¹Israel, glæd dig ikke med Folkets jubel, ved Hor veg du bort fra din Gud, på hver en Tærskeplads elsker du Skøgens Løn.

¹Hai bangsa Israel, janganlah merayakan lagi hari-hari rayamu seperti bangsa-bangsa lain. Kamu telah meninggalkan Allahmu dan tidak setia kepada-Nya. Di tiap pengirikan gandum, kamu menjual diri sebagai pelacur kepada Dewa Baal, dan senang menerima gandum yang kamu anggap sebagai upah dewa itu kepadamu!

²Tærskeplads og Perse skal ej kendes ved dem, og Mosten slår fejl for dem.

²Tapi tak lama lagi kamu akan kekurangan gandum serta minyak zaitun, dan anggur pun akan habis.

³Ej skal de blive i HERRENs Land; til Ægypten skal Efraim tilbage, spise uren Føde i Assur.

³Kamu, hai bangsa Israel, tidak akan tetap tinggal di tanah yang diberikan TUHAN kepadamu. Kamu harus kembali ke Mesir, dan harus makan makanan haram di Asyur.

⁴Ej skal de udgyde Vin for HERREN, ej heller gøre Slagtoffer rede. Som Sørgebrød er deres Brød, det gør hver, som spiser det uren: thi Hungeren kræver alt Brødet, i HERRENs Hus kommer intet.

⁴Di negeri-negeri itu kamu tidak akan dapat mempersembahkan anggur dan kurban binatang untuk menyenangkan hati TUHAN. Makananmu akan membuat setiap orang yang memakannya menjadi najis, seperti makanan yang dimakan pada upacara penguburan. Makanan itu hanya berguna untuk mengenyangkan perutmu; sedikit pun tidak akan dibawa ke Rumah TUHAN untuk dipersembahkan di sana.

⁵Hvad gør I på Højtidsdagen, på HERRENs Festdag?

⁵Pada hari-hari raya agama untuk menghormati TUHAN, kamu tak akan dapat melakukan apa-apa untuk merayakannya.

⁶Slipper de bort fra Vold, skal Ægypten sanke dem op og Memfis jorde dem; deres kostbare Sølvtøj skal Tidsler arve, Nælder skal bo i deres Telte.

⁶Apabila bencana tiba, dan kamu dibawa ke negeri lain, maka yang tertinggal di antara kamu akan dikumpulkan oleh orang-orang Mesir untuk dibunuh dan dikubur di Memfis! Rumput dan duri akan tumbuh menutupi tempat-tempat bekas rumahmu dan barang-barang perakmu yang berharga.

⁷Hjemsøgelsens Dage kommer, Gengældelsens Dage, det skal Israel mærke. "Afsindig er Profeten, forrykt den af Ånden grebne" fordi din Brøde er stor og Fjendskabet stort!

⁷Sudah tiba waktu penghukuman, waktu untuk menerima pembalasan atas segala perbuatan. Israel akan merasakannya! Kamu berkata, "Nabi yang dikuasai roh ini tolol! Gila dia!" Kamu berkata begitu karena kamu benci sekali kepadaku dan dosamu sangat besar.

⁸I sin Guds Hus lurer Efraim på Profeten; der er Snarer på alle hans Veje, man gør Faldgruben dyb.

⁸Allah mengutus aku sebagai nabi untuk memperingatkan kamu umat-Nya, tapi ke mana pun aku pergi, kamu berusaha menjerat aku seperti burung. Di negeri milik Allah sendiri, kami nabi-nabi dimusuhi rakyat.

⁹Det er som i Gibeas Dage, han mindes deres Skyld og straffer deres Synder.

⁹Sangat jahat perbuatanmu seperti yang pernah dilakukan orang di Gibea. Allah akan mengingat kesalahanmu, dan menghukum kamu karena dosamu.

¹⁰Som Druer i Ørkenen fandt jeg Israel, som tidligmodne Figner på Træet så jeg eders Fædre. De kom til Baal-Peor, til Skændselen viede de sig, som Efraims Elskere blev de en væmmelig Hob.

¹⁰Tuhan berkata, "Ketika Aku mula-mula menemukan Israel, Aku gembira seperti orang menemukan buah anggur di padang gurun. Ketika Aku mula-mula melihat leluhurmu, Aku senang seperti orang melihat hasil pertama buah ara. Tapi, ketika mereka pergi ke Gunung Peor, mereka mulai menyembah Baal, sehingga mereka menjadi najis seperti dewa yang mereka cintai itu.

¹¹Deres Herlighed flyver som Fugle, Fødsel, Svangerskab, Undfangelse forbi!

¹¹Kebesaran Israel akan terbang menghilang seperti burung; tak akan ada yang mengandung, dan tak ada anak-anak yang dilahirkan.

¹²Ja, selv om de opfostrer Sønner, jeg lader dem dø ud uden Børn. Ja, ve også dem, når jeg viger fra dem!

¹²Tapi sekalipun ada anak-anak yang lahir dan dibesarkan, mereka akan Kuambil; tak seorang pun akan Kubiarkan hidup. Celakalah kamu, hai bangsa Israel, apabila Aku meninggalkan kamu!"

¹³Efraim så jeg som en Mand, der gør Jagt på sine Børn; thi Efraim selv fører Sønnerne ud til Bøddelen.

¹³TUHAN, aku melihat anak-anak mereka dikejar-kejar dan dibunuh.

¹⁴Giv dem, HERRE ja hvad skal du give? Du give dem barnløst Skød og golde Bryster!

¹⁴Apakah yang harus kuminta kepada-Mu untuk orang-orang itu? Jadikanlah wanita-wanita mereka mandul! Buatlah mereka tak dapat menyusui bayi mereka!

¹⁵I Gilgal er al deres Ondskab, der fik jeg Had til dem; for deres onde Gerninger driver jeg dem ud af mit Hus; jeg elsker dem ikke mer, genstridige er alle deres Fyrster.

¹⁵TUHAN berkata, "Semua kejahatan mereka mulai di Gilgal. Di situlah Aku mulai membenci mereka. Karena perbuatan mereka yang jahat, Aku akan mengusir mereka dari negeri-Ku ini. Aku tidak akan mengasihi mereka lagi; semua pemimpin mereka telah melawan Aku.

¹⁶Efraim er ramt, dets Rod er vissen, de bærer slet ingen Frugt; og får de end Børn, jeg dræber den dyre Livsfrugt.

¹⁶Orang Israel akan Kuhukum. Mereka akan menjadi seperti tanaman yang tidak berbuah, dan yang akar-akarnya sudah kering. Mereka tidak akan mempunyai anak; tapi sekalipun mereka mempunyai anak, akan Kubunuh anak-anak yang mereka kasihi itu."

¹⁷Deres Gud vil forkaste dem, fordi de ej adlød ham; hjemløse bliver de blandt Folkene.

¹⁷Allah yang kulayani itu akan menolak umat-Nya, karena mereka tidak mau mendengarkan Dia. Mereka akan mengembara di antara bangsa-bangsa.