1 1 I'r Cyfarwyddwr: i Ddafydd. Salm.0 ARGLWYDD, yr wyt wedi fy chwilio a'm hadnabod.
1Viešpatie, Tu ištyrei mane ir pažįsti.
2 Gwyddost ti pa bryd y byddaf yn eistedd ac yn codi; yr wyt wedi deall fy meddwl o bell;
2Tu žinai, kada keliuosi ir kada atsisėdu, Tu supranti mano mintis.
3 yr wyt wedi mesur fy ngherdded a'm gorffwys, ac yr wyt yn gyfarwydd �'m holl ffyrdd.
3Matai, kada vaikštau ir kada ilsiuosi; žinai visus mano kelius.
4 Oherwydd nid oes air ar fy nhafod heb i ti, ARGLWYDD, ei wybod i gyd.
4Dar mano liežuvis nepratarė žodžio, Tu, Viešpatie, jau viską žinai.
5 Yr wyt wedi cau amdanaf yn �l ac ymlaen, ac wedi gosod dy law drosof.
5Apglėbęs laikai mane iš priekio ir iš užpakalio, uždėjai ant manęs savo ranką.
6 Y mae'r wybodaeth hon yn rhy ryfedd i mi; y mae'n rhy uchel i mi ei chyrraedd.
6Toks pažinimas man yra labai nuostabus, ne man pasiekti Tavo aukštybes.
7 I ble yr af oddi wrth dy ysbryd? I ble y ffoaf o'th bresenoldeb?
7Kur nuo Tavo dvasios aš pasislėpsiu, kur nuo Tavo veido pabėgsiu?
8 Os dringaf i'r nefoedd, yr wyt yno; os cyweiriaf wely yn Sheol, yr wyt yno hefyd.
8Jei užkopčiau į dangų, Tu ten. Jei nusileisčiau į pragarą, Tu ten.
9 Os cymeraf adenydd y wawr a thrigo ym mhellafoedd y m�r,
9Jei aušros sparnus pasiėmęs nusileisčiau, kur baigiasi jūros,
10 yno hefyd fe fydd dy law yn fy arwain, a'th ddeheulaw yn fy nghynnal.
10ir ten Tavo ranka vestų mane ir laikytų Tavo dešinė.
11 Os dywedaf, "Yn sicr bydd y tywyllwch yn fy nghuddio, a'r nos yn cau amdanaf",
11Jei sakyčiau: “Tamsa teapdengia mane”, naktis aplinkui mane šviesa pavirstų.
12 eto nid yw tywyllwch yn dywyllwch i ti; y mae'r nos yn goleuo fel dydd, a'r un yw tywyllwch a goleuni.
12Tamsa nepaslepia nuo Tavęs, Tau net naktį šviesu kaip dieną.
13 Ti a greodd fy ymysgaroedd, a'm llunio yng nghroth fy mam.
13Tu mano širdį sukūrei, sutvėrei mane motinos įsčiose.
14 Clodforaf di, oherwydd yr wyt yn ofnadwy a rhyfeddol, ac y mae dy weithredoedd yn rhyfeddol. Yr wyt yn fy adnabod mor dda;
14Girsiu Tave, kad taip nuostabiai ir baimę keliančiai esu sukurtas. Kokie nuostabūs yra Tavo darbai, ir mano siela tai gerai žino.
15 ni chuddiwyd fy ngwneuthuriad oddi wrthyt pan oeddwn yn cael fy ngwneud yn y dirgel, ac yn cael fy llunio yn nyfnderoedd y ddaear.
15Nė vienas kaulas nebuvo paslėptas nuo Tavęs, kai slaptoje buvau padarytas, kai buvau tveriamas žemės gelmėse.
16 Gwelodd dy lygaid fy nefnydd di-lun; y mae'r cyfan wedi ei ysgrifennu yn dy lyfr; cafodd fy nyddiau eu ffurfio pan nad oedd yr un ohonynt.
16Tavo akys matė mane dar negimusį ir Tavo knygoje buvo viskas surašyta: dienos, kurias man skyrei, kai dar nė vienos jų nebuvo.
17 Mor ddwfn i mi yw dy feddyliau, O Dduw, ac mor lluosog eu nifer!
17Brangios man yra Tavo mintys, Dieve, nesuskaitoma jų gausybė!
18 Os cyfrifaf hwy, y maent yn amlach na'r tywod, a phe gorffennwn hynny, byddit ti'n parhau gyda mi.
18Jei mėginčiau skaičiuoti, jų būtų daugiau kaip smėlio. Atsibudęs aš tebesu su Tavimi.
19 Fy Nuw, O na fyddit ti'n lladd y drygionus, fel y byddai rhai gwaedlyd yn troi oddi wrthyf �
19Dieve, Tu tikrai sunaikinsi nedorėlį, kraugeriai, atsitraukite nuo manęs!
20 y rhai sy'n dy herio di yn ddichellgar, ac yn gwrthryfela'n ofer yn dy erbyn.
20Jie nedorai apie Tave kalba, Tavo vardą piktam jie naudoja.
21 Onid wyf yn cas�u, O ARGLWYDD, y rhai sy'n dy gas�u di, ac yn ffieiddio'r rhai sy'n codi yn dy erbyn?
21Aš nekenčiu tų, Viešpatie, kurie Tavęs nekenčia, man bjaurūs tie, kurie prieš Tave sukyla.
22 Yr wyf yn eu cas�u � chas perffaith, ac y maent fel gelynion i mi.
22Aš jų nekenčiu be galo, laikau juos savo priešais.
23 Chwilia fi, O Dduw, iti adnabod fy nghalon; profa fi, iti ddeall fy meddyliau.
23Ištirk mane, Dieve, pažink mano širdį; išbandyk mane ir pažink mano mintis.
24 Edrych a wyf ar ffordd a fydd yn loes i mi, ac arwain fi yn y ffordd dragwyddol.
24Matyk, ar aš einu nedorėlių keliu, ir vesk mane keliu amžinuoju!