¹ 1 Salm. I Ddafydd, pan oedd yn anialwch Jwda.0 O Dduw, ti yw fy Nuw, fe'th geisiaf di; y mae fy enaid yn sychedu amdanat, a'm cnawd yn dihoeni o'th eisiau, fel tir sych a diffaith heb ddu373?r.

¹Dieve, Tu esi mano Dievas! Nuo ankstaus ryto Tavęs ieškau, Tavęs trokšta mano siela, kūnas ilgisi Tavęs kaip sausa ir nualinta žemė be vandens.

² Fel hyn y syllais arnat yn y cysegr, a gweld dy rym a'th ogoniant.

²Šventykloje ieškojau Tavęs, pamačiau Tavo galybę ir šlovę.

³ Y mae dy ffyddlondeb yn well na bywyd; am hynny bydd fy ngwefusau'n dy foliannu.

³Tavo malonė yra geresnė už gyvenimą, todėl mano lūpos girs Tave.

⁴ Fel hyn y byddaf yn dy fendithio trwy fy oes, ac yn codi fy nwylo mewn gweddi yn dy enw.

⁴Šlovinsiu Tave, kol gyvensiu, Tavo vardą minėdamas, kelsiu į Tave rankas.

⁵ Caf fy nigoni, fel pe ar f�r a braster, a moliannaf di � gwefusau llawen.

⁵Mano siela bus pasotinta kaip kaulų smegenimis ir riebalais, lūpos džiaugsmingai girs Tave,

⁶ Pan gofiaf di ar fy ngwely, a myfyrio amdanat yng ngwyliadwriaethau'r nos �

⁶kai prisiminsiu Tave savo lovoje, mąstysiu apie Tave budėdamas naktį.

⁷ fel y buost yn gymorth imi, ac fel yr arhosais yng nghysgod dy adenydd �

⁷Tu buvai man pagalba, todėl aš džiūgausiu Tavo sparnų pavėsyje.

⁸ bydd fy enaid yn glynu wrthyt; a bydd dy ddeheulaw yn fy nghynnal.

⁸Mano siela įsikibo į Tave; Tavo dešinė palaiko mane.

⁹ Ond am y rhai sy'n ceisio difetha fy mywyd, byddant hwy'n suddo i ddyfnderau'r ddaear;

⁹Kurie siekia atimti man gyvybę, nueis į žemės gelmes.

¹⁰ fe'u tynghedir i fin y cleddyf, a byddant yn ysglyfaeth i lwynogod.

¹⁰Jie kris nuo kardo ir taps grobiu šakalams.

¹¹ Ond bydd y brenin yn llawenhau yn Nuw, a bydd pawb sy'n tyngu iddo ef yn gorfoleddu, oherwydd caeir safnau'r rhai celwyddog.

¹¹O karalius džiaugsis Dievu. Girsis kiekvienas, kuris prisiekia Juo, bet melagių burna bus užkimšta.