¹ 1 Salm. C�n i gysegru'r deml. I Ddafydd.0 Dyrchafaf di, O ARGLWYDD, am iti fy ngwaredu, a pheidio � gadael i'm gelynion orfoleddu o'm hachos.

¹En psalm, en sång av David, vid templets invigning.

² O ARGLWYDD fy Nuw, gwaeddais arnat, a bu iti fy iach�u.

²Jag vill upphöja dig, HERRE, ty du har dragit mig ur djupet, du har icke låtit mina fiender glädja sig över mig.

³ O ARGLWYDD, dygaist fi i fyny o Sheol, a'm hadfywio o blith y rhai sy'n disgyn i'r pwll.

³HERRE, min Gud, jag ropade till dig, och du helade mig.

⁴ Canwch fawl i'r ARGLWYDD, ei ffyddloniaid, a rhowch ddiolch i'w enw sanctaidd.

⁴HERRE, du förde min själ upp ur dödsriket, du tog mig levande ut från dem som foro ned i graven.

⁵ Am ennyd y mae ei ddig, ond ei ffafr am oes; os erys dagrau gyda'r hwyr, daw llawenydd yn y bore.

⁵Lovsjungen HERREN, I hans fromme, och prisen hans heliga namn.

⁶ Yn fy hawddfyd fe ddywedwn, "Ni'm symudir byth."

⁶Ty ett ögonblick varar hans vrede, men hela livet hans nåd; om aftonen gästar gråt, men om morgonen kommer jubel.

⁷ Yn dy ffafr, ARGLWYDD, gosodaist fi ar fynydd cadarn, ond pan guddiaist dy wyneb, brawychwyd fi.

⁷Jag sade, när det gick mig väl: »Jag skall aldrig vackla.»

⁸ Gelwais arnat ti, ARGLWYDD, ac ymbiliais ar fy Arglwydd am drugaredd:

⁸HERRE, i din nåd hade du gjort mitt berg starkt; men du fördolde ditt ansikte, då förskräcktes jag.

⁹ "Pa les a geir o'm marw os disgynnaf i'r pwll? A fydd y llwch yn dy foli ac yn cyhoeddi dy wirionedd?

⁹Till dig, HERRE, ropade jag, och till Herren bad jag:

¹⁰ Gwrando, ARGLWYDD, a bydd drugarog wrthyf; ARGLWYDD, bydd yn gynorthwywr i mi."

¹⁰»Vad vinning har du av mitt blod, eller därav att jag far ned i graven? Kan stoftet tacka dig, kan det förkunna din trofasthet?

¹¹ Yr wyt wedi troi fy ngalar yn ddawns, wedi datod fy sachliain a'm gwisgo � llawenydd,

¹¹Hör, o HERRE, och var mig nådig; HERRE, var min hjälpare.»

¹² er mwyn imi dy foliannu'n ddi-baid. O ARGLWYDD fy Nuw, diolchaf i ti hyd byth!

¹²Då förvandlade du min klagan i fröjdesprång; du klädde av mig sorgens dräkt och omgjordade mig med glädje.

¹³Därför skall min ära lovsjunga dig, utan att tystna; HERRE, min Gud, jag vill tacka dig evinnerligen.