¹ Cofia, O ARGLWYDD, beth ddigwyddodd inni; edrych a gw�l ein gwarth.

¹Viešpatie, atsimink, kas įvyko. Pažvelk, atkreipk dėmesį į mūsų vargus.

² Rhoddwyd ein hetifeddiaeth i estroniaid, a'n tai i ddieithriaid.

²Mūsų paveldas ir namai svetimųjų rankose.

³ Yr ydym fel rhai amddifad, heb dadau, a'n mamau fel gweddwon.

³Mes esame našlaičiai, mūsų motinos­našlės;

⁴ Y mae'n rhaid inni dalu am y du373?r a yfwn, a phrynu'r coed a gawn.

⁴privalome pirkti savo vandenį ir mokėti pinigus už savo malkas.

⁵ Y mae iau ar ein gwarrau, ac fe'n gorthrymir; yr ydym wedi blino, ac ni chawn orffwys.

⁵Mus vargina sunkiais darbais ir pavargus neleidžia atsikvėpti.

⁶ Gwnaethom gytundeb �'r Aifft, ac yna ag Asyria, i gael digon o fwyd.

⁶Prašėme pagalbos egiptiečių ir asirų, kad bent duonos gautume.

⁷ Pechodd ein tadau, ond nid ydynt mwyach; ni sy'n dwyn y baich am eu camweddau.

⁷Mūsų tėvai nusikalto, o mes turime nešti jų kaltę.

⁸ Caethweision sy'n llywodraethu arnom, ac nid oes neb i'n hachub o'u gafael.

⁸Vergai viešpatauja mums, ir niekas negali mūsų išvaduoti iš jų rankos.

⁹ Yr ydym yn peryglu'n heinioes wrth gyrchu bwyd, oherwydd y cleddyf yn yr anialwch.

⁹Bijodami kardo dykumoje, mes parsigabenome duonos.

¹⁰ Y mae ein croen wedi duo fel ffwrn oherwydd y dwymyn a achosir gan newyn.

¹⁰Mūsų oda pajuodusi kaip krosnis nuo siaučiančio bado.

¹¹ Treisir gwragedd yn Seion, a merched ifainc yn ninasoedd Jwda.

¹¹Moterys ir mergaitės prievartaujamos Sione ir Judo miestuose.

¹² Crogir llywodraethwyr gerfydd eu dwylo, ac ni pherchir yr henuriaid.

¹²Kunigaikščius jie pakorė, o vyresniųjų negerbia.

¹³ Y mae'r dynion ifainc yn llafurio �'r maen melin, a'r llanciau'n baglu dan bwysau'r coed.

¹³Jauni vyrai verčiami girnomis malti, vaikai klumpa po sunkiomis naštomis.

¹⁴ Gadawodd yr henuriaid y porth, a'r gwu375?r ifainc eu cerddoriaeth.

¹⁴Vyresnieji nebesirodo prie miesto vartų, ir vaikai nebesusirenka žaisti.

¹⁵ Diflannodd llawenydd o'n calonnau, a throdd ein dawnsio yn alar.

¹⁵Mūsų širdies džiaugsmas dingo, žaidimai virto liūdesiu.

¹⁶ Syrthiodd y goron oddi ar ein pen; gwae ni, oherwydd pechasom.

¹⁶Karūna nuo galvos nukrito. Vargas mums, nes mes nusikaltome.

¹⁷ Dyma pam y mae ein calon yn gystuddiol, ac oherwydd hyn y pylodd ein llygaid:

¹⁷Todėl mūsų širdis alpsta, akys aptemo.

¹⁸ am fod Mynydd Seion wedi mynd yn ddiffeithwch, a'r siacaliaid yn prowla yno am ysglyfaeth.

¹⁸Siono kalnas apleistas, lapės gyvena jame.

¹⁹ Yr wyt ti, O ARGLWYDD, wedi dy orseddu am byth, ac y mae dy orsedd o genhedlaeth i genhedlaeth.

¹⁹Bet Tu, Viešpatie, pasilieki per amžius. Tavo sostas lieka kartų kartoms.

²⁰ Pam yr wyt yn ein hanghofio o hyd, ac wedi'n gwrthod am amser mor faith?

²⁰Kodėl Tu mus taip ilgai užmiršai ir palikai?

²¹ ARGLWYDD, tyn ni'n �l atat, ac fe ddychwelwn; adnewydda ein dyddiau fel yn yr amser a fu,

²¹Viešpatie, sugrąžink mus pas save, ir mes sugrįšime. Atnaujink mus kaip anomis dienomis!

²² os nad wyt wedi'n gwrthod yn llwyr, ac yn ddig iawn wrthym.

²²Argi Tu mus visiškai atstūmei ir rūstausi amžinai?