Welsh

Lithuanian

Proverbs

22

1 Mwy dymunol yw enw da na chyfoeth lawer, a gwell yw parch nag arian ac aur.
1Geras vardas yra vertingesnis už didelius turtus, o palankumas­už sidabrą ir auksą.
2 Y mae un peth yn gyffredin i gyfoethog a thlawd: yr ARGLWYDD a'u creodd ill dau.
2Turtuolis ir vargšas turi bendra: juos abu sutvėrė Viešpats.
3 Y mae'r craff yn gweld perygl ac yn ei osgoi, ond y gwirion yn mynd rhagddo ac yn talu am hynny.
3Supratingas numato pavojų ir pasislepia, o neišmanėlis eina ir nukenčia.
4 Gwobr gostyngeiddrwydd ac ofn yr ARGLWYDD yw cyfoeth, anrhydedd a bywyd.
4Nusižeminimas ir Viešpaties baimė atneša turtus, garbę ir gyvenimą.
5 Y mae drain a maglau ar ffordd y gwrthnysig, ond y mae'r un gwyliadwrus yn cadw draw oddi wrthynt.
5Veidmainio kelias pilnas erškėčių ir žabangų; kas saugo savo gyvybę, išvengs jų.
6 Hyffordda blentyn ar ddechrau ei daith, ac ni thry oddi wrthi pan heneiddia.
6Parodyk vaikui kelią, kuriuo jis turi eiti, tai ir pasenęs jis nenukryps nuo jo.
7 Y mae'r cyfoethog yn rheoli'r tlawd, ac y mae'r benthyciwr yn was i'r echwynnwr.
7Turtingas viešpatauja vargšui; skolininkas tampa skolintojo vergu.
8 Y mae'r un sy'n hau anghyfiawnder yn medi gofid, a bydd gwialen ei ymffrost yn methu.
8Kas sėja neteisybę, pjauna nelaimes; jo pykčio rykštė plaka jį.
9 Bendithir yr un hael am ei fod yn rhannu ei fara i'r tlawd.
9Dosnus žmogus bus palaimintas, nes jis dalinasi savo duona su beturčiu.
10 Bwrw allan y gwatwarwr, a cheir terfyn ar ymryson, a diwedd ar ddadlau a gwawd.
10Išmesk niekintoją, ir liausis vaidai, barniai ir priekaištai.
11 Yr un sy'n hoffi purdeb meddwl a geiriau grasol, y mae ef yn gyfaill i frenin.
11Kas mėgsta širdies tyrumą ir yra maloningas kalboje, tas draugaus su karaliumi.
12 Y mae llygaid yr ARGLWYDD yn gwarchod deall, ond y mae ef yn dymchwel geiriau twyllwr.
12Viešpats saugo pažinimą, bet neištikimojo žodžius Jis paverčia niekais.
13 Dywed y diog, "Y mae llew y tu allan; fe'm lleddir yn y stryd."
13Tinginys sako: “Liūtas yra lauke, jis sudraskys mane gatvėje!”
14 Y mae genau'r wraig ddieithr fel pwll dwfn; y mae'r un a ddigiodd yr ARGLWYDD yn syrthio iddo.
14Svetimos moters lūpos­gili duobė; tas, kuriuo Viešpats bjaurisi, įkris į ją.
15 Y mae ffolineb ynghlwm wrth feddwl plentyn, ond y mae gwialen disgyblaeth yn ei yrru oddi wrtho.
15Kvailystė prisirišusi prie vaiko širdies, bet pamokymo rykštė išvaro ją.
16 Y sawl sy'n gorthrymu'r tlawd i geisio elw iddo'i hun, ac yn rhoi i'r cyfoethog, bydd hwnnw'n diweddu mewn angen.
16Kas skriaudžia beturtį, norėdamas praturtėti, ir kas duoda turtingam, pats nuskurs.
17 Rho sylw, a gwrando ar eiriau'r doethion, a gosod dy feddwl ar fy neall;
17Atidžiai klausykis išminčių žodžių, palenk savo širdį prie mano pažinimo.
18 oherwydd y mae'n werth iti eu cadw yn dy galon, ac iddynt oll gael eu sicrhau ar dy wefusau.
18Tau bus malonu laikyti juos savo širdyje, ir jie tiks tavo lūpose.
19 Er mwyn i ti roi dy hyder yn yr ARGLWYDD yr wyf yn eu dysgu iti heddiw � ie, i ti!
19Šiandien tave mokau, kad tu galėtum pasitikėti Viešpačiu.
20 Onid wyf wedi ysgrifennu iti ddeg ar hugain o ddywediadau, yn llawn cyngor a deall,
20Ar aš neužrašiau tau prakilnių dalykų apie patarimus ir pažinimą,
21 i ddysgu iti wirionedd geiriau cywir, fel y gelli roi ateb cywir i'r rhai a'th anfonodd?
21kad pamokyčiau tave tiesos žodžių tikrumo ir tu galėtum duoti atsakymą tiems, kurie klaus tavęs?
22 Paid ag ysbeilio'r tlawd am ei fod yn dlawd, a phaid � sathru'r anghenus yn y porth;
22Neapiplėšk beturčių dėl to, kad jie yra beturčiai, ir neskriausk nukentėjusiojo teisme,
23 oherwydd bydd yr ARGLWYDD yn dadlau eu hachos, ac yn difetha'r rhai sy'n eu difetha hwy.
23nes Viešpats gins jų bylą ir išplėš sielą tų, kurie juos plėšė.
24 Paid � chyfeillachu � neb a chanddo dymer ddrwg, nac aros yng nghwmni'r dicllon,
24Nedraugauk su pikčiurna ir neik su ūmiu žmogumi,
25 rhag iti ddysgu ei ffordd, a'th gael dy hun mewn magl.
25kad neišmoktum jo kelių ir nepastatytum spąstų savo sielai.
26 Paid � rhoi gwystl, a mynd yn feichiau am ddyledion;
26Nebūk iš tų, kurie paduoda ranką, laiduodami už svetimą skolą;
27 os na fydd gennyt ddim i dalu, oni chymerir dy wely oddi arnat?
27jei negalėsi sumokėti, kodėl iš tavęs turėtų atimti tavo guolį?
28 Paid � symud yr hen derfynau a osodwyd gan dy hynafiaid.
28Nepakeisk senų žemės ribų, kurias tavo tėvai nustatė.
29 Gwelaist un medrus yn ei waith; bydd yn gwasanaethu brenhinoedd, ond ni fydd yn gwasanaethu pobl ddibwys.
29Ar matei stropaus žmogaus darbą? Jis stovės prieš karalių, jam nereikės stovėti prieš paprastus žmones.