¹ Gwae y rhai sydd mewn esmwythyd yn Seion, y rhai sy'n teimlo'n ddiogel ar Fynydd Samaria, gwu375?r mawr y genedl bennaf, y rhai y mae tu375? Israel yn troi atynt.

¹Vargas tiems, kurie nerūpestingai gyvena Sione ir pasitiki Samarijos kalnu, kurie vadinami tautų pažiba, pas kuriuos susirinko Izraelio namai.

² Ewch trosodd i Calne ac edrychwch; oddi yno ewch i Hamath fawr, ac yna i lawr i Gath y Philistiaid. A ydynt yn well na'ch teyrnasoedd chwi? A yw eu tiriogaeth yn fwy na'r eiddoch chwi?

²Eikite į Kalnę ir pasižiūrėkite; iš ten į didįjį miestą Hamatą, o po to nusileiskite į filistinų Gatą. Ar jūs geresni už šitas karalystes, ar jūsų kraštas didesnis už jų kraštus?

³ Chwi, sy'n ceisio pellhau'r dydd drwg, ond yn dwyn teyrnasiad trais yn nes;

³Jūs nenorite galvoti apie nelaimės dieną, tačiau priartinate smurto viešpatavimą!

⁴ yn gorwedd ar welyau ifori ac yn ymestyn ar eich matresi; yn gwledda ar u373?yn o'r ddiadell ac ar y lloi pasgedig;

⁴Jūs gulite dramblio kaulo lovose ir išsitiesiate pataluose, valgote ėriukus iš bandos ir veršius iš gardo.

⁵ yn canu maswedd i sain y nabl, ac fel Dafydd yn dyfeisio offerynnau cerdd;

⁵Jūs dainuojate, pritariant arfoms, ir kuriate muzikos kūrinius, lygindamiesi su Dovydu.

⁶ yn yfed gwin fesul powlennaid, ac yn eich iro'ch hunain �'r olew gorau; ond heb boeni am ddinistr Joseff!

⁶Jūs geriate vyną iš taurių ir tepatės geriausiu aliejumi, bet nesisielojate dėl Juozapo nelaimių.

⁷ Felly, yn awr, chwi fydd y cyntaf i'r gaethglud; derfydd am rialtwch y rhai sy'n gorweddian.

⁷Todėl jie pirmieji eis į nelaisvę ir pasibaigs tų, kurie gulėjo išsitiesę, lėbavimas.

⁸ Tyngodd yr Arglwydd DDUW iddo'i hun; medd yr ARGLWYDD, Duw'r Lluoedd: "Yr wyf yn ffieiddio balchder Jacob, ac yn cas�u ei geyrydd; gadawaf y ddinas a phopeth sydd ynddi."

⁸Viešpats Dievas prisiekė savimi: “Aš bjauriuosi Jokūbo puikybe, nekenčiu jo rūmų ir atiduosiu miestą priešams su viskuo, kas jame yra”.

⁹ Os gadewir deg o bobl mewn un tu375?, byddant farw.

⁹Ir jei liks dešimt žmonių vienuose namuose, jie mirs!

¹⁰ Pan ddaw perthynas, sydd am losgi un ohonynt, yno i'w godi a dwyn ei gorff allan o'r tu375?, a dweud wrth un sydd yng nghanol y tu375?, "A oes rhywun gyda thi?" fe ddywed yntau, "Nac oes." Yna fe ddywed, "Taw! Nid yw enw'r ARGLWYDD i'w grybwyll."

¹⁰Paims juos giminaitis ar tas, kuris degina kūnus, ir išneš lavonus iš namų, ir sakys likusiam namuose: “Ar dar yra gyvų su tavimi?”, tas atsakys: “Nėra!” Ir jis sakys: “Tylėk! Negalima minėti Viešpaties vardo”.

¹¹ Wele, yr ARGLWYDD sy'n gorchymyn; bydd yn taro'r plasty yn deilchion a'r bwthyn yn siwrwd.

¹¹Viešpats įsakys paversti didžiuosius namus griuvėsiais, o mažuosius sudaužyti į šipulius.

¹² A garlama meirch ar graig? A ellir aredig m�r ag ychen? Ond troesoch chwi farn yn wenwyn, a ffrwyth cyfiawnder yn wermod.

¹²Argi žirgai bėga uolomis? Argi jas aria jaučiais? Tačiau jūs pavertėte teisingumą nuodais ir teisumo vaisių­kartėliu.

¹³ Llawenhau yr ydych am Lo-debar, a dweud, "Onid trwy ein nerth ein hunain y cymerasom ni Carnaim?"

¹³“Vargas tiems, kurie džiaugiasi niekais ir sako: ‘Ar ne savo jėgomis tapome galingi?’

¹⁴ "Wele, yr wyf yn codi cenedl yn eich erbyn, tu375? Israel," medd ARGLWYDD Dduw'r Lluoedd, "ac fe'ch gorthrymant o Lebo-hamath hyd at afon yr Araba."

¹⁴Izraelio namai, Aš sukelsiu prieš jus tautą, kuri pavergs jus nuo Hamato iki dykumos upelio”,­sako Viešpats, kareivijų Dievas.