můj přilnul k dásním mým, anobrž v prachu smrti položils mne.
16Köpekler kuşatıyor beni,Kötüler sürüsü çevremi sarıyor,Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.
17Nebo psi obskočili mne, rota zlostníků oblehla mne, zprobijeli ruce mé i nohy mé.
17Bütün kemiklerimi sayar oldum,Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.
18Mohl bych sčísti všecky kosti své, oni pak hledí na mne, a dívají se mi.
18Giysilerimi aralarında paylaşıyor,Elbisem için kura çekiyorlar.
19Dělí mezi sebou roucha má, a o můj oděv mecí los.
19Ama sen, ya RAB, uzak durma;Ey gücüm benim, yardımıma koş!
20Ale ty, Hospodine, nevzdalujž se, sílo má, přispěj k spomožení mému.
20Canımı kılıçtan,Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!
21Vychvať od meče duši mou, a z moci psů jedinkou mou.
21Kurtar beni aslanın ağzından,Yaban öküzlerinin boynuzundan.Yanıt ver bana!
22Zachovej mne od úst lva, a od rohů jednorožcových vyprosť mne.
22Adını kardeşlerime duyurayım,Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:
23I budu vypravovati bratřím svým o jménu tvém, u prostřed shromáždění chváliti tě budu, řka:
23Ey sizler, RABden korkanlar, Ona övgüler sunun!Ey Yakup soyu, Onu yüceltin!Ey İsrail soyu, Ona saygı gösterin!
24Kteříž se bojíte Hospodina, chvalte jej, všecko símě Jákobovo ctěte jej, a boj se ho všecka rodino Izraelova.
24Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı,Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi;Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.
25Nebo nepohrdá, ani se odvrací od trápení ztrápeného, aniž skrývá tváři své od něho, nýbrž když k němu volá, vyslýchá jej.
25Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta,Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.
26O tobě chvála má v shromáždění velikém, sliby své plniti budu před těmi, kteříž se bojí tebe.
26Yoksullar yiyip doyacak,RABbe yönelenler Ona övgü sunacak.Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!
27Jísti budou tiší a nasyceni budou, chváliti budou Hospodina ti, kteříž ho hledají, živo bude srdce vaše na věky.
27Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RABbe dönecek,Ulusların bütün soyları Onun önünde yere kapanacak.
28Rozpomenou a obrátí se k Hospodinu všecky končiny země, a skláněti se budou před ním všecky čeledi národů.
28Çünkü egemenlik RABbindir,Ulusları O yönetir.
29Nebo Hospodinovo jest království, a onť panuje nad národy.
29Yeryüzündeki bütün zenginler doyacakVe Onun önünde yere kapanacak,Toprağa gidenler,Ölümlerine engel olamayanlar,Eğilecekler Onun önünde.
30Jísti budou a skláněti se před ním všickni tuční země, jemu se klaněti budou všickni sstupující do prachu, a kteříž duše své nemohou při životu zachovati.
30Gelecek kuşaklar Ona kulluk edecek,Rab yeni kuşaklara anlatılacak.
31Símě jejich sloužiti mu bude, a přičteno bude ku Pánu v každém věku. [ (Psalms 22:32) Přijdouť, a lidu, kterýž z nich vyjde, vypravovati budou spravedlnost jeho; nebo ji skutkem vykonal. ]
31O'nun kurtarışını,‹‹Rab yaptı bunları›› diyerek,Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.