1 Y mae'r ARGLWYDD yn frenin; gorfoledded y ddaear, bydded ynysoedd lawer yn llawen.
1Issand on kuningas, maa ilutsegu! Rõõmustagu saarte hulk!
2 Y mae cymylau a thywyllwch o'i amgylch, cyfiawnder a barn yn sylfaen i'w orsedd.
2Pilved ja pimedus on tema ümber, õigus ja õiglus on ta aujärje alus.
3 Y mae t�n yn mynd o'i flaen, ac yn llosgi ei elynion oddi amgylch.
3Tuli käib tema palge ees ja põletab vaenlased tema ümber.
4 Y mae ei fellt yn goleuo'r byd, a'r ddaear yn gweld ac yn crynu.
4Tema välgud valgustavad maailma, maa näeb ning vabiseb.
5 Y mae'r mynyddoedd yn toddi fel cwyr o flaen yr ARGLWYDD, o flaen Arglwydd yr holl ddaear.
5Mäed sulavad nagu vaha Issanda ees, kogu ilmamaa Issanda ees.
6 Y mae'r nefoedd yn cyhoeddi ei gyfiawnder, a'r holl bobloedd yn gweld ei ogoniant.
6Taevad kuulutavad tema õigust ja kõik rahvad näevad tema au.
7 Bydded cywilydd ar yr holl addolwyr delwau sy'n ymffrostio mewn eilunod; ymgrymwch iddo ef, yr holl dduwiau.
7Häbi tunnevad kõik kujude kummardajad, kes kiitlevad ebajumalaist. Kummardage teda, kõik jumalad!
8 Clywodd Seion a llawenhau, ac yr oedd trefi Jwda yn gorfoleddu o achos dy farnedigaethau, O ARGLWYDD.
8Siion kuuleb seda ja rõõmustab, ja Juuda tütred ilutsevad sinu õiglastest kohtuotsustest, Issand.
9 Oherwydd yr wyt ti, ARGLWYDD, yn oruchaf dros yr holl ddaear; yr wyt wedi dy ddyrchafu'n uwch o lawer na'r holl dduwiau.
9Sest sina, Issand, oled Kõigekõrgem üle kogu ilmamaa, sa oled väga ülendatud üle kõigi jumalate.
10 Y mae'r ARGLWYDD yn caru'r rhai sy'n cas�u drygioni, y mae'n cadw bywydau ei ffyddloniaid, ac yn eu gwaredu o ddwylo'r drygionus.
10Teie, kes armastate Issandat, vihake kurja! Tema hoiab oma vagade hingi, ta kisub nad ära õelate käest.
11 Heuwyd goleuni ar y cyfiawn, a llawenydd ar yr uniawn o galon.
11Valgus koidab õigele ja rõõm neile, kes õiglased südamelt.
12 Llawenhewch yn yr ARGLWYDD, rai cyfiawn, a moliannwch ei enw sanctaidd.
12Rõõmustage Issandas, te õiged, ja tänage tema püha nime!