1 Y mae tymor i bob peth, ac amser i bob gorchwyl dan y nef:
1Viskam yra laikas, metas kiekvienam įvykiui po dangumi.
2 amser i eni, ac amser i farw, amser i blannu, ac amser i ddiwreiddio'r hyn a blannwyd;
2Yra laikas gimti ir mirti; laikas sodinti ir rauti, kas pasodinta.
3 amser i ladd, ac amser i iach�u, amser i dynnu i lawr, ac amser i adeiladu;
3Yra laikas žudyti ir gydyti; laikas griauti ir statyti.
4 amser i wylo, ac amser i chwerthin, amser i alaru, ac amser i ddawnsio;
4Yra laikas verkti ir juoktis; laikas gedėti ir šokti.
5 amser i daflu cerrig, ac amser i'w casglu, amser i gofleidio, ac amser i ymatal;
5Yra laikas mėtyti akmenis ir juos vėl surinkti; laikas apkabinti ir susilaikyti nuo apkabinimo.
6 amser i geisio, ac amser i golli, amser i gadw, ac amser i daflu ymaith;
6Yra laikas įgyti ir prarasti; laikas laikyti ir išmesti.
7 amser i rwygo, ac amser i drwsio, amser i dewi, ac amser i siarad;
7Yra laikas perplėšti ir susiūti; laikas tylėti ir kalbėti.
8 amser i garu, ac amser i gas�u, amser i ryfel, ac amser i heddwch.
8Yra laikas mylėti ir nekęsti; laikas karui ir taikai.
9 Pa elw a gaiff y gweithiwr wrth lafurio?
9Kokią naudą turi tas, kuris dirba, iš savo triūso?
10 Gwelais y dasg a roddodd Duw i bobl i'w chyflawni.
10Aš regėjau užduotį, kurią Dievas davė žmonių vaikams.
11 Gwnaeth bopeth yn hyfryd yn ei amser, a hefyd rhoddodd dragwyddoldeb yng nghalonnau pobl; eto ni all neb ddirnad yr hyn a wnaeth Duw o'r dechrau i'r diwedd.
11Jis skirtu laiku viską puikiai padarė. Jis įdėjo amžinybę žmogui į širdį, kad nė vienas žmogus nesuvoktų Dievo darbų nuo pradžios iki galo.
12 Yr wyf yn gwybod nad oes dim yn well i bobl mewn bywyd na bod yn llawen a gwneud da,
12Aš supratau, kad žmonėms nėra nieko geresnio, kaip linksmintis ir daryti gera savo gyvenime.
13 a gwn mai rhodd Duw yw fod pob un yn bwyta ac yn yfed ac yn cael mwynhad o'i holl lafur.
13Tai yra Dievo dovana, kad žmogus valgo, geria ir džiaugiasi savo darbo gėrybėmis.
14 Yr wyf yn gwybod hefyd fod y cyfan a wna Duw yn aros byth; ni ellir ychwanegu ato na thynnu oddi wrtho. Gweithreda Duw fel hyn er mwyn i bobl ei barchu.
14Aš žinau, kad visa, ką Dievas daro, yra amžina,nieko negalima nei pridėti, nei atimti. Dievas daro tai, kad žmonės Jo bijotų.
15 Y mae'r hyn sy'n bod wedi bod eisoes, a'r hyn sydd i ddod hefyd wedi bod eisoes, ac y mae Duw yn chwilio am yr hyn a ddiflannodd.
15Kas buvo, tas ir yra, o kas bus, jau yra buvę. Dievas pašaukia praeitį.
16 Hefyd gwelais dan yr haul fod drygioni wedi cymryd lle barn a chyfiawnder.
16Aš mačiau po saule: teismo vietojenedorybė, teisingumo vietojeneteisybė.
17 Ond dywedais wrthyf fy hun, "Bydd Duw yn barnu'r cyfiawn a'r drygionus, oherwydd y mae wedi trefnu amser i bob gorchwyl a gwaith."
17Tariau savo širdyje: “Dievas teis teisųjį ir nedorėlį, nes Jis paskyrė laiką kiekvienam įvykiui ir darbui”.
18 Dywedais wrthyf fy hun, "Y mae Duw yn profi pobl er mwyn iddynt weld eu bod fel yr anifeiliaid."
18Aš galvojau savo širdyje apie žmones: “Dievas bando juos ir leidžia jiems suprasti, kad jie patys iš savęs tėra gyvuliai”.
19 Oherwydd yr un peth a ddigwydd i bobl ac anifeiliaid, yr un yw eu tynged; y mae'r naill fel y llall yn marw. Yr un anadl sydd ynddynt i gyd; nid oes gan neb dynol fantais dros anifail. Y mae hyn i gyd yn wagedd.
19Žmonėms atsitinka kaip ir gyvuliams: kaip vieni miršta, taip ir kiti, ir visi vienodai kvėpuoja. Žmogus nėra pranašesnis už gyvulius; viskas yra tuštybė.
20 Y maent i gyd yn mynd i'r un lle; daethant i gyd o'r llwch, ac i'r llwch y maent yn dychwelyd.
20Visi eina į vieną vietą; visi yra iš dulkių ir vėl pavirs dulkėmis.
21 Pwy sy'n gwybod a yw ysbryd dynol yn mynd i fyny ac ysbryd anifail yn mynd i lawr i'r ddaear?
21Kas žino žmogaus dvasią, kuri kyla aukštyn, ir gyvulių kvapą, kuris eina žemyn, į žemę?
22 Yna gwelais nad oes dim yn well i rywun na'i fwynhau ei hun yn ei waith, oherwydd dyna yw ei dynged. Pwy all wneud iddo weld beth fydd ar ei �l?
22Aš supratau, kad žmogui nėra nieko geresnio, kaip džiaugtis savo darbais, nes tai yra jo dalia. Nes kas gi jam parodys, kas bus po jo?