Welsh

Lithuanian

Psalms

109

1 1 I'r Cyfarwyddwr: i Ddafydd. Salm.0 O Dduw fy moliant, paid � thewi.
1Netylėk, mano gyriaus Dieve.
2 Oherwydd agorasant eu genau drygionus a thwyllodrus yn fy erbyn, a llefaru wrthyf � thafod celwyddog,
2Nedorėlio burna ir klastingojo burna prieš mane atsivėrė. Jie kalba prieš mane melagingais liežuviais.
3 a'm hamgylchu � geiriau casineb, ac ymosod arnaf heb achos.
3Neapykantos žodžiais jie apsupo mane ir puola mane nekaltą.
4 Am fy ngharedigrwydd y'm cyhuddant, a minnau'n gwedd�o drostynt.
4Už mano meilę jie kaltina mane, bet aš meldžiuosi.
5 Talasant imi ddrwg am dda, a chasineb am gariad.
5Piktu už gera jie man atlygina ir neapykanta už meilę.
6 Apwyntier un drwg yn ei erbyn, a chyhuddwr i sefyll ar ei dde.
6Atiduok tokį nedorėlių valiai, te šėtonas stovi jo dešinėje.
7 Pan fernir ef, caffer ef yn euog, ac ystyrier ei weddi'n bechod.
7Teisme tebūna jis pasmerktas, jo malda tebūna nuodėmė.
8 Bydded ei ddyddiau'n ychydig, a chymered arall ei swydd;
8Tebūna jo gyvenimas trumpas. Jo tarnystę tegauna kitas.
9 bydded ei blant yn amddifad a'i wraig yn weddw.
9Jo vaikai tepalieka našlaičiais ir žmona­našle.
10 Crwydred ei blant i gardota � wedi eu troi allan o'u hadfeilion.
10Elgetomis ir benamiais tegu tampa jo vaikai, tebūna jie išmesti iš savų sunaikintų namų.
11 Cymered y benthyciwr bopeth sydd ganddo, a dyged estroniaid ei enillion.
11Skolintojas tepasiglemžia jo turtą ir svetimieji jo uždarbį teišgrobsto.
12 Na fydded i neb drugarhau wrtho, na gwneud ffafr �'i blant amddifad.
12Nė vienas jo tenesigaili ir tenebūna kas užjaustų jo našlaičius.
13 Torrer ymaith ei linach, a'i henw wedi ei ddileu o fewn cenhedlaeth.
13Jo palikuonys tesunyksta. Kitoje kartoje teišdyla jų vardas.
14 Dyger i gof ddrygioni ei hynafiaid gerbron yr ARGLWYDD, ac na ddileer pechodau ei fam.
14Viešpats teatsimena jo tėvų kaltes, ir jo motinos nuodėmė tenebūna išdildyta.
15 Bydded hyn mewn cof gan yr ARGLWYDD yn wastad, a bydded iddo dorri ymaith eu coffa o'r tir.
15Tegu nuolat Viešpats juos stebi, kad nuo žemės nušluotų jų atminimą.
16 Oherwydd ni chofiodd hwn fod yn ffyddlon, ond erlidiodd y gorthrymedig a'r tlawd, a'r drylliedig o galon hyd angau.
16Nes neparodė jis gailestingumo, bet persekiojo beturtį ir vargšą, kėsinosi nužudyti sudužusį širdyje.
17 Carodd felltithio: doed melltith arno yntau. Ni hoffai fendithio; pell y bo bendith oddi wrtho yntau.
17Jis mėgo prakeikimą, tegu jis užklumpa jį; jis nemėgo palaiminimo, tebūna jis toli nuo jo.
18 Gwisgodd felltith amdano fel dilledyn; suddodd i'w gnawd fel du373?r, ac fel olew i'w esgyrn.
18Jis apsivilko prakeikimu kaip drabužiu, todėl kaip vanduo jis teįsisunkia į kūną, kaip aliejus į kaulus.
19 Bydded fel y dillad a wisga, ac fel y gwregys sydd amdano bob amser.
19Jis tebūna jam kaip drabužis, kuris dengia jo kūną, kaip juosta, kuria jis susijuosia.
20 Hyn fyddo t�l yr ARGLWYDD i'm cyhuddwyr, sy'n llefaru drygioni yn fy erbyn.
20Taip tegul užmoka Viešpats mano priešininkams ir tiems, kurie kalba pikta prieš mane.
21 Ond tydi, fy ARGLWYDD Dduw, gweithreda drosof er mwyn dy enw; oherwydd daioni dy gariad, gwareda fi.
21Bet Tu, Viešpatie Dieve, sustiprink mane dėl savojo vardo, gelbėk dėl savo gailestingumo.
22 Yr wyf yn druan a thlawd, a'm calon mewn gwewyr ynof.
22Aš esu vargšas ir beturtis, mano širdis sužeista.
23 Yr wyf yn darfod fel cysgod hwyrddydd; fe'm gyrrir ymaith fel locust.
23Nykstu kaip šešėlis, mane nešioja kaip vėjas skėrį.
24 Y mae fy ngliniau'n wan gan ympryd, a'm corff yn denau o ddiffyg braster.
24Mano keliai nuo pasninko linksta, sulyso mano kūnas.
25 Deuthum yn gyff gwawd iddynt; pan welant fi, ysgydwant eu pennau.
25Aš jiems tapau pajuoka. Matydami mane, jie kraipė galvas.
26 Cynorthwya, fi, O ARGLWYDD fy Nuw, achub fi yn �l dy drugaredd,
26Padėk man, Viešpatie, mano Dieve, išgelbėk mane, būdamas gailestingas.
27 a gad iddynt wybod mai dy law di ydyw, mai ti, ARGLWYDD, a'i gwnaeth.
27Viešpatie, težino jie, jog tai Tavo ranka padarė.
28 Pan f�nt hwy'n melltithio, bendithia di; cywilyddier fy ngwrthwynebwyr, a bydded dy was yn llawen.
28Jie tegul keikia, bet Tu laimink! Kai jie pakyla, tebūna sugėdinti, o Tavo tarnas tesidžiaugia.
29 Gwisger fy nghyhuddwyr � gwarth; bydded eu cywilydd fel mantell amdanynt.
29Teapsivelka mano priešininkai nešlove, juos gėda kaip drabužis teapgaubia.
30 Clodforaf fi yr ARGLWYDD �'m genau, a moliannaf ef yng ngu373?ydd cynulleidfa.
30Savo burna garsiai girsiu Viešpatį, girsiu Jį minioje.
31 Oherwydd saif ef ar ddeheulaw'r tlawd, i'w achub rhag ei gyhuddwyr.
31Jis stovi beturčio dešinėje, gina jį nuo pasmerkėjų.