¹ Y mae'r ARGLWYDD yn frenin; gorfoledded y ddaear, bydded ynysoedd lawer yn llawen.

¹Viešpats karaliauja! Tedžiūgauja žemė! Tesilinksmina salos!

² Y mae cymylau a thywyllwch o'i amgylch, cyfiawnder a barn yn sylfaen i'w orsedd.

²Debesys ir tamsa Jį supa; teisumas ir teisingumas yra Jo sosto pagrindas.

³ Y mae t�n yn mynd o'i flaen, ac yn llosgi ei elynion oddi amgylch.

³Jo priekyje liepsnoja ugnis ir sudegina aplinkui Jo priešus.

⁴ Y mae ei fellt yn goleuo'r byd, a'r ddaear yn gweld ac yn crynu.

⁴Žaibai nušviečia pasaulį. Tai matydama, žemė drebėjo.

⁵ Y mae'r mynyddoedd yn toddi fel cwyr o flaen yr ARGLWYDD, o flaen Arglwydd yr holl ddaear.

⁵Kalnai sutirpo kaip vaškas prieš Viešpatį­visos žemės Valdovą.

⁶ Y mae'r nefoedd yn cyhoeddi ei gyfiawnder, a'r holl bobloedd yn gweld ei ogoniant.

⁶Dangūs skelbia Jo teisumą ir visos tautos mato Jo šlovę.

⁷ Bydded cywilydd ar yr holl addolwyr delwau sy'n ymffrostio mewn eilunod; ymgrymwch iddo ef, yr holl dduwiau.

⁷Bus sugėdinti tie, kurie tarnauja drožiniams, kurie stabais savo giriasi. Garbinkite Jį visi dievai!

⁸ Clywodd Seion a llawenhau, ac yr oedd trefi Jwda yn gorfoleddu o achos dy farnedigaethau, O ARGLWYDD.

⁸Tai girdi Sionas ir džiaugiasi. Viešpatie, dėl Tavo sprendimų džiūgauja Judo dukterys.

⁹ Oherwydd yr wyt ti, ARGLWYDD, yn oruchaf dros yr holl ddaear; yr wyt wedi dy ddyrchafu'n uwch o lawer na'r holl dduwiau.

⁹Viešpatie, Tu esi aukštai virš visos žemės, išaukštintas virš visų dievų!

¹⁰ Y mae'r ARGLWYDD yn caru'r rhai sy'n cas�u drygioni, y mae'n cadw bywydau ei ffyddloniaid, ac yn eu gwaredu o ddwylo'r drygionus.

¹⁰Jūs, kurie mylite Viešpatį, nekęskite pikto; Jis saugo savo šventųjų gyvybes, iš nedorėlių priespaudos išlaisvina juos.

¹¹ Heuwyd goleuni ar y cyfiawn, a llawenydd ar yr uniawn o galon.

¹¹Šviesa sušvinta teisiajam, tiesiaširdžiui­džiaugsmas.

¹² Llawenhewch yn yr ARGLWYDD, rai cyfiawn, a moliannwch ei enw sanctaidd.

¹²Linksminkitės, teisieji, Viešpatyje, dėkokite, prisiminę Jo šventumą.