1 1 Salm. I Ddafydd, pan ffodd rhag ei fab Absalom.0 ARGLWYDD, mor lluosog yw fy ngwrthwynebwyr! Y mae llawer yn codi yn f'erbyn,
1Taaveti laul, kui ta oma poja Absalomi eest põgenes:
2 a llawer yn dweud amdanaf, "Ni chaiff waredigaeth yn Nuw." Sela.
2Issand, kui palju on mul vaenlasi, palju on neid, kes tõusevad mu vastu.
3 Ond yr wyt ti, ARGLWYDD, yn darian i mi, yn ogoniant i mi ac yn fy nyrchafu.
3Paljud ütlevad mu hingele: 'Ei ole temal päästet Jumalas!' Sela.
4 Gwaeddaf yn uchel ar yr ARGLWYDD, ac etyb fi o'i fynydd sanctaidd. Sela.
4Aga sina, Issand, oled kilbiks mu ees, minu au, sa tõstad mu pea üles.
5 Yr wyf yn gorwedd ac yn cysgu, ac yna'n deffro am fod yr ARGLWYDD yn fy nghynnal.
5Oma häälega ma hüüan Issanda poole ja ta vastab minule oma pühalt mäelt. Sela.
6 Nid ofnwn pe bai myrddiwn o bobl yn ymosod arnaf o bob tu.
6Ma heitsin maha ja uinusin; ma ärkasin unest, sest Issand toetab mind.
7 Cyfod, ARGLWYDD; gwareda fi, O fy Nuw. Byddi'n taro fy holl elynion yn eu hwyneb, ac yn torri dannedd y drygionus.
7Ei ma karda rahva musttuhandeid, kes igalt poolt on endid seadnud minu vastu.
8 I'r ARGLWYDD y perthyn gwaredigaeth; bydded dy fendith ar dy bobl. Sela.
8Tõuse, Issand, päästa mind, mu Jumal! Sest kõiki mu vaenlasi oled sa löönud vastu lõugu, sa oled murdnud õelate hambad.
9Issanda käes on pääste. Su rahvale tulgu sinu õnnistus! Sela.