1 Atebodd Soffar y Naamathiad:
1¶ Ano ra ko Topara Naamati; i mea ia,
2 "Oni ddylid ateb y pentyrru hwn ar eiriau? A gyfiawnheir rhywun siaradus?
2Kaua ranei hei whakautua te tini o nga kupu? A e whakatikaia ranei te tangata ngutu hohoro?
3 A wneir pawb yn fud gan dy faldorddi? A gei di watwar heb neb i'th geryddu?
3Ma au kupu whakapehapeha ranei e nohopuku ai nga tangata? A, ina tawai koe, kaua ranei he tangata e mea i a koe kia whakama?
4 Dywedaist, 'Y mae f'athrawiaeth yn bur, a dilychwin wyf yn d'olwg.'
4E mea ana hoki koe, He tino tika taku whakaako, a he ma ahau ki ou kanohi.
5 O na lefarai Duw, ac agor ei wefusau i siarad � thi,
5Aue, me i korero te Atua, me i puaki mai ona ngutu ki te whakahe i a koe!
6 a hysbysu iti gyfrinachau doethineb, a bod dwy ochr i ddeall! Yna gwybydd fod Duw yn anghofio peth o'th gamwedd.
6Me i whakaaturia mai e ia ki a koe nga mea ngaro o te matauranga, te huhua o nga ara o tana mahi! Na kia matau koe, he iti iho i ou he ta te Atua e tango nei i a koe.
7 A elli di ddarganfod dirgelwch Duw, neu gyrraedd at gyflawnder yr Hollalluog?
7¶ Ina whakatakina e koe, e kitea ranei e koe te Atua? E tino kitea rawatia ranei e koe te Kaha Rawa?
8 Y mae'n uwch na'r nefoedd. Beth a wnei di? Y mae'n is na Sheol. Beth a wyddost ti?
8Kei te rangi te tiketike; ka pehea koe? Hohonu iho i te reinga; ko te aha e mohiotia e koe?
9 Y mae ei fesur yn hwy na'r ddaear, ac yn ehangach na'r m�r.
9Ko tona takoto, roa atu i te whenua, whanui atu i te moana.
10 "Os daw ef heibio, i garcharu neu i alw llys barn, pwy a'i rhwystra?
10Ki te mea ka haukotia e ia, ka herehera ranei, ka whakawakia ranei, ma wai ia e arai?
11 Oherwydd y mae ef yn adnabod pobl dwyllodrus, a phan w�l ddrygioni, onid yw'n sylwi arno?
11E mohio ana hoki ia ki nga tangata teka noa; a e kite ana ia i te he, ahakoa e kore e whakaaroa e ia.
12 A ddaw'r dwl yn ddeallus � asyn gwyllt yn cael ei eni'n ddyn?
12Otiia ko te mea whakaarokore nei, ko te tangata kahore rawa ona hinengaro, ae ra, to te tangata rite i tona whanautanga kei te kuao kaihe mohoao.
13 "Os cyfeiri dy feddwl yn iawn, fe estynni dy ddwylo tuag ato;
13¶ Ki te whakatikaia e koe tou ngakau, a ka wherahia ou ringa ki a ia;
14 ac os oes drygioni ynot, bwrw ef ymhell oddi wrthyt, ac na thriged anghyfiawnder yn dy bebyll;
14Ki te mea he he kei tou ringa, whakamataratia atu, kaua hoki te kino e noho ki ou tapenakara;
15 yna gelli godi dy olwg heb gywilydd, a byddi'n gadarn a di-ofn.
15He pono ko reira ara ai tou mata, te ai he ira; ae, ka u hoki koe, te ai he wehi:
16 Fe anghofi orthrymder; fel du373?r a giliodd y cofi amdano.
16Tera hoki koe e wareware ki tou mauiui; a e maharatia e koe ano ko nga wai kua rere atu.
17 Bydd gyrfa bywyd yn oleuach na chanol dydd, a'r gwyll fel boreddydd.
17A ko tou ora tera e marama ke atu i to te poutumarotanga o ate ra; a ahakoa e pouri ano, ka rite ki te ata.
18 Byddi'n hyderus am fod gobaith, ac wedi edrych o'th gwmpas, fe orweddi'n ddiogel.
18Ka tatu ou whakaaro, no te mea ka whai tumanakohanga atu; ae, ka rapu koe i tetahi taha ou, i tetahi taha, a ka takoto marire koe.
19 Fe orffwysi heb neb i'th ddychryn; a bydd llawer yn ceisio dy ffafr.
19E takoto iho ano koe, te ai he kaiwhakawehi; he tokomaha ano hoki e whai kia paingia e koe.
20 Palla llygaid y drygionus, diflanna ymwared oddi wrthynt, a'u gobaith yw'r anadl olaf."
20Ka poko ia nga kanohi o te hunga kino, kore ake he rerenga mo ratou; ko ta ratou e tumanako atu ai ko te hemonga.