Welsh

Young`s Literal Translation

2 Corinthians

12

1 Y mae'n rhaid imi ymffrostio. Ni wna ddim lles, ond af ymlaen i s�n am weledigaethau a datguddiadau a roddwyd i mi gan yr Arglwydd.
1To boast, really, is not profitable for me, for I will come to visions and revelations of the Lord.
2 Gwn am ddyn yng Nghrist a gipiwyd, bedair blynedd ar ddeg yn �l, i fyny i'r drydedd nef � ai yn y corff, ai allan o'r corff, ni wn; y mae Duw'n gwybod.
2I have known a man in Christ, fourteen years ago — whether in the body I have not known, whether out of the body I have not known, God hath known — such an one being caught away unto the third heaven;
3 Gwn i'r dyn hwnnw gael ei gipio i fyny i Baradwys � ai yn y corff, ai allan o'r corff, ni wn; y mae Duw'n gwybod.
3and I have known such a man — whether in the body, whether out of the body, I have not known, God hath known, —
4 Ac fe glywodd draethu'r anhraethadwy, geiriau nad oes hawl gan neb dynol i'w llefaru.
4that he was caught away to the paradise, and heard unutterable sayings, that it is not possible for man to speak.
5 Am hwnnw yr wyf yn ymffrostio; amdanaf fy hun nid ymffrostiaf, ar wah�n i'm gwendidau.
5Of such an one I will boast, and of myself I will not boast, except in my infirmities,
6 Ond os dewisaf ymffrostio, ni byddaf ff�l, oherwydd dweud y gwir y byddaf. Ond ymatal a wnaf, rhag i neb feddwl mwy ohonof na'r hyn y mae'n ei weld ynof neu'n ei glywed gennyf.
6for if I may wish to boast, I shall not be a fool, for truth I will say; but I forebear, lest any one in regard to me may think anything above what he doth see me, or doth hear anything of me;
7 A rhag i mi ymddyrchafu o achos rhyfeddod y pethau a ddatguddiwyd imi, rhoddwyd draenen yn fy nghnawd, cennad oddi wrth Satan, i'm poeni, rhag imi ymddyrchafu.
7and that by the exceeding greatness of the revelations I might not be exalted overmuch, there was given to me a thorn in the flesh, a messenger of the Adversary, that he might buffet me, that I might not be exalted overmuch.
8 Ynglu375?n � hyn deisyfais ar yr Arglwydd dair gwaith ar iddo'i symud oddi wrthyf.
8Concerning this thing thrice the Lord did I call upon, that it might depart from me,
9 Ond dywedodd wrthyf, "Digon i ti fy ngras i; mewn gwendid y daw fy nerth i'w anterth." Felly, yn llawen iawn fe ymffrostiaf fwyfwy yn fy ngwendidau, er mwyn i nerth Crist orffwys arnaf.
9and He said to me, `Sufficient for thee is My grace, for My power in infirmity is perfected;` most gladly, therefore, will I rather boast in my infirmities, that the power of the Christ may rest on me:
10 Am hynny, yr wyf yn ymhyfrydu, er mwyn Crist, mewn gwendid, sarhad, gofid, erledigaeth, a chyfyngder. Oherwydd pan wyf wan, yna rwyf gryf.
10wherefore I am well pleased in infirmities, in damages, in necessities, in persecutions, in distresses — for Christ; for whenever I am infirm, then I am powerful;
11 Euthum yn ff�l, ond chwi a'm gyrrodd i hyn. Oherwydd dylaswn i gael fy nghanmol gennych chwi. Nid wyf fi yn �l mewn dim i'r archapostolion hyn, hyd yn oed os nad wyf fi'n ddim.
11I have become a fool — boasting; ye — ye did compel me; for I ought by you to have been commended, for in nothing was I behind the very chiefest apostles — even if I am nothing.
12 Cyflawnwyd arwyddion apostol yn eich plith gyda dyfalbarhad cyson, mewn arwyddion a rhyfeddodau a gwyrthiau nerthol.
12The signs, indeed, of the apostle were wrought among you in all patience, in signs, and wonders, and mighty deeds,
13 Ym mha beth y bu'n waeth arnoch chwi na'r eglwysi eraill, ond yn hyn, na f�m i yn faich arnoch chwi? Maddeuwch imi y camwedd hwn.
13for what is there in which ye were inferior to the rest of the assemblies, except that I myself was not a burden to you? forgive me this injustice!
14 Dyma fi'n barod i ddod atoch y drydedd waith. Ac nid wyf am fod yn faich arnoch. Oherwydd chwi yr wyf yn eu ceisio, nid eich eiddo; nid y plant a ddylai ddarparu ar gyfer eu rhieni, ond y rhieni ar gyfer eu plant.
14Lo, a third time I am ready to come unto you, and I will not be a burden to you, for I seek not yours, but you, for the children ought not for the parents to lay up, but the parents for the children,
15 Fe wariaf fi fy eiddo yn llawen, ac fe'm gwariaf fy hunan i'r eithaf, dros eich eneidiau chwi. Os wyf fi'n eich caru chwi'n fwy, a wyf fi i gael fy ngharu'n llai?
15and I most gladly will spend and be entirely spent for your souls, even if, more abundantly loving you, less I am loved.
16 Ond, a chaniat�u na f�m i'n dreth arnoch, eto honnir imi fod yn ddigon cyfrwys i'ch dal trwy ddichell.
16And be it [so], I — I did not burden you, but being crafty, with guile I did take you;
17 A fanteisiais arnoch trwy unrhyw un o'r rhai a anfonais atoch?
17any one of those whom I have sent unto you — by him did I take advantage of you?
18 Deisyfais ar Titus fynd atoch, ac anfonais ein brawd gydag ef. A fanteisiodd Titus arnoch? Onid ymddwyn yn yr un ysbryd a wnaethom ni, ac onid dilyn yr un llwybrau?
18I entreated Titus, and did send with [him] the brother; did Titus take advantage of you? in the same spirit did we not walk? — did we not in the same steps?
19 A ydych yn tybio drwy'r amser mai ein hamddiffyn ein hunain i chwi yr ydym? Gerbron Duw yr ydym yn llefaru, yng Nghrist, a'r cwbl er adeiladaeth i chwi, fy nghyfeillion annwyl.
19Again, think ye that to you we are making defence? before God in Christ do we speak; and the all things, beloved, [are] for your up-building,
20 Oherwydd y mae arnaf ofn na chaf chwi, pan ddof, fel y dymunwn ichwi fod, ac na'm ceir innau chwaith fel y dymunech chwi imi fod. Yr wyf yn ofni y bydd cynnen, eiddigedd, llidio, ymgiprys, difenwi, clebran, ymchwyddo, terfysgu.
20for I fear lest, having come, not such as I wish I may find you, and I — I may be found by you such as ye do not wish, lest there be strifes, envyings, wraths, revelries, evil-speakings, whisperings, puffings up, insurrections,
21 Yr wyf yn ofni rhag i'm Duw, pan ddof drachefn, fy narostwng o'ch blaen, a rhag imi orfod galaru dros lawer a oedd wedi pechu gynt, a heb edifarhau am yr amhurdeb a'r anfoesoldeb rhywiol a'r anlladrwydd a wnaethant.
21lest again having come, my God may humble me in regard to you, and I may bewail many of those having sinned before, and not having reformed concerning the uncleanness, and whoredom, and lasciviousness, that they did practise.